Maand: mei 2012

Foscor – Tien jaren duisternis

De beste band van het zuiden van Europa laat van zich horen. Na enkele full lengths brengt het Catalaanse Foscor weliswaar een live DVD uit die tevens de moeite loont! Aan de niet vetgedrukte kant van het hieronder verschenen tekstpatroon bevindt zich zanger-bassist Fiar. (fLP)

Zeg eens, waarom wilden jullie een DVD uitbrengen? Het is toch niet vanzelfsprekend voor “kleinere” black metal bands zoals Foscor, die enkel drie full albums uitgebracht hebben.
Vorig jaar beleefde Foscor een uiterst rustig jaar dat eindigde met het vertrek van gitarist Wilhkiem (tijdens de zomer van 2011). Ik ga ervan uit dat het zo moest zijn om een nieuwe levensadem te vinden. Deze minimale inspanningen moesten leiden tot een maximum aan resultaten. Het audio- en videomateriaal voor de DVD is opgenomen tijdens de tour met Vidres a la Sang in 2010. We dachten dat het een mooi gegeven zou zijn voor het tienjarig bestaan van de band te vieren. Ook hierdoor zou er wat geld in het laatje komen om zo ons vierde album op te nemen. Maar vergis je niet, het geleverde werk voor de DVD en de bijhorende shirts kostte ons heel wat centen. Iedereen weet dat het moeilijk is om een label te vinden dat ouder visueel materiaal wilt uitbrengen. Daardoor hebben we niet alleen geïnvesteerd op financieel vlak, maar staken er ook vele uren werk in om alles te bewerken (volledig gedaan door de hand van gitarist Falke), te organiseren, te plannen, te creëren,… Er zijn nu eenmaal dingen in je leven die je echt wilt doen. Als je dan moet wachten op de hulp van labels en andere partijen, heeft het helemaal geen zin meer. We denken altijd na over de toekomst van de band. De DVD is een samenvatting van een zeer belangrijke periode voor Foscor en misschien zelfs de sleutel van de poorten van de toekomst. Voor ons is het een viering, ongeacht wat de publieke opinie erover zegt.

Wat is de meest en minst memorabele gebeurtenis in Foscors tienjarige bestaan?
Ik denk dat alles enkele maanden geleden gebeurde. Tijdens de laatste periode van verandering is Wilhkiem vertrokken. Het was tof dat we al die jaren van elkander hebben kunnen leren, maar het was tijd voor een nieuwe start. Ieder van ons had persoonlijke problemen en emotioneel zat niet alles snor. We waren destijds niet bewust van de slechte en alles vernietigende sfeer, maar dat was tevens de aanzet tot het meest memorabele moment: het besef dat we nog steeds dezelfde wensen en doelen hebben sinds we deze band startten. We konden het hele muzikale gebeuren een nieuw gezicht geven, maar we wisten weer wat dit alles voor ons betekende. Het slechtste wat gebeurde, ging hier enkele dagen aan vooraf. We zagen Foscor niet meer zitten en stonden op punt er de stekker uit te trekken. Gelukkig volgde een soort besef en werd de band bevrijd, al zettend zijn eerste stappen naar een nieuwe morgen.

Ik houd van jullie underground aanpak, doch professioneel ogende DVD. Ik vind het enkel wat jammer dan er geknipt is tussen de songs. Verliep alles vlotjes of was het erg stresserend bij momenten, want jullie verzorgden tenslotte zelf het hele gebeuren.
Falke werkte aan de DVD van 2010 tot het moment dat hij uit kwam. Zonder een specifieke deadline in gedachten te hebben, voorzagen we januari 2012 als een ideaal moment. Dan was er het tienjarig bestaansoptreden en evenals een officiële afscheidsshow voor Wilhkiem. Het was echter ver in november toen de machine begon te werken. Ook al dachten we maanden op voorhand al aan de DVD, er kwam nog een pak meer organisatie bij kijken dan verwacht; denk aan het contacteren van ontwerpers en drukkers, het ontwerpen van shirt en posters, podiuminkleding, promotie,… Het was erg stressy, want we wilden alles in twee maanden klaren of anders het hele idee opblazen. Ontwerper Ideophony uit Barcelona deed een geweldige job en ook de samenwerking met Darkwoods (label dat de DVD samen uitbrengt met Foscor) verliep uitstekend. Ergens klopt het wel dat er een pak meer stress bij komt kijken als je dingen zelf doet. We waren echt wel gefocust om alles tegen de afgesproken datum gereed te krijgen. Trouwens, over dat geknip tussen de songs, niet elk moment was bruikbaar door problemen met het licht. Uiteindelijk hebben we ons geconcentreerd op het belangrijkste: de muziek.

