Electric Wizard – Time to die

Tien jaren lang heeft het geduurd. Destijds riep Ewiz het nog vrolijk van de daken: “We live motherfuckers!” We gaan er tegenaan! We gaan eens lekker knallen! Troetelbeertjes straal! Maar tegenwoordig heeft de man, wiens voornaam bij 98% inwoners van een bepaald land hun volledige kennis van het Frans beslaat, besloten dat het welletjes is geweest. Ladies and gentlemen, it’s Time to die. Zo begon Electric Wizard hun set eerder dit jaar op Desertfest in Antwerpen. Helaas was dat geen show om in te kaderen. Lizzy was te toondoof om te merken dat haar gitaar haast de hele set ontstemd was en Jus was gewoon te dom door geen nieuwe snaren op te leggen, er eentje te breken en tevens geen extra gitaar achter de coulissen te zetten. Hoe stuntelig de band live was, hoe sterk ze op plaat klinken. “I love the dead, the living make me sick. Profit and greed, bleeding the world dry” – Zo’n zinsnede vraagt om een D-beat, dreadlocks, vuile blote voeten en vochtige honden, maar vergis je niet, “Time to die” is zwart. Pekzwart! Het hele album ademt een nihilistisch en depressief sfeertje uit. Heer Oborn ziet het deze keer echt niet meer zitten. Als Jus volgende week een kogel door zijn hersenpan jaagt, zullen mensen zeggen: “nou ja, dat zag ik aankomen”. “Time to die” klinkt niet als een gimmick. De duisternis is echt. Puur! Weerzinwekkend. Het is met verve het donkerste album op conto van Electric Wizard. Het recept is alom bekend. Een van de scene boomers en toch wel inspiratiebron voor velen kiest steevast voor dezelfde aanpak: dalende toonladders in mineur met een typische rechterhandaanslag. Ja. Dat is saai. Ja. Dat is voorspelbaar. Gelukkig maar! Als tijdens “Funeral of your mind” het tempo enigszins de hoogte ingaat, lukt het net om niet de noodtoestand doorheen het ganse land af te roepen. Laat Ewiz maar hun lekker wegkabbelende doom stoner spelen. Vergeleken met vorige albums kan de fijnproever zich er misschien in berusten dat de nieuweling wat zwaarder op de maag ligt, maar toch nog zo catchy is als het vorige “Black masses“. Ook wordt deze keer terug gegrepen naar meer synthgeluiden, noise en meneer Hammond. Een goede keuze, daar zo de sfeer wat meer in de spotlights staat. However, het blijft niet de band die je beluisterd om eens lekker te grooven. Je moet in een bepaalde mindset zitten om hiervan te genieten. Onze fruitsapman laat graag geloven dat het drugs moeten zijn, maar niks is zo vervelends om Blake Nachtripofftium gewijs op te scheppen over je eigen domheid. “Time to die” knalt zoals geen enkele Wizard album eerder klonk. De productie is enorm! De krakende fuss mag in het woordenboek staan naast “perfecte sound”. Als Jus morgen tussen de zooien ligt, mag hij fier zijn op zo’n afsluiter. And Satan lives! And six six six! En zo van die dingen,…

Flp: 96/100

Electric Wizard – Time to die (Spinefarm Records 2014)
1. Incense for the damned
2. Time to die
3. I am nothing
4. Destroy those who love god
5. Funeral of your mind
6. We love the dead
7. SadioWitch
8. Lucifer’s slaves
9. Saturn dethroned

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s