Terra Tenebrosa – Houdt niet van mensen

De rare snuiters van Terra Tenebrosa stonden onlangs voor verschillende redenen in de schijnwerpers. Zo was er een 12″ release van eerder onuitgebracht materiaal en een 7″ split release met The Old Wind. Met laatste trokken de Zweden ook op de hord doorheen Europa. Hieronder neemt bezieler (en zanger tijdens liveshows) The Cuckoo het over. Read! (FLP)

terra-tenebrosa-dest

Jullie zijn net terug van een tour met The Old Wind. Hoe was het?
Het was fantastisch! Zeker omdat het met The Old Wind was, daar we samen een verleden deelden in Breach. Tijdens het Breach tijdperk kwam er heel wat drank en drugs aan bod, maar zowel Tomas (van The Old Wind) en ik zijn ervan af. Het was fijn samen tijd door te brengen zonder een troebel hoofd te hebben. We hadden geen echte verwachtingen. Wel ja, ik alvast niet. De minste bezoekers waren aanwezig in Duitsland, maar het was zeker de moeite. Italië en Frankrijk waren geweldig. Ik zou graag nog eens terugkeren naar het zuiden van Europa. Uiteraard was Roadburn de kers op de taart. Een buitengewoon festival met veel volk. Al hadden we op datzelfde festival ook ons dieptepunt van de tour. Door technische problemen startten we met een achterstand van een half uur. Balen!

Ik vraag me af wat voor een soort publiek Terra Tenebrosa trekt.
Geen idee. Het is niet mogelijk mijn bril te dragen onder mijn masker. Ik veronderstel dat we door ons verleden fans van Breach aantrekken. Wellicht mensen die goede vibes en een vrolijke sfeer weten te appreciëren. Nee, ik weet het echt niet.

Is er een of ander concept achter de band?
Niet echt. Niets opzettelijk. Het masker heb ik gemaakt naar een beeltenis van iets wat ik zag als kind in nachtmerries. Naar iets wat later ook terug kwam in door drugs beïnvloede visioenen. Ik zie het als iets wat leeft in mijn onderbewuste en probeert te communiceren met mij. Ik mediteer vaak. En tot op zekere hoogte gebruik ik psychotropische medicijnen om in contact te komen met de sluimerende delen van mijn geest, de obscure delen van de ziel waar zowel schatten als duistere dingen te vinden zijn. Een groot deel van de teksten handelen hierover, wat niet verwonderlijk is, daar het een groot deel van mijn leven bestrijkt. Op een natuurlijke wijze vloeit dit over naar Terra Tenebrosa. Dit voedt mijn gedachten haast continu.

Hoe belangrijk is het mysterieuze imago?
We gebruiken de maskers en synoniemen niet om mysterieus te zijn. Destijds wilde ik foto’s die pasten bij de muziek. Initieel waren we ook van plan om het hele livegebeuren aan ons te laten passeren. We dachten niet dat deze foto’s uiteindelijk echte bandfoto’s zouden worden, maar enkel iets dat de muziek visueel kracht zou bijzetten. De synoniemen zijn een verlengde hiervan. We waren ook niet echt een band toen we ons debuut uitbrachten. Heel wat materiaal heb ik zelf opgenomen. We zagen Terra Tenebrosa meer als een vreemd project dan als een echte band. We proberen niet mysterieus te zijn. Ik bedoel maar; we doen soundchecks en linechecks zonder maskers en ik zal ook niet ontkennen dat ik in de band speel. Maar… Het visuele is voor Terra Tenebrosa even belangrijk als de muziek. De mensen erachter hebben niet zoveel betekenis. Datgene wij tonen, dat is belangrijk.

