Maand: december 2011

Ulcerate – The destroyers of all

Als donderslag bij heldere hemel beukt het Nieuw-Zeelandse Ulcerate op mijn hersenpan in. Deze ruwe diamant was me totaal onbekend, alhoewel “The destroyers of all” al hun derde album is. We krijgen hier als hoofdgerecht een portie technische death metal voorgeschoteld om de vingers van af te likken. Vergeet van dat aanstellerig gitaargefriemel zoals Necrophagist of Karl ik-drink-te-veel-en-ben-dan-agressief Sanders, Ulcerate is veel gemener, gevaarlijker en terend op sfeer evenals techniek. Aparte nummers eruit lichten heeft weinig zin, aangezien “The destroyers of all” van alfa tot omega op het hoogste niveau zondigt. Een mix van Deathspell Omega en het recente Immolation is een redelijk accurate beschrijving van wat te verwachten. Denk vooral aan dissonante gitaren, diepe grunts, rare maten en donderende blastbeats. Het balanceert vaak op het randje van waanzinnigheid. Ulcerate voorkomt erover te gaan door gepaste sferische, bij wijlen ambient aandoende, stukken toe te voegen om niet te verdrinken in een kolkende massa van vreemdheid. “The destroyers of all” klinkt erg modern, tot de puntjes afgesteld en absoluut niet klinisch zoals meeste moderne death metalbands wel eens durven te klinken. Ondertussen heeft Relapse Records deze heren onder hun vleugels genomen. Quality pays off!

fLP: 84/100

Ulcerate – The destroyers of all (Willowtip 2011)
1. Burning Skies
2. Dead Oceans
3. Cold Becoming
4. Beneath
5. The Hollow Idols
6. Omens
7. The Destroyers of All

Advertenties

Theudho – Zonder inmenging van buitenaf

Dit jaar bracht het gezelschap Theudho een gratis te downloaden EP uit die als voorbode zou dienen voor het te verschijnen “When ice crowns the earth“. Meer is er niet nodig om boegbeeld Jurgen (zang/gitaar) eens achter het toetsenbord te laten kruipen. (fLP)

De nieuwe EP “War into the world” is erg veelbelovend voor het komende album “When ice crowns the earth” (verwacht in 2012). Hoe zou jij de (muzikale) evolutie van Theudho beschrijven? Meer nog; wat kunnen we verwachten van jullie 4de plaat?
When Ice Crowns the Earth” is in essentie het logische vervolg op onze eerste plaat “Treachery”. Bij ons tweede en derde album speelden er behoorlijk veel randfactoren mee die ons verhinderen om een uitgesproken eigen identiteit te ontwikkelen. “When Ice Crowns the Earth” klinkt een stuk meer doordacht dan onze vorige albums. De composities zijn frisser en evenwichtiger. Technisch en muzikaal gezien zit alles ook gewoon beter dan voorheen. Op deze plaat wilden we ook zo weinig mogelijk inmenging van buitenaf, daarom hebben we ook alles zelf gedaan. Pas toen de mix klaar was, kwam de eerste en enige externe partij op de proppen: Dan Swanö voor de mastering.

Naast een cover van Bathory staat op “War into the world” ook een cover van Vort. Een korte Google speurtocht levert geen informatie over deze band. Vertel!
Vort was een death metal band die midden jaren ’90 twee demo’s uitbracht. Ik kreeg destijds hun tweede demo in ruil voor een rehearsal tape van een black metal band waar ik in zat. De productie was rampzalig, maar dat was ook net de charme. Op die demo stonden een paar nummers die me altijd waren bijgebleven, dus wou ik even één van die nummers in een Theudho-jasje steken. Eén van de toenmalige groepsleden van Vort kreeg inmiddels onze versie voorgeschoteld; hij daagt ons nu uit om al hun nummers onder handen te nemen. Via Google zal je inderdaad niet al te veel informatie over die band vinden. Voor het Internet was het nog mogelijk om écht underground te blijven, nu werkt het dikwijls omgekeerd: eerst een site maken en dan pas aan muziek beginnen.

Volgens Metal Archives hebben jullie na de laatste langspeler uit 2009 maar liefst 4 andere albums uitgebracht, hetzij een demo, een split en 2 mini’s. Waarom heb je niet onmiddellijk werk gemaakt van de opvolger voor “Cult of Wuotan“? Vrees je niet dat deze releases als opvullers worden beschouwd?
Fans die op Metal Archives aan de slag gaan, overdrijven vaak in hun ijver. Die “demo” kan je alvast schrappen, dat slaat allicht op het feit dat we de demo’s van het “Cult of Wuotan” gratis ter beschikking hebben gesteld. In die tijd boden we wel vaker es een gratis download aan; een los nummer of een opname van een live optreden. Volgens die logica zouden we ondertussen al tientallen officiële releases moeten hebben. Eén van de twee vermelde EP’s werd nog es door een Russisch label als een split-CD uitgebracht. Een initiatief dat uitsluitend op de Russisch-sprekende markt was gericht. Verder lig ik niet zo wakker van een rechtlijnige discografie. De albums zijn uiteraard erg belangrijke mijlpalen, maar buiten onze albums hebben we al zoveel losse nummers opgenomen voor compilaties en hommagealbums dat niemand er ons zal van beschuldigen een luie of inactieve band te zijn.

