Maand: februari 2012

Alkerdeel – Morinde

Alkerdeel is niet voor de fijngevoeligen onder ons. De Vlaandermensen hun tweede album is een juweeltje zo smerig als een beurt met een chlamydia besmette hoer. De rode plaat ziet er schitterend uit, maar vergis je niet, “Morinde” klinkt vuil, vies en ziekelijk. Als geen ander weet Alkerdeel een sfeertje neer te zetten waar menig black metal bands jaloers op zouden zijn. Meer nog, niet enkel hun atypisch imago overstijgt de zwarte scene; het 20 minuten durende (en dat is geen seconde te lang) “Du levande” staat bol van dreunende mokerslagen sludge en hypnotiserende gitaar riffs. Dit schouwspel loopt als een rode draad doorheen “Morinde”. Zo heeft “Hessepikn” een onmiskenbare Blut Aus Nord-vibe tijdens de openingsronde. En “Horsesaw” vlamt en knettert erop los als een ketterende black metal band, wat extra onderstreept wordt door Pede’s ziekelijk geschreeuw dat vooral op de achtergrond staat. Het geluid van “Morinde” is ondermaats en mist elke vorm van moderne opsmuk. And I love it! Het totaalplaatje klopt hier. Alkderdeel slaagt erin om de muziek, de productie en het artwork op elkaar af te stemmen en daardoor een uniek sfeertje teweeg brengt, iets waar bands als Urfaust, Lugubrum en Amenra ook erg goed in zijn. Alkerdeel mag dan ook met borst vooruit aan dit lijstje toegevoegd worden, want kwalitatief zijn ze zeker niet ondergeschikt aan bovengenoemden. Klasse!

fLP: 86/100

Alkerdeel – Morinde (ConSouling Sounds 2012)
1. Winterteens
2. Horsesaw
3. Hessepikn
4. Du levande

Code – Meer eensgezind en sterker dan ooit

Na twee jaar van afwezigheid staat het Engelse <code> er weer. Interne problemen zijn van de kaart, een nieuwe plaat is in het vooruitzicht en ook een eerste nieuwe optreden staat geboekt, jawel – In ons eigen land. Gitarist en bezieler Aort reageert hier op enkele gerelateerde vragen. (fLP)

<code> is terug van weggeweest! Wat is er allemaal gebeurd de laatste 2 jaren?
Jawel, we zijn terug! We hadden het geluk niet aan onze zijde door bezettingsveranderingen. Maar we zijn terug, meer eensgezind en sterker dan ooit!

Jullie Facebook pagina titelt: vers bloed in 2011. Verklaar!

Tijdens de zoektocht naar passende leden voor <code>, bleek ik uiteindelijk mijn gading te vinden buiten de gekende black metal kringen. Daarvoor zocht naar mensen in staat waren nieuwe en frisse ideeën te brengen. Ik wilde geen traditionele black metal artiesten en ik wou ook geen mensen die enkel en alleen maar een kopie waren van wat we deden in het verleden. Dit was de kans om de kern van de band ten goede te veranderen en dat is wat we deden. We zijn nu een geheel en niet meer gescheiden door grote afstanden (ADDERGRBROED: vorige zanger Kvohst woonde al in Noorwegen, Nederland en nu in Finland). Tegenwoordig repeteren we op regelmatige basis en dat komt het groepsgevoel echt ten goede. De nieuwe kerels zijn geen gekende gezichten in de black metal scene en ik hoop niet dat ze belast worden met de erfenis van hun voorgangers.

Het is van 2009 geleden dat <code> nog op de planken stond. De tour met Secrets of the Moon en Sólstafir was zó teleurstellend dat jullie je grot niet meer uitkwamen voor de volgende 2 jaren?
Eerlijk gezegd beleefden we enorm veel plezier tijdens de tour met Secrets of the Moon en Sólstafir. We hadden enkele enorm goede shows, maar steeds meer en meer werd het duidelijk dat er problemen waren met de bezetting. Problemen die niet zomaar van de baan zouden verdwijnen. De afstand tussen elk van ons zorgde ervoor dat we nooit fatsoenlijk konden oefenen en daarbij was het financieel nog eens moeilijk om op die manier aan albums te werken en live shows te spelen. Met betrekking tot Kvohst waren er slepende problemen over wat de toekomst moest brengen voor een band als <code>. Dit waren zaken die al jaren aansleepten. Het was tijd om oude banden te breken en een frisse start te nemen. Dit alles nam uiteraard veel tijd in beslag.

