Maand: juli 2012

Natan – Soms moet je oude grond platbranden

We mogen onszelf best wel eens graag zien. Revelaties moeten niet altijd uit het buitenland komen. Al te vaak worden grijze middenmoters teveel lof toegezwaaid, omdat ze uit een exotisch land komen. Ons eigen Natan, veegt zonder problemen de vloer met menig ander band. Het kostte Natan 4 jaar om een opvolger van hun debutalbum ten gehore te brengen. Verschillende reden waren hier de oorzaak voor. Dit en vanalles meer over “Ás” doen drummer Ezra en gitarist Dries uit de doeken. (fLP)

Às” klinkt erg vernieuwend, modern en progressief voor een black metalband. Hadden jullie op voorhand al uitgemaakt dat het geen typische black metalplaat moest worden? Beide gitaristen lijken ook uitgekeken te zijn op black metal, of heb ik het mis hier?
Ezra: Bedankt voor het compliment. We hadden ons gewoon voorgenomen om niet stijlgebonden te werk te gaan en gewoon zouden opnemen wat er uit onze songwriting voortvloeide. We hadden zeker niet de intentie om een bepaalde stijl, bijvoorbeeld black metal, uit de weg te gaan of na te streven. Vroeger zouden we wel zoiets gehad hebben van bepaalde stukken eruit te zeven omdat ze “er niet bij zouden passen”, daar hebben we ons nu dus niet mee bezig gehouden. We hebben dus gewoon gedaan waar we op dat moment zin in hadden, zonder rekening te houden met wat men van ons zou verwachten. Op een instrumentaal intermezzo en in de instrumentale outro van het album hebben we op een gegeven moment ook trompet laten opnemen door de studio engineer van De Studio in Asse, waar we een deel van de opnames deden. Gewoon omdat we vonden dat dat de muziek daar ten goede zou komen. Ook conga’s en een draailier werden ergens gebruikt om diezelfde reden.

Het opnameproces voor “Às” verliep alles behalve van een leien dak, alsof de duivel ermee gemoeid was! Vertel eens.
Ezra: OK, ik zal gewoon “even” uitleggen hoe de opnames verliepen… De drumopnames hebben we in de Rec’N Roll studios gedaan, in Brussel. De 2 gitaristen voor pilootgitaar, en ik (drums) samen met de Hongaarse producer Tamas Gresiczki. Een maand later trokken we naar De Studio in Asse, waar we in 2008 onze debuutplaat opnamen en mixten. Toen we klaar waren met de opnames en we aan het mixen wouden beginnen is de toenmalige zanger(Dennie, ex-Gorath, nu in Saille) uit de band gestapt wegens enkele muzikale en persoonlijke meningsverschillen. Zonder ruzie overigens, daar wil ik duidelijk over zijn. Toen hebben we besloten om de verdere productie te bevriezen en een nieuwe zanger de kans te geven om het wat naar zijn hand te zetten. Dat is dus Arne (ADDERGEBROED: ook actief in Marche Funèbre) geworden. Hij heeft een aantal teksten vertaald naar het Engels en/of ingekort om het beter bij zijn manier van werken te laten aansluiten. We hebben van de gelegenheid ook gebruik gemaakt om enkele muzikale aanpassingen door te voeren, zoals op sommige nummers en stukken van nummers nieuwe baslijnen, keyboardlagen en extra clean zanglijnen van Dries (gitarist). Daarvoor trokken we wegens een beperkt budget naar de kleinere Grindhouse studio in Tessenderlo. De conga’s en draailier werden daar ook opgenomen. Daarna verzonden we het geheel naar Tamás in Hongarije zodat hij een pre-mix kon maken. Door zijn druk programma heeft het een hele tijd geduurd voordat we de eindmix met hem konden doen. Daar hebben we 3 dagen voor uitgetrokken in de Rec ’N Roll studios. Dan heeft Tamás het geheel weer meegenomen naar Boedapest om de mastering te doen. Daar zat dan weer een tijd tussen. Voila, zo is het verlopen. In totaal heeft heel dat proces 10 à 11 maanden geduurd, wat bijna dubbel zo lang is dan het compositieproces.

