Sargeist – The rebirth of a cursed existence

Sargeist, u weet wel; de Finnen met een duister randje. U weet niet; de aardige jongens erg toegewijd aan het zwart metaal. “The rebirth of a cursed existence” is geen nieuwe langspeler, maar een verzamelalbum van allerlei extra verschenen nummers op vinyl en zeldzaam te vinden spul (van een resem split 7” plaatjes). Het vorige echte album, “Let the devil in” was een dijk van een black metalplaat en was een pak beter dan zijn beide voorgangers (die ook al niet mis waren). Sargeist is heer en meester van de melancholische black metal. Als geen ander kunnen ze steeds weer opnieuw datzelfde mineur toonladdertje recycleren tot een (haast) nieuwe riff. Laat het enige cynisme je niet ontgaan, want Sargeist wijkt haast nooit (het punky met power chords gespeelde “Vorex obscurum” uitgezonderd – Fenriz laat weten vereerd te zijn) van het gekende recept af. Het klinkt allemaal erg poppy en gemakkelijk in het oor en vreemde fratsen zijn uit den boze. Maar Sargeist doet het altijd zo goed, de hoofdmelodie van het titelnummer is fenomenaal. Je komt er goed mee weg, maar mag er niet teveel bij nadenken. In tegenstelling tot de (overwegend) snelle pakkende black metal, verschilt de productie van nummer tot nummer, zoals dat ook te verwachten is op een compilatie cd. Duh-huh. Minder te verwachten is het niet altijd even sterk gekwetter van den Marko, die bij momenten wel erg hard klinkt zoals Donald Duck. Nog minder te verwachten is het ronduit beschamend amateurisme enkele laatste nummers. De heren zijn oftewel potdoof, oftewel knalbegaaid. Wie weet dat een gitaar zes snaren heeft, hoort ook dat ze niet gestemd zijn hier. Schan-da-lig! Maar ik heb goed gekeken, ze komen van een split met Drowning the Light (nog zo een clown) en de “The dark embrace” EP. Releases die niet bepaald zijn uitgekomen in het demo tijdperk van de band (en dan nog). Nu ja, sinds ik Ville en co live heb mogen aanschouwen, vind ik dat niet zo verwonderlijk. Gelukkig wordt “The rebirth of a cursed existence” afgesloten met twee knallers van nummers die op elk vlak perfect zijn. Persoonlijk luister ik graag naar Sargeist, hoe voorspelbaar ze ook zijn. Maar zowel live als tijdens sommige opnames vallen ze door de mand en bewijzen ze dat ze overschat worden. Allé hup, doe maar een nieuw full album.

fLP: 75/100

Sargeist – The rebirth of a cursed existence (W.T.C. Records 2013)
1. Reaping with curses and plague
2. The rebirth of a cursed existence
3. Sinister glow of the funeral torches
4. Wraith messiah
5. Cursed be the flesh I have spared
6. Vorax obscurum
7. Black unholy happiness
8. The covenant rite
9. Dead ravens memory
10. Crimson wine
11. The dark embrace
12. The crown of burning stars
13. The moon growing colder
14. Nightmares and necromancy

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s