Op beide full lengths veranderde je van masker. Op “V.I.T.R.I.O.L.” is er een foto van een mix van beide maskers. Waarom de verandering? En wat wil het masker eigenlijk voorstellen?
Het eerste masker was vervaardigd uit papier mache. Maar toen we live zouden gaan spelen, had ik een masker nodig waarmee ik kon zingen. Een vriendin van mij, die werkt voor theater en film, maakte er eentje uit latex. Ze moest enkele details veranderen, zodat het echt bruikbaar werd. Naast datgene wat ik eerder schreef, weet ik niet goed wat het eigenlijk moet voorstellen. Het is een beeld dat mij al mijn hele leven achtervolgt. Misschien is het mijn beschermengel? Misschien is het een vertoning van al het lelijke in mij? Momenteel zie ik het als mijn verlosser. Ik moet gewoon proberen te snappen wat hij/zij/het zegt.

Ik vraag me af, waarom “The Cuckoo”? Dat is toch een vogel? Ik hoor hem hier regelmatig, haha… En ik vraag me ook af of Terra Tenebrosa een echte band is. Of is het eerder The Cuckoo & muzikanten?
Omdat ik van vogels houd? Nee hoor, de naam refereert naar de Zandman Kronieken. Daar zwerft een wezen, genaamd The Cuckoo, in ieders dromen. Het leek me wel passend te zijn. Ik ben verantwoordelijk voor de meeste muziek en ik neem zelf ook grote delen zelf op, maar de anderen leveren ook ideeën, doch filter ik wat de moeite is en wat niet. Ik geloof niet in democratie als het op muziek aankomt. Ik kan niet van anderen verwachten mijn visioenen te begrijpen aangezien ik ze niet kan verwoorden. In plaats van het proberen uit te leggen, neem ik mijn ideeën gewoon zelf op. Als het slaat op het opnameproces, kan ik je zeggen dat het meer mijn project is. Maar het staat buiten twijfel dat we een echt bandgevoel hebben als we live spelen. Ik sluit hun niet uit als er beslissingen (die hun aangaan) gemaakt moeten worden, al heb ik wel het laatste woord. We hebben de klusjes verdeeld. Ik ben niet goed in plannen en communiceren met promotors en het label. Dat laat ik over aan hun. Momenteel werk ik aan een nieuw album en de anderen zorgen voor de rest. Dit in de zin van: de ene runt de webshop en de andere onderhandelt met labels inzake de nieuweling. Dat zijn zaken waarin ik niet goed ben. Ik houd niet van mensen en kan er niet mee praten. Er raast zoveel door mijn hoofd dat zelfs de webshop open houden niet mogelijk is.

Jullie komen uit een hardcore verleden. Hebben jullie daarom een andere aanpak, vergeleken met de doorsnee metal band?
Ik heb geen hardcore verleden. Ik houd niet van de term hardcore. Maar als je bands bedoelt zoals Black Flag, dán zeg ik ja. Breach was eerder een mix van alles wat we zelf goed vonden en misschien luisterden één of twee van ons naar ’90 stijl hardcore. We zagen ons nooit als een hardcore band en we waren absoluut geen deel van de hardcore wave uit het noorden van Zweden. Toen ik spul schreef voor Breach was ik sterk beïnvloed door bands als Jesus Lizard en Sonic Youth. Als het gaat over Terra Tenebrosa heb ik geen bepaalde invloeden. Maar als ik mezelf onder de loep neem, heeft vooral The Cure mij gebrandmerkt. Het is de manier waarop Robert Smith omgaat met simpele ideeën, subtiele variaties op hetzelfde thema. De zang wilde ik onmenselijk laten klinken, daar ik vooral een stem wilde geven aan datgene dat in mijn hoofd uit het niets verrezen is.

Trust No One Recordings & Apocaplexy hebben beide full albums uitgebracht. De 7″ split met The Old Wind kwam uit op Robin “The Ocean” Staps’ Pelagic Records. Met alle respect, maar die labels niet te gelimiteerd een band als Terra Tenebrosa te promoten?
Te gelimiteerd? Ik weet het niet. Alles verliep uitstekend met Trust No One Recordings, totdat Tim, de grote man erachter, besloot het kalmer aan te doen. Daarom zijn we aan het onderhandelen met andere labels.

Tenslotte nog iets nieuw te melden of aan te kondigen?
Nee.

And so the lord has spoken!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s