Jullie hebben speciaal de Hongaar Tamás Gresiczki laten overvliegen naar Brussel voor de opnames van de nieuwste. Dan moet ik dadelijk aan 2 dingen denken. 1. Waarom kiezen jullie voor zo een dure oplossing? Zelf naar Hongarije reizen zou toch logischer zijn? 2. Waarom wilden jullie perse samenwerken met een niet al te bekende producer?
Ezra: Onze debuut CD hadden we door hem laten masteren, daarvoor waren Daniël (gitarist) en ik toen een weekend naar Boedapest gereden. De samenwerking klikte toen zo goed dat we besloten om weer met hem samen te werken en hem wat meer inbreng te geven. Bij onze debuutplaat was ik ontevreden over de drumopnames en ik wist dat Tamás daar goed in is. Hij is erg veeleisend en duwde me in de studio naar een hoger niveau. Er is op deze CD amper aan de drum geëdit, dat ligt voor een groot deel aan zijn veeleisendheid. Het mixen en masteren wilden we ook aan hem overlaten, en we zijn blij dat we dat deden. We wilden geen typische metalproducer hebben. Door met iemand als Tamás te werken, die wel regelmatig metal doet (Sear Bliss, Epica, Therion, …), maar zich over het algemeen met hele andere genres bezig houdt, krijg je een veel interessantere wisselwerking bij het opnemen. Het is heel verrassend hoe iemand met een andere kijk op muziek de creativiteit kan beïnvloeden. Waarom we hem lieten overkomen? Het was niet duurder om hem naar hier te halen dan zelf naar daar te gaan. Dan moesten we ook overnachtingen boeken en de reis betalen. Het mag dan wel Oost-Europa zijn, maar het is wel een grote hoofdstad waar ze veel Westerlingen ontvangen en de prijzen dus kennen, dat is anders dan in Oost-Polen in een dorp te vertoeven. En logistiek was dit voor ons veel handiger. Ook het feit dat hij in Brussel zijn studio engineersdiploma haalde en daardoor de eigenaars van Rec ’N Roll vrienden van hem zijn, speelde mee, hij doet er wel meer opnames en producties. Hij kent die studio dus goed.

Blijkbaar wilde het nadien nog niet vlotten. Jullie plaat is al meer dan een jaar volledig gereed, maar er komt maar geen schot in de zaak. Of jullie zijn dan een bende luieriken of er liep wat mis.
Ezra: Mislopen is veel gezegd, maar er waren een hoop veranderingen in verschillende leden hun persoonlijk leven. Daardoor duurde het wat langer voor alles op gang kwam. We hebben nu eenmaal allemaal nog andere belangrijke dingen in ons leven buiten de band. Het heeft mogelijk ook te maken met het feit dat we wat uitgeblust waren na een drukke periode van veel concerten, line-up wisselingen en zo verder. Er was een soort van nieuwe start in de band, althans zo voelt het voor mij aan. We hebben het er nooit met zoveel woorden over gehad in de band. Een bende luieriken zou ik dus niet zeggen, wel even andere prioriteiten.

Zijn jullie niet bang om hierdoor in de vergetelheid te geraken en de toekomst van Natan zullen blokkeren?
Ezra: Niet echt. En als dat zo is dan kruipen we er wel weer uit. We zijn overtuigd dat we kunnen terugknokken met een album als “Às”.

Na “In het zicht van de dood” (uit 2008) vertelden jullie me over een concept dat blijkbaar ten volle uitgewerkt is op “Às“. Wil je het even toelichten?
Ezra: We wilden als onderwerp de Bokkenrijders, omdat dat iets is dat verweven zit in de geschiedenis en folklore van onze streek. Ook het feit dat het iets mysterieus is met een duistere kant maakt het interessant voor een band als ons. Dennie had dat mooi uitgespit en uitgewerkt, hij schreef verschillende teksten ook vanuit een verschillend standpunt (volk, overheid en de Bokkenrijders zelf).