Jullie laatste album, “Resplendent Grotesque” is van 2009. Het zou wel toevallig zijn als er geen nieuwe langspeler al gereed is.
Ik heb de muziek voor het nieuwe album al 2 jaar geleden geschreven, maar door de daarnet besproken problemen hebben we niks kunnen opnemen. Gelukkig is alles op zijn pootjes terechtgekomen en zijn we van plan deze zomer alles te vereeuwigen. Het nieuwe luistermateriaal is een logische progressie op “Resplendent Grotesque”, misschien wat meer song based en recht voor je raap. We zullen nog steeds openstaan voor aparte melodieën en vreemde structuren, dus oude (evenals nieuwe) luisteraars kunnen op beide oren slapen.

Eerst was er Spikefarm Records, gekend voor hun haast strikt Fins gezind beleid. Daarna was er Tabu Recordings, gekend voor hun voornamelijk Noorse arsenaal aan bands. <code> weet wel zijn labels te kiezen.
Dankzij grote bons Sami Tenetz (ADDERGEBROED: bezieler Spikefarm en brein achter Thy Serpent) vonden wij onze weg naar het noorden, totdat de dag aanbrak dat hij de Spikefarm verliet. Vanaf het eerste moment geloofde hij (samen met enkele anderen) in ons en gaf hij <code> net dat extra wat de band nodig had. Uiteindelijk waren wij wel de kleine garnaal op een label dat investeerde in veel bekendere en commercieel wel doende bands. Het was geen probleem om met onze Finse broodheer zaken te blijven doen, maar we wisten dat er grotere budgettaire beperkingen opgelegd zouden worden en we hadden net dat ietsje meer nodig om het tweede album te maken zoals ik het wilde. Tabu Recordings presenteerde ons een goede deal en maakte veel beloften waardoor we naar hun verhuisden. Financieel zat alles goed en we maakten ook een geweldig album, echter staken dezelfde problemen als voordien weer de kop op. De harde kern die ons destijds bij Tabu wilde, was vertrokken tegen de tijd dat “Resplendent Grotesque” uitgebracht was. Uiteindelijk was het een grote teleurstelling om te zien dat het album niet de nodige promotie kreeg die uiteindelijk wel beloofd was en die we uiteindelijk ook wel nodig hadden. Eens de komende plaat is opgenomen zoeken we een meer stabiele thuis die de nodige support kan bieden.

Hoe zit het trouwens met je eigen label Haintic? Na releases van jouw eigen project Blutvail en het <code> vinyl is het erg stil.
Haintic brengt als onderneming echt enkel het essentiële uit, hoofdzakelijk releases waarbij ik zelf betrokken ben en waarnaar de vraag niet erg groot is. Het is iets waarbij ik vooral de controle wil hebben over wat uitgebracht wordt. Daarom werk ik met kleine oplages. Het <code> vinyl was het eerste wapenfeit, gevolgd door een gelimiteerde cd van mijn project net voor <code> (ADDERGEBROED: dat is Seasonal Code). Nog niet zo lang geleden bracht ik ook Blutvails nieuwste epos uit op cd. Momenteel zijn er heel wat mogelijkheden in het vooruitzicht, dus zal het niet lang meer duren alvorens een nieuwe release zich aandient. Haintic is geen traditioneel label in die zin dat ik geen artiesten teken die niet tot onze groep van gerelateerde projecten behoren.

In april is jullie 1ste show na een zeer lange pauze. Wat valt er allemaal te verwachten?
Het is de allereerste keer dat we in België spelen en het is toch wel iets waar ik erg naar uitkijk. Het zal ook het eerste optreden zijn met de nieuwe bezetting, dus het wordt vast en zeker een spannende nacht. Uiteraard spelen we nummers van onze twee albums, maar dit zal ook de eerste keer zijn dat we nieuw materiaal brengen voor de aanwezigen. Dus als je wilt horen welke koers we zullen varen, dit is de perfecte gelegenheid! We brengen ook nieuwe merchandise mee die voor het eerste beschikbaar zal zijn die avond. Tevens is er de mogelijkheid om enkele Haintic releases te bemachtigen. We steken echt al onze energie in live shows, dus de aanwezigen zullen niet teleurgesteld worden!

Tijdens de promotieronde voor dit optreden, wisten enkele jonkies wel wie Aosoth en Glorior Belli waren, doch was het hoofdprogramma <code> een onbekende voor hun. Overtuig hun hier!
Ondanks de 10 jaren dat we al in dit wereldje zitten, denk ik dat we nog steeds een goed bewaard geheim zijn. Diegenen die ons ontdekken lijken telkens wel iets te horen wat ze van andere bands niet krijgen. We zijn geen idioten, maar we maken wel muziek waar je als een gek op kunt headbangen en er is steeds een wereldvreemde vibe in onze muziek. Als je wat anders wilt, doch erg energiek, kunnen we misschien de band zijn die jij zoekt. Probeer maar…

Aort wist me ook te vertellen dat een van de komende dagen groepsfoto’s van de nieuwe line-up zullen verschijnen op hun site. Houd je ogen gericht op http://www.facebook.com/codeblackmetal!

