The Black Heart Rebellion – Har nevo

Het vriendenclubje van Amenra wordt bevallig “The church of Ra” genoemd en wekte meermaals mijn nieuwsgierigheid. Lid Hessian kon me (live) alvast niet overtuigen, ook al komt hun debuut dit jaar uit op het (nu ja) legendarische Southern Lord Records. Maar Oathbreaker daarentegen stond wel zijn mannetje/vrouwtje. Op naar TBHR dan maar! Een korte internetlezing verduidelijkt dat dit collectief al een heuse reputatie heeft en al meermaals zijn kunsten getoond heeft in ondermeer het Land van de Rijzende Zon. “Har nevo” is dan ook, naast enkele splits met o.a. Amenra, TBHR’s 3de langspeler. De cd heeft een mooie gouden kleur (beide zijden), evenals de rest van het boekje. Zelfs de binnenkant van de slipcase is goud gekleurd. Mooi zo! De vraag is als ik echt goud in handen heb? TBHR laat zich moeilijk in een hokje duwen en luistert zeer moeilijk weg. Opener “Avraham” wordt gekenmerkt door hyperventilerende zangerlijnen (die me een beetje aan de mighty Nemtheanga doen denken – wie? opzoeken hufters) en een groot aanbod van toeters en bellen. Dat laatste vormt trouwens een rode draad doorheen “Har nevo”. De band is niet vies van een muzikaal experimentje meer of minder en kiest zelden voor de meest rechtlijnige oplossing. “The woods I run from” ligt wel lekker in het gehoord en doet erg post-rock-ish aan en wordt opgevolgd door het heerlijk ingetogen “Circle”. De drang om anders te willen zijn blijft echter de kop opduiken in zowel hun kunstzinnige opvatting inzake artwork, posters en hun avant-garde klinkende muziek. Ik denk dan dadelijk aan rukblaadjes (figuurlijk) zoals de Humo, jambe hippies en geitenwollensokkenaanhangers van Groen! Niet veel goeds dus,… Toch weet ik de originele aanpak ergens wel te appreciëren. In “Ein avdat” passeren een hoop gasten, waaronder de (het schijnt zo) bekende An Pierlé, maar dat zal de gemiddelde metalhead worst wezen. De plaat heeft hier nu al menig maal de living geteisterd en groeit iedere keer beetje bij beetje. Het blijft echter zo moeilijk te verteren om er een eenzijdige mening over te vormen. Dus, “Har nevo”; de pluspunten: originele aanpak & lekkere percussie. De minpunten: zwakke zang en te opvallende drang om speciaal te zijn.

fLP: 68/100

The Black Heart Rebellion – Har nevo (ConSouling Sounds 2013)
1. Avraham
2. The woods I run from
3. Circle
4. Animalesque
5. Crawling low & eating dust
6. Ein avdat
7. Gold & myrrh
8. Into the land of another

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s