Helrunar – Expressie & persoonlijkheid

Helrunar is een van mijn favoriete bands. Hier dan ook groot jolijt toen de Duitsers eerder dit jaar een split (“Fragments”) uitbrachten met Árstídir Lífsins. Dat was dan ook de perfecte reden om zanger Marcel eens aan de tand te voelen. Het heeft dan een hele poos geduurd, maar alles is terug hier geraakt. (FLP)

helrunar-band-2

Allereerst: waarom kozen jullie ervoor samen te werken met Árstídir Lífsins? In feite; waarom een split eigenlijk?
Die beslissing was erg voor de hand liggend. Zoals je weet, delen beide bands delen dezelfde leden (zoals mijzelf bijvoorbeeld) en zijn ze ook gelinkt aan elkaar als het gaat over het inhoudelijke en de muzikale vaart. Daarnaast zijn splits ook een uitgelezen kans om eens wat nieuws te proberen en wat te experimenteren.

Jullie hebben het vaak over Germaanse en noordse onderwerpen. Waarom ineens Homer eren in “Wein für Polyphem“?
Die gedachte zie ik toch graag wat breder. De topics die wij behandelen leunen nauw aan bij sagen in mythes in het algemeen . Dus een Grieks onderwerp aansnijden is niet zo vreemd. Maar je hebt gelijk, in het verleden waren we vooral gefocust op de noordse mythologie. Doordat het Árstiðir Lífsins-concept al gebaseerd was op Oud Noorse teksten, kreeg ik de vrijheid om eens wat anders te proberen met Helrunar, alleszins toch op tekstueel vlak. Laten we zeggen dat ik daar het meeste van mijn noordse stoom heb kunnen afblazen.

Helrunar zingt in het Duits, oud Noors (of is het Ijslands?) en zelfs in het Grieks. Toen we elkaar ontmoetten, sprak je één of ander vorm van Nederduits (een dialect dat midden houdt tussen Nederlands en Duits). Waarom maken jullie niet eens een full album op deze manier? Het past het beste bij jullie culturele erfenis!
Wel ja, dat staat gepland! Maar niet voor Helrunar. Om teksten te gebruiken in het “Plattdeutsch” (“Laag Duits”, zoals het dialect heet) heb ik een andere muzikale uitlaatklep nodig.

Jullie maken ook een mooi statement op de digipack: “fuck materialism”. Uitleg graag!
Wel, bekijk het concept nog eens. Het handelt over Griekse mythologie, een grote oude schat aan wijsheid en geweldige verhalen. En bekijk het Griekenland van nu, dat als een baksteen naar beneden valt door economische redenen. Een slachtoffer van het westerse kapitalistische systeem. Begrijp me niet verkeerd, ik ben geen communist of aanverwante. Maar als materialisme een natie op haar knieën krijgt, is er toch iets vreselijk verkeerd gelopen.

Inderdaad: fuck materialism! Maar… Waarom brengen jullie “Fragments” dan uit op 2 discs? Het is maar 15 minuten muziek van jullie kant (en 20 minuten van Árstídir Lífsins). Moeten jullie labels perse van hun geld zien af te geraken? Beide nummers passen perfect bij elkaar en het is jammerlijk steeds beide cd’s te moeten wisselen.
Inderdaad, dat was een beslissing van het label. Het heeft dus niks te doen met voorgaand statement. Misschien wilden ze (ADDERGEBROED: Lupus Lounge & Ván Records) aantonen dat beide nummers sterk genoeg zijn om op hun eigen te staan, of zoiets. Voor mij zou het absoluut geen probleem zijn moesten beide tracks op één cd staan. Ik snap jouw opmerking wel, maar het is hoe het is.