Ik vind het wat raar om een historisch onderwerp, zoals de Bokkenrijders, te koppelen aan extreem modern en abstract artwork. Is er een link tussen beide die ik niet zie?
Dries: Wel, over het artwork is wel wat te zeggen, het is misschien niet zo abstract als velen zouden denken. Wij hebben inderdaad het bokkerijdersonderwerp aangesneden in het album, niet alleen in verband met de historische waarde die het heeft, maar ook omwille van hoe actueel het onderwerp de dag vandaag nog is. Het is een beetje een logisch vervolg op “Het zicht van de dood“. Er zit een autobiografisch concept doorheen beide albums. Natan kampte in het verleden met heel wat tegenkantingen uit verschillende hoeken, en in het nieuwe album gaan we daar verder waar we in het vorige album het gevecht verloren hadden en met “Doodsfeest” een nieuwe start aankondigden. Die nieuwe start proberen we nu te illustreren met het artwork. Uit de as van de platgebrande dorpen en het oude Natan uit het vorige album groeit nu een nieuw, strakker, moderner en sterker Natan. Dit geldt niet enkel voor ons, maar ook voor de personages waar over wordt gesproken in “Às”. Waar in het vorige album de dorpen werden platgebrand groeit er nu iets nieuws en sterkers uit diezelfde as. Als ge de cover goed bekijkt zult ge ook zien dat er iets organisch groeit uit een aantal kleine dingetjes, de kleine dingetjes die doen denken aan een stad die uit elkaar gevallen is. Noem die dingen zowel de overblijfselen van de oude stad, als een gestileerd beeld van de grijze as die overbleef na het platbranden. Uit die as groeit een boom als levensader met het bloed van diegenen die stierven om hun doel te bereiken. In het begin is die boom nog organisch, de wortels zetten zich vast in de as uit “het oude” maar naar mate de boom groeit wordt hij strakker, nieuwer, moderner en sterker. Reflecteer dit zowel naar de teksten als naar Natan zelf en je kan er uit afleiden dat het soms niet erg is om te vechten voor je doel, te verliezen, platgebrand te worden en terug sterker op te staan. Soms moet je oude grond platbranden om nieuw leven te verkrijgen, en dat is wat we met Natan doen op dit moment. Hoe dan ook past deze “evolutie” goed bij ons eigen verhaal, en illustreert de cover het exacte gevoel dat we hebben bij de “nieuwe Natan” en dat is ook de reden waarom we het nieuwe logo ook zo erg naar voor halen op de cover.

Op jullie Facebook staat: “Official statement: WE ARE NO POLITICAL OR RELIGIOUS BAND!!! LIVE WITH IT.” Als je zoiets post, dan vraag je er toch om dat mensen achterdochtig worden? Misschien ook terecht? Want er zijn foto’s verschenen van jullie ex-zanger met getatoeëerde nazisymbolen. Jijzelf hebt ook een Vlaamse Leeuw op je lichaam staan en je weet dat in ons apenland dan snel conclusies getrokken worden.
Ezra: De band verkondigt geen boodschap van religie of politiek, terwijl sommigen ons er mee linkten. Vandaar het statement. Ik moet wel zeggen dat de tijd dat we met dergelijke onzin geassocieerd werden al een hele tijd achter ons liggen. Hier en daar nog een simpele enkeling die denkt dat we over Jezus of Hitler zingen, maar verder is het op dat vlak wel OK. Dat ik een Vlaamse Leeuw op mijn lichaam heb staan heeft eigenlijk niet echt een politieke reden. Welke conclusies mensen eruit trekken interesseert me bitter weinig, maar in dit land is het inderdaad nogal uit den boze om zoiets te doen. Dit moet zowat het enige stukje wereld zijn waar men niet trots mag zijn op zijn achtergrond. Daar kan ik me weinig van aantrekken… Onze ex-zanger had wel wat extreme tattoos, maar dat was zijn zaak. Dat had niks met de band of de boodschap van de band te maken. Meestal konden we hem wel overtuigen om een T-shirt aan te houden tijdens onze concerten, maar helaas is dat niet altijd het geval geweest.