Na een korte samenwerking met Det Germanske Folket (een gerespecteerd Duits underground label, met releases van Myrkgrav, Odroerir, Orlog,…) zijn jullie overgestapt naar het erg onbekende Aurora Australis Records. Wat is er eigenlijk misgelopen met Det Germanske Folket, want ze lijken van de aardbol verdwenen te zijn. Waren er trouwens geen andere gegadigden? Want je neemt toch een risico om met een onbekende broodheer in zee te gaan.
Je zegt het eigenlijk zelf: DGF is gewoon van de aardbol verdwenen. Na onze korte tijd bij DGF bracht AAR “Treachery” uit op vinyl en we waren best tevreden over die samenwerking. Het is weliswaar een klein label, maar vaak is het beter om een prioriteit te zijn bij een kleiner label dan bij een groot label te moeten smeken om aandacht.

Het is ondertussen al enkele jaren geleden dat Theudho nog op de planken stond. De site vermeldt dan ook niks wat met optredens te maken heeft. Theudho treedt blijkbaar niet meer op? Waarom heb je die keuze overwogen?
Een voormalig groepslid wilde destijds absoluut optreden met Theudho. Ikzelf zag het initieel eerder als een Bathory/Burzum-stijl studioproject. De toegeving om eens eenmaal op te treden, leidde al snel tot een hele resem optredens in de jaren die daarop volgden. Een behoorlijk zinloze zet, want we wisten op voorhand dat niemand van ons zich ooit zou kunnen vrijmaken om op tour te gaan. Tenslotte heb je promotioneel gezien veel meer aan een tour van twee weken dan een paar losse optredens in eigen land en net buiten de landsgrenzen. Eind 2009 besloten we om een tijdje niet meer op te treden om ongestoord aan een nieuw album te werken. Het live spelen was soms wel genietbaar, maar ik kan niet zeggen dat ik alles er rond ook maar enigszins mis.

Ten slotte; er is sinds kort ook nieuwe merchandise beschikbaar, maar zijn er nog andere toekomstplannen?
Een videoclip sluit ik niet uit, maar het plan is om eigenlijk gewoon verder te werken aan het vijfde album. We zitten in de prille fase van het schrijfproces, dus momenteel verzamelen we wat losse riffs en ideeën die in de komende maanden tot nummers zullen uitgroeien.

http://www.theudho.com

Panchrysia – Massa damnata

Massa damnata” is ondertussen al de vierde langspeler van de heren van Panchrysia. Het eerste wat me opvalt is dat deze keer geen uiterlijke trends gevolgd worden. Telkens als een nieuwe schijf wordt uitgebracht, gaat het gepaard met een wending in het imago van de band. Het necro sfeertje van “Deathcult salvation” is ingeruild voor een haast comic-achtige nieuwe looks. Origineel, maar spuuglelijk cover artwork! Daarmee zijn in feite alle negatieve punten aangehaald, want “Massa damnata” is Panchrysia’s sterkste schijf tot op heden. Zoals steeds liggen de Scandinavische invloeden (Satyricon, Dark Funeral, Watain,…) in de bovenste lade. En zoals steeds is de productie loepzuiver, krachtig en een meerwaarde voor dit soort black metal. Panchrysia neemt regelmatig gas terug en nummers zoals “The 13th Horseman” tonen een heel ander gezicht van de band. Sfeer is belangrijker geworden en regelmatig duikt een cleane gitaarlijn op. Tevens zijn het details in zanglijnen die nummers als “The praise of folly”, “In gloria, in excelsis” en “The curtain of darkness and death” boven het oudere werk doen uitstijgen. Krijser van dienst Zahrim misbruikt zijn stem op allerlei manieren en de zuivere gastzang van Tijs (van het reeds afgevoerde Oceans of Sadness) geeft sommige songs een extra sfeertje (dat wellicht niet door iedereen gesmaakt zal worden). Even uit de biecht klappen: de eerste luisterbeurten waren niet zo denderend. Het leek of alle nummers rustig voortkabbelden zonder echte uitschieters voort te brengen. Nadien kan deze opmerking als onterecht beschouwd worden, want “Massa damnata” opent zicht volledig als je de moeite doet om ernaar te luisteren. Een aanrader voor iedereen van zuiver geproduceerde Scandinavisch klinkende black metal.

fLP: 80/100

Panchrysia – Massa damnata (Shiver Records 2011)
1. The praise of folly
2. Massa damnata
3. Black god
4. In gloria, in excelsis
5. The 13th horseman
6. Of rebel angels
7. The curtain of darkness and death