Eerder schreef ik kleinere tussen aanhalingstekens, want ik denk dat Foscor een van de betere Europese bands is in het genre. Het doet me denken als een meer black metalversie van het recentere Enslaved. Waarom speelt Foscor geen Champions League in Europa?
Bedankt voor het compliment, maar laat me jouw vraag beantwoorden door enkele nieuwe vragen te stellen. Wat stelt het voor om Champions League te spelen in een extreme metalscene? En… Is het belangrijk om succes te boeken door een gekende formule te herhalen of wil je eerder een pionier zijn? Ik weet dat wij beiden dezelfde opinie over muziek delen. Je weet ook dat Foscor niet muziek maakt met het oog op innovatief te zijn. Foscor is nog niet op zijn hoogtepunt en we geloven dat we zeker nog kunnen groeien door onder andere meer shows te spelen. Maar eerlijk gezegd, na al die jaren van goede en slechte ervaringen hebben we geleerd hoe het allemaal te werk gaat voor bands. Er is nu eenmaal onvoldoende support om de Champions League te spelen. Misschien ooit, wie weet, als een groot label de ballen heeft om Foscor te tekenen en financieel ertegenaan durft te gaan. Tot dat moment blijven we doorgaan onze eigen waarheid te volgen, datgene wat men passie noemt.

Ik weet niet of het een publiek geheim is, maar een tijdje geleden was er erg veel spanning in de groep en stond Foscor op splitten. Wat is er eigenlijk gebeurd en waarom kwamen jullie terug op jullie beslissing?
Het is nooit een geheim geweest. Maar als niemand het zo direct vraagt als jij, hoeft het ook niet fatsoenlijk uitgelegd worden. Sinds het derde album “Groans to the Guilty” was het erg stresserend in de band. Niet doordat we steeds op tour zouden zijn of zijnde arrogante rock sterren, hehe… Helaas is de oorzaak minder spectaculair. Elk van ons had het erg veel veranderingen te verwerken op persoonlijk vlak. Zo waren er harde job verschuivingen en kwam het vaderschap om de hoek piepen. Zo ontstonden er problemen tussen de leden. Foscor was voor ons meer dan een hobby, waar we alles ongedwongen konden doen. Uiteindelijk was de fut eruit en was er steeds minder plezier te beleven. Falke opende Pandora’s doos en uiteindelijk zouden er enkele veranderingen moeten komen of Foscor zou helemaal ten onder gaan. Voor mij was het een erg moeilijk moment. Als een van de originele leden, nam ik aan dat de band ermee zou kappen. Anderzijds gaf het ook een goed gevoel. We kwamen tot het besef dat we eigenlijk een nieuw begin nastreefden. Vanaf dat moment diende zich een nieuwe start aan dat duurde tot de zomer toen Wilhkiem vertrok. Het mag geweten worden dat Wilhkiem problemen had met Nechrist (ADDERGEBROED: drummer) en daardoor hadden beide heren ook problemen met ons. Wilhkiems split was het beste voor hem en ook voor ons. Het breken met het verleden heeft ons een pak sterker gemaakt.

Op het einde van de DVD schrijven jullie: “It’s time to close a chapter… a big one… and try to approach us to Darkness in a different way in the future. Life needs to advance, and we still need to walk through the narrow path searching for beauty.” Dit verdient toch wel extra uitleg!
Het antwoord ligt in het verlengde van het vorige antwoord. Zoals ik al beaamde, was de split met Wilhkiem op een vriendelijke manier afgesloten. Het was niet enkel goed voor hem, maar ook voor ons. Iedereen leerde van dit niet zo plezant moment, want we waren al een team sinds 2002, speelden al samen in Lux Divina en ook in Foscor sinds 2004. Het was nodig om dit hoofdstuk uit het verleden af te sluiten. Ik heb deze zin geschreven en niet enkel bovenstaande was belangrijk, maar ook onze toekomstige muzikale ontwikkeling speelt hier een rol. Falke en ik zijn gepassioneerd door muziek en niet enkel metal. We hadden het gevoel dat onze oude composities geïnspireerd waren door de black metal erfenis uit de jaren negentig. Iets zegt ons dat het een dode periode betreft. Uiteraard zal Foscor geen electro pop gaan spelen, maar we vinden het nodig ons op een andere manier uit te drukken. We zullen de essentie van Foscor brengen met nieuwe middelen. Dit zal groeien als een tweede golf in de band haar geschiedenis. Het is ook de reden dat we geen nieuwe muziek meer hebben afgewerkt sinds 2009. Het heeft tijd nodig, wij hebben tijd nodig, emotie ontstaat door passie en dat ontluikt niet in een wip.