Als nationalisme voor jou een persoonlijke keuze is en niet iets is wat de band aanbelangt, mag ik dan eens jouw mening over het volgende? Ik heb de indruk dat de meeste Vlamingen vooral met rust gelaten willen worden. Het maakt hun niet uit of ze in Europa of België of Vlaanderen leven. Toch wordt steeds meer het multiculturalisme met de vinger gewezen. Brussel staat synoniem voor uitheemse onveiligheid en meer een meer mensen ergeren zich aan het moeten deelnemen in oneigen debatten. Hoe zie jij dit allemaal evolueren in de volgende 10 jaren?
Ezra: Ik denk dat wij Vlamingen inderdaad het liefst met rust gelaten willen worden. Voor het overgrote deel van de massa betekent dat na het werk in de zetel voor de TV of de X-Box hangen tot ze naar bed gaan. Verder wil men geen gezeik. Over de multiculturele problemen in de steden: tsja. Helaas kunnen we er niet meer omheen dat er een wezenlijk probleem is op dat vlak. Op dit moment zie ik niet direct een realistische oplossing voor het probleem. De komende 10 jaar zullen die problemen waarschijnlijk niet verdwijnen. Vanuit de politiek komen er ook niet dadelijk signalen dat er een goeie oplossing in de maak is. Het grootste deel van de politiek ziet er volgens mij voordeel in, en het andere deel is te extremistisch waardoor de weegschaal weer de hele andere kant zou omslaan. Mijns inziens een vrij hopeloze situatie.

Nu we toch over de toekomst bezig zijn, waar zie jij Natan de volgende 5 jaren?
Ezra: We hopen dat de fysieke CD er in november zal zijn. Dan plannen we ook enkele shows. Eigenlijk kan ik er nog weinig of niks over zeggen. Niet omdat ik geheimzinnig wil doen, maar gewoon omdat ik niet goed weet wat er allemaal exact gaat gebeuren. Er moet nog het één en ander bevestigd worden. De komende 5 jaar vind ik nogal ver om vooruit te kijken eigenlijk. Ik zal blij zijn als de CD dit jaar uitkomt en we dan weer wat leuke concerten en tours kunnen doen. Ik kijk er ook naar uit om met de huidige formatie een nieuwe CD te componeren en op te nemen.

Advertenties

Natan – Às

Het heeft 4 jaren geduurd, maar na “In het zicht van de dood” presenteert Natan nu een meer dan waardige opvolger. “Às” wordt door Belgisch meest toonaangevende metalblad Rock Tribune gelinkt aan het Noorse Virus, een vergelijking die echt op geen hol trekt! Als er dan toch aan namedropping moet gedaan worden, is een andere vergelijking een pak meer voor de hand liggend. Openingsnummer “Asch” schreeuwt Enslaved al vanaf de eerste noot. Meer nog, Natan brengt het er beter vanaf dan Enslaved! De heren zorgen namelijk voor een pak meer variatie op vocaal en muzikaal vlak. Het stemgebruik wisselt in grote mate af tussen verschillende soorten screams en vooral een brede waaier van cleane vocals die echt uitstekend klinken! Zo start “Scourge of justice” onmiddellijk met een niet voor de hand liggende zanglijn en overgiet het met een saus originaliteit. Ik vreesde op voorhand dat “Às” en erg ontoegankelijke plaat zou worden, maar niets is minder waar. “Doodsknoop” is een echt wijvennummer en met zijn swingende start doet het me wat Amesoeurs en kornuiten aan. Heerlijke chorus ook in dit nummer, al mocht net hier wat meer lagen in de zuivere gezangen gestopt worden. Fellere black metalstukken mogen niet ontbreken. Zo is het snellere “Wild huntsmen” eentje dat goed aansluit met ietwat oudere Natan nummers, die melodieuzer en harder zijn. Verder muzikaal vakmanschap wordt tentoon gespreid door het doordachte gebruik van keyboards (soms op de voorgrond, soms als ondersteuning, soms als intermezzo,…) en kleine details (simpele, maar mooie gitaarsolo in “De eed”). Maar laten we even gas terug nemen en niet enkel de lichtpunten markeren. “Às” laat zeker een vast een professionele en erg originele indruk na, beter dan dat ik had durven hopen. Toch mis ik bij momenten wat. Het is niet makkelijk om de vinger op de wonde te leggen, maar toch mist “Às” ballen. Dikke vette kloten die wiegelen en uitnodigen om er een keiharde schop tegen te geven. Nu klinkt Natans tweede album veel te braaf en veel te lief. De heren zullen er alvast niet wakker van liggen!

fLP: 81/100

Natan – Às (eigen beheer 2012)
1. Asch
2. Ride out
3. Towards
4. Wild huntsmen
5. Doodsknoop
6. De eed
7. Scourge of justice
8. Heimat
9. Transition