Dodecahedron – Een Gesammtkunstwerk

Het Nederlandse Dodecahedron overviel de extreme metal scene met een Blitzkrieg. Het hoogtechnische muzikale vakmanschap drong onmiddellijk door tot het grote Seasons of Mist. Hun debuut lokt heel wat reacties uit op discussie fora – Goed of slecht, Dodecahedron mag gehoord worden! (fLP)

Proficiat met jullie debuut! Muzikaal klinkt Dodecahedron als een tiet. Heel wat jaloerse blikken gaan jullie richting uit. Onmiddellijk een deal bij het grote Seasons of Mist die tevens naast die digipack versie ook een dubbele LP uitbrengt. Hadden jullie dit allemaal voor ogen en behoort dit tot het grote plan wat Dodecahedron in uitvoering stelt?
M. Nienhuis (gitarist): Hartelijk dank voor je complimenten. Nee, we hebben nooit een dergelijk concreet zakelijk doel voor ogen gehad. We hebben ons compleet gefocust op het artistieke product en zijn daar jaren lang mee bezig geweest. Dat we iets goeds in handen hadden was duidelijk, maar dat een Season Of Mist daar ook in gelooft en dat het zo goed ontvangen zou worden hadden we niet verwacht. Er was zeker een duidelijke visie, een concept en een groter plan met betrekking tot de creatie van dit album, maar die reek dus tot het album als eindproduct. We hebben heel intensief gewerkt aan de muziek en de sound en waren er van overtuigd dat er meer mogelijk was dan bijvoorbeeld een eigen beheer release. Maar zoals gezegd, dat het zo storm zou lopen (album van de maand in de Italiaanse Rock Hard bijvoorbeeld) hadden we niet verwacht.

Ik merk dat de band zelf verantwoordelijk is voor quasi alles wat met het uiteindelijke product te maken heeft. Zit er een diepere betekenis achter het cover artwork en de abstracte tekens in het boekje?
M. Eikenaar (zanger): Niet voor quasi alles maar gewoon alles op het drukken en distribueren van het product na. De illustraties die ik voor deze Dodecahedron release heb gemaakt staan onder directe invloed van de muziek. Het zijn tekeningen zonder een vooropgezet plan en ze ontstaan spontaan tijdens het tekenen. Het zoeken naar balans en contrast in de compositie is daarbij de leidraad. De illustraties hebben iets architecturaals en hebben te maken verschillende ‘levels’ en duistere ruimtes. Net zoals de muziek vele contrasten en ruimtes herbergt is die afspiegeling ook in de tekeningen te zien. De kaft spreekt voor zich: het is een aangetaste dodecahedron, een superieure geometrische vorm als bouwsteen die verkankerd is geraakt.

Ook het opnameproces was volledig in handen van de band. Kan je dat wat toelichten?
M. Nienhuis: Het productieproces is behoorlijk intensief geweest. Als je naar de tijdspanne kijkt valt het nog mee; tussen februari en en augustus 2011 heeft het hele opname-, mixing- en masteringproces plaatsgevonden. Qua intensiteit echter was het heel heftig. De mixage en mastering gebeurde in juli en augustus, maar er is die twee maanden elke dag aan gewerkt. J. Bonis en ik hebben dat proces zelf in handen gehad omdat het voor ons van groot belang is dat we alles wat met het artistieke eindproduct te maken heeft zelf in handen houden. In het lijstje met credits op de achterkant van het cd boekje kun je zien welke persoon verantwoordelijk is geweest voor welk aandeel.