Nu iets heel anders alvorens af te sluiten: de titel van de DVD is in het Catalaans. Persoonlijk heb ik ook een hekel aan mijn nep land, maar hoe zit het nu tussen Catalonië en Spanje? Hoe belangrijk is Catalonië voor jou?
Goh man, laatst op SWR Barroselas sprak ik met N.H. van Corpus Christii en hij begreep er niks van, hehe… Het is niet enkel een onderwerp met betrekking tot de financiële kant van de zaken, het is geenszins enkel een onderwerp over culturele verschillen en is niet alleen een historisch gegroeid verschil tussen verschillende overheden die de rechten op een oneerlijke wijze verdeelden. Het is vooral een gevoel. Ik spreek drie verschillende talen, zijnde: Engels, Spaans en mijn eigen taal, Catalaans, waarmee ik alles wat rondom me gebeurt uitleg, waarmee ik mijn persoonlijke ideeën en gevoelens uitdruk. In feite hekel ik zowel de situatie dat we leven in Catalonië als in Spanje. Vaak voel ik me meer verbonden met buitenlanders zoals jij dan met mensen rondom mij. Ik heb erg veel vrienden in Spanje als in Europa. Ik weet perfect dat in de ogen van noorderlingen ik Latijns Europees ben. En dit alles heeft niks te maken met linkse of rechtse politieke idealen. Maar het is wel zo dat ik beschaamd ben als de politici idiote regels uitvaardigen. Ik kan dan wel gaan stemmen, maar kan enkel kiezen tussen verschillende dieven. Dit is blijkbaar de plaats waar ik leef, tenzij mijn identiteitskaart iets anders zegt. Eerlijk gezegd, een tijd geleden heb voor mezelf duidelijk gemaakt dat ik enkel wil zorgen voor de mensen waarbij me verbonden voel, eender waar ze vandaan komen. Zo blijf ik mezelf trouw en ben ik eerlijk tegenover de rest. Jammer genoeg worden belangrijke beslissingen genomen door niet al te snuggere mensen. Meestal blijft de kudde volgelingen even dom, doch kan enkel een kudde van eerlijkheid dingen doen gebeuren…

Advertenties

Conan – Monnos

Voor de liefhebbers van het zwaardere werk kan ik de heren van Conan uit het Verenigd Koninkrijk aanraden. Na de EP “Battle in the swamp” (2007),  het debuutalbum “Horseback battle hammer” (2010) en een split met Slomatics (2011) brengen de drie mannen nu via Burning world records “Monnos” uit. Vanwege de bandnaam zou ik een recensie vol met spierballentaal en splijtende schedels op de oorlogsvelden kunnen schrijven, maar daar begin ik niet aan. Ik zal wel toevertrouwen dat vijf van de zes nummers er van begin tot eind in hakken. In dik 39 minuten tijd krijgen we stoner, doom en down-tempo van de bovenste plank voorgeschoteld. Opener “Hawk as weapon”, voorlaatst nummer “Headless hunter” en afsluiter “Invincible throne” zijn met hun lengte en traagheid het meest onder de noemers doom en down-tempo te scharen. Man, wat een geluid produceren deze heren met maar één gitaar en bas. Zo zwaar en laag gestemd dat het hier en daar, wat het geluid betreft, wat van drone weg heeft. Maar ondanks de nodige herhalingen blijft er ruim voldoende afwisseling te ervaren. Zo bestaat elk nummer uit een paar effectieve en sterke riffs met kleine tempowisselingen, die je hoofd laten mee deinen. Zij maken plaats voor gerekte trage passages met roepende zang en keren daarna weer terug, waardoor het deinen van het hoofd zelfs nog meer toeneemt. Dit is zeker het geval in de lompe, zwaar groovende stoner nummers “Battle in the swamp” en “Grim tormentor”, waarbij ik aan het eind van het eerstgenoemde iedere keer weer uit mijn plaat ga. Daar wordt de heerlijk stampende riff opgebouwd naar een groove dat ik het beste als vieze stonercore kan omschrijven. Gruwelijk lekker. “Grim tormentor” knalt er daarna meteen weer in met nog zo een monsterlijk pakkende riff dat het uit de plaat gaan met nog een aantal minuten verlengt wordt. Vocaal gezien moest ik in het begin nog even wennen, aangezien er veelal op een soort roepende manier de teksten om de oren voorbij vliegen. Alsof zanger/gitarist Jon Davis en zanger/bassist Phil Coumbe bovenop een heuvel staan en hun legers toebrullen vlak voor een gevecht (heb ik toch de verleiding niet kunnen weerstaan, excuus). De een wat hoger in bereik dan de ander. Maar na een aantal luisterbeurten kan ik zeggen dat ik er goed aan gewend ben en dat het absoluut bijdraagt aan het eigen geluid van Conan.  Het vierde nummer “Golden axe”  is een rustig instrumentaal nummer met alleen gitaar en drum. Niet bijster bijzonder, maar wel een welkom rustpuntje tussen al het geweld. Al met al is “Monnos” dus een heerlijke plaat die erom vraagt om vaak en vooral snoeihard gedraaid te worden. En dat is ook precies wat het de laatste tijd bij mij thuis heeft gedaan en wat het nog wel een tijdje zal blijven doen. Ik stel voor dat iedere lezer (alle vier) van dit stukje precies hetzelfde gaat doen. Geniet ervan.

TMP: 85/100

Conan – Monnos (Burning world records, 2012)
1. Hawk as weapon
2. Battle in the swamp
3. Grim tormentor
4. Golden axe
5. Headless hunter
6. Invincible throne