Obituary – Inked in blood

Ik moet zo’n jaar of dertien geweest zijn toen ik van mijn oudere buurjongen wat death metal CD’s meekreeg om eens op mijn kamer te beluisteren. Tot dan toe waren het vooral Guns ’N Roses en Metallica die mijn hartje sneller deden slaan. In het pretpakketje zaten onder andere Sinister, Napalm Death en de eerste vier albums van Obituary. Urenlang heb ik naar de prachtige hoezen zitten kijken en tientallen keren heb ik het coole bandlogo op pennenzakken en ringmappen nagetekend terwijl de groovende death metal vergezeld van de sappige vocalen van John Tardy (tot groot jolijt van mijn ouders) door het huis schalde. Het nieuwe negende studioalbum is naar aloude traditie voorzien van een ultragave hoes van Andreas Marshall; misschien wel de meest expliciete en brute uit hun discografie sinds debuutplaat “Slowly we rot” uit 1989. Op de cover, die je eerder zou verwachten van een band à la Cannibal Corpse, zien we een man die grondig door de klootzakken van IS onder handen genomen lijkt te zijn. Vijf jaren verstreken sinds de vorige plaat “Darkest day” uit 2009, maar de mannen hebben duidelijk hun tijd genomen om met een kanjer van jewelste op de proppen te komen. De korte openingstrack “Centuries of lies” hakt er meteen in. Twee basisriffs zijn voldoende om de toon te zetten. Vanaf “Violent by nature” maken de dubbele bassdrums van Donald Tardy overuren. De zagende en hakkende riffs snijden door je trommelvlies en rond de vier minutengrens vliegt de eerste solo om je horen. Luchtgitaar rondgespen en volle gas vooruit! “Pain inside” en “Back on top”  zijn zo’n klassieke Obituary nummers die met een solo aftrappen en dan midtempo gewijs rond zich heen schoppen. De catchy start-en-stop riff die Trevor Peres aan het begin van “Visions in my head” uit zijn mouw schudt, luidt de eerste échte kaskraker in die live brokken moet maken.  “Violence”, het thrashy “Minds of the world” en “Paralyzed with fear” zijn de snellere songs van de plaat die geen spaander heel laten zonder dat er blastwerk aan te pas komt. De vocalen van John zijn herkenbaar uit de duizend en goed verstaanbaar. Op de song “Inked in blood” lijkt hij haast te rappen. De productie van het album is krachtig en misschien net een tikkeltje té afgelikt (vooral de sound van de toms klinkt iets té digitaal). Vergelijk het een beetje met “Back from the dead” uit 1997. Obituary blijft keer op keer verbazen met platen die volstaan met simpele maar oh zo effectieve death metal (less is more!) en levert met hun negende plaat hun beste release af sinds hun comeback plaat “Frozen in time” uit 2005. Samen met Bolt Thrower zijn ze de ongekroonde koningen van midtempo old school death metal.

JOKKE: 83/100

Obituary – Inked in blood (Relapse records 2014)
1. Centuries of lies
2. Violent by nature
3. Pain inside
4. Visions in my head
5. Back on top
6. Violence
7. Inked in blood
8. Deny you
9. Within a dying breed
10. Minds of the world
11. Out of blood
12. Paralyzed with fear

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s