Met promotionele foto’s genomen in een kerk, muzikale verwijzingen naar Deathspell Omega, Mayhem en Blut aus Nord is de link naar orthodoxe black metal snel gemaakt. Tekstueel is de link wat vager. Hoe belangrijk zijn de teksten voor Dodecahedron?
M. Eikenaar: De promofoto’s zijn genomen in een verlaten kapel. De bleke hoge lege ruimte sprak ons aan. We wilden onszelf portretteren als 5 elementen in architecturale achtergrond. De teksten zijn uiteraard erg belangrijk voor de band. Als je schreeuwt over iets waar je geen feeling mee hebt moet je dat simpelweg niet doen. Dodecahedron vormt een gesammtkunstwerk waar alle facetten met elkaar dienen te rijmen: van geluid, compositie tot artwork en tekst. Dodecahedron heeft niet een specifieke boodschap in zijn teksten. De teksten zijn in het algemeen erg beeldend, net als de muziek. We schilderen meerdere duistere transparante vlakken waarvan je de diepte op het eerste gezicht niet kan bevatten. De thematiek en metaforen zijn vooral ontleend aan christelijke en occulte esthetiek. Het album beschrijft de mens in al zijn facetten. De mens als alleskunner: van de maker van de mooiste Renaissance kunst tot de bedenker van Auschwitz. De mens met een honger naar religieuze en mystieke ervaringen. Er is geen exact algemeen concept voor de gehele plaat, behalve voor het drieluik “View From Hverfell“. De trilogie is gebaseerd op de ervaring van het beklimmen van de vulkaan Hverfell. Dit hebben we als een metafoor gezien voor het staan aan de zijlijn en het bekijken van het vallen en opstaan en wederom vallen van de mens; al zijn ontwikkelingen en zijn falen in een spanningsveld van goed en kwaad.

De heren van Dodecahedron komen uit de metalcore en jazz scene – Net als uiteenlopende reacties op fora, stelt ook Addergebroed de bands integriteit in vraag. Is het wel terecht om Dodescahedron in de black metalhoek te plaatsen, aangezien het hele sfeertje als een gimmick overkomt?
M. Nienhuis: Ten eerste: Zanger M. Eikenaar timmert al jaren aan de weg met black metal project Nihill, dus wat je zegt is niet geheel juist. Ten tweede: niemand van ons komt uit de jazz scene (ADDERGEBROED: M. Nienhuis zijn andere band Exivious klinkt thans zeer jazzy), iedereen heeft een duidelijke achtergrond in de metal en hardcore scene. Ten derde: op welke wijze zou de integriteit van een band ter discussie komen te staan als blijkt dat bandleden ook in andere metal of hardcore genres opereren? Als ik nu parttime volkszanger zou zijn die met Jan Smit mee tourt zou ik het ergens nog kunnen begrijpen, maar ik vind in deze situatie de vraagstelling totaal misplaatst. Als het voor jou als een gimmick overkomt, dan kan ik daar niets aan veranderen. In je recensie suggereer je dat we fake zouden zijn; dat lijkt me een interpretatie van iemand die zichzelf true vindt. Moet ik eerst in een bos in Noorwegen gaan wonen om geloofwaardig te zijn? Ik heb tot nu toe 5 jaar van mijn leven aan dit project gewijd; als het een grap zou zijn had ik dat wel duidelijker laten merken. Geloofwaardigheid heeft mijns inziens helemaal niets te maken met leren pakjes en corpsepaint – of wat het is ook maar moge zijn dat het voor iemand true maakt – maar daar denk jij wellicht anders over. Blijkbaar willen bepaalde mensen graag suggereren dat er een elite of een hiërarchie is in de black metal scene waarbij de een geloofwaardiger zou zijn dan de ander. Dat interesseert ons gelukkig helemaal niets, want wij zijn alleen gefocust op de muziek die we willen maken. Wij doen precies wat we willen en blijven dicht bij onszelf; dat is voor mij de definitie van geloofwaardigheid. Ik had gehoopt me niet op deze wijze te hoeven verdedigen, maar helaas. Dit soort kinderachtige discussies horen op fora thuis, niet in een interview.

De band blijft erg karig met informatie. De bezetting is erg lang niet bekend gemaakt en ook de site is geen openbaring van gegevens. De hamvraag luidt dan ook: gaat Dodecahedron podia onveilig maken?
M. Nienhuis: De band is niet karig in de informatieverstrekking; er zijn al talloze interviews gegeven en er je kunt een press-kit downloaden op onze website. In de presentatie van ons concept echter zou elke extra letter op de website of in het artwork van de cd of vinyl er een teveel zijn. We voorzien in het noodzakelijke, de muziek verdient alle aandacht. Omdat we zo gefocust zijn geweest op de productie van het album zelf, is het live aspect onderbelicht gebleven. Een live productie is iets totaal anders dan een cd-productie en zullen we dus ook totaal anders moeten benaderen. Omdat we vrij fundamenteel naar onze muziek kijken was er voor het overwegen van een live situatie geen plaats binnen het cd-productieproces. Een live show is iets waar we nu over gaan discussiëren. Op dit moment is het nog niet duidelijk of dat wel of niet gaat gebeuren.

* foto door Reinier Bonis

http://www.ddchdrn.com