De meeste bands gebruiken sociale media om zichzelf te lanceren en om in contact te blijven met de jongere generatie. Helrunar echter heeft dan wel een Facebook pagina (en een echte homepage, maar al jaren is daar enkel het logo zichtbaar), maar kiest ervoor het gebruik van sociale media te beperken. Vanwaar die keuze?
We houden er gewoon niet van om zulke media te gebruiken op grote schaal. Ik betwijfel trouwens of het echt wel zijn doel heeft, behalve ons te enerveren. Misschien zijn we gewoonweg too old, too cold…

Helrunar evolueerde van een eerder middelmatige black metalband (sorry Marcel, je mag me op de blote billen slaan) tot een sterke eigen identiteit. Hoe zou jij deze geleidelijke transformatie verklaren? En hoe zie je het verder veranderen?
Het is allemaal natuurlijk gekomen. Als je begint als band, kopieer je jouw idolen en neem je de eerste onzekere stappen in de grote wereld. In de jaren die volgen, evolueer je langzaamaan. Je wilt jouw muzikale expressie meer persoonlijkheid geven. Zo begin je te experimenteren om wat unieks en misschien zelfs wat nieuws te creëren. Mits wat geluk slaat het aan. We zijn ook niet meer dezelfde mensen als in 2001. Deze transformatie is niet louter op muzikaal vlak, maar ook als personen zijn we geëvolueerd.

De groep is niet zo vaak op de hort. Maar de meest recente tour met Kampfar was een groot succes. Sommige shows waren zelfs uitverkocht. Voldeed het aan de verwachtingen?
We waren absoluut 100% tevreden! De andere bands, de shows,… laten we zeggen dat de hele tour een fantastische ervaring was die we niet snel zullen vergeten. Uiteraard zijn er kleine incidenten die de pret enigszins bedierven; stressmomenten, erbarmelijke zalen, slechte catering en dergelijke. Maar als muzikant hoor je dat te verwachten en alsook te accepteren. Touren is niet voor watjes, echt. Maar we waren een goed team allemaal tezamen; alle bands, technici, iedereen. We overwonnen elk probleem. Niemand werd aan zijn lot overgelaten.

Dit doet me denken aan het volgende: eerder dit jaar wou ik Omega Massif gaan kijken in Keulen. Echter, band en label zegden op het laatste moment de show af omdat een van de organisatoren van Stage Secrets Management politiek actief is. Dit in een partij die in België als centrumpartij gelabeld zou worden. Blijkbaar hebben Duitsers erg lange tenen als het over zulke zaken gaan. Voor niet-Duitsers is het moeilijk te snappen. Waar trekken jullie de lijn? Uiteraard weten we dat het niet zo is, maar al volgend het voorbeeld hierboven is Lupus Lounge dan óók een nazi label? Leden van Secrets of the Moon (band op Lupus Lounge) zijn actief in Ascension (getekend op het in de schemerzone begevende W.T.C.). Enfin ja, je snapt mijn punt wel. Wat is jouw standpunt hierover?
Uiteraard heeft alles te maken met de Duitse geschiedenis. Door de gebeurtenissen in 1933-1945 zijn de Duitsers erg gevoelig als het gaat over politiek, zeker als het betrekking heeft op de rechts georiënteerde vleugel. Op zich is het niet perse slecht om extra op je hoede te zijn als het gaat over dit soort politieke kwesties. Maar er zijn altijd mensen of organisaties die overdrijven. Als je het mij vraagt, is dat allemaal dezelfde zever: het plaatsen van een bepaalde ideologie (zijnde fascisme, politieke correctheid of eender wat) boven het gezond verstand, wat de basis van elk oordeel zou moeten zijn. Er is een scheur in het hart van onze natie waardoor het erg moeilijk is voor ons, Duitsers, om een normale relatie te hebben met onze eigen identiteit en cultuur. Dat kan moeilijk te begrijpen zijn voor mensen van een ander land. Deze scheur heelt uitermate langzaam, maar geneest wel, voor zover ik kan zien. Laten we hopen voor het beste! In het verleden werd ik ook vaak bestempeld als een nazi, omdat ik een mjölnir rond mijn nek droeg. Tegenwoordig gebeurt het niet meer zo vaak. Duitsers beginnen na te denken over hun verleden en identiteit op een meer effectieve en meer rationele manier. Touwens, zowel Lupus Lounge als Secrets of the Moon hebben absoluut niks te maken met nazisme. Het zijn stuk voor stuk schitterende gasten!

En last but not least: enig nieuws over het volgende album?
Het zal duister en episch zijn! En langzamer. Met een snuifje doom. Ik ben al een tijdje aan het werken en experimenteren met teksten, maar ik heb nog geen bepaald concept voor ogen. Maar misschien hoeft het niet deze keer. Dan zal het het allereerste Helrunar album zijn zonder tekstueel concept. Wordt opgenomen en uitgegeven volgend jaar!

Ik kijk ernaar uit!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s