Briqueville – Briqueville

Marketinggewijs klopt het plaatje als een bus bij deze duistere waaslanders, die ervoor gekozen hebben om hun identiteit verborgen te houden middels het dragen van lange capes en mysterieuze maskers. Zo kan je onbevooroordeeld naar de muziek luisteren zonder de band af te rekenen op de meestal eerdere muzikale activiteiten van diens leden. Bullshit natuurlijk want dit kunstje werd al tientallen keren eerder gedaan door de Ghosts en Slipknotten van deze wereld. En dikwijls is het ontrafelen van de identiteit van de leden spannender dan de muziek itself. Zet je speurneus maar alvast op…en laat hem nog even opstaan. Enkele dagen geleden werd immers hun titelloze debuutplaat op de mensheid losgelaten. Om dit gebeuren extra kracht bij te zetten werden twintig exemplaren her en der in ons belgenlandje begraven. Via hun website worden stapsgewijs de coördinaten weggegeven zodat ge uw spade en rubberen bottekes kunt bovenhalen om in de aarde te gaan ploeteren en uw schattenjacht hopelijk kunt beëindigen met het draaien van de plaat. Opnieuw leuk gevonden maar dat leidt ons wel af van het in vier aktes opgesplitste muzikaal verhaal dat deze heren (ik ga er gemakkelijkheidshalve van uit dat dit een “all men” clubje is) ons willen vertellen. “Akte 1” valt te situeren in de post-rock hoek. Reeds honderden keren eerder en helaas ook beter gehoord. De opbouw is er één volgens het boekje en kippenvel komt er spijtig genoeg niet aan te pas. Over naar “Akte 2” dan maar, die gelukkig al een pak spannender klinkt. Bezwerende cleane zang probeert de luisteraar Om-s-gewijs in een psychedelische trance te brengen, wat deels lukt. De stoner/doom riffs worden opgeluisterd met subtiele electronica. “Akte 3” gaat trancegewijs nog een stapje verder. Nu wordt eerder uit een Bong-vaatje getapt alvorens naar het einde toe lekker te grooven. En qua groove gaat men ik “Akte 4” op hetzelfde elan verder. Laag na laag worden de stonergrooves als lasagneblaren op elkaar gelegd en met een psychedelicasausje overgoten. Na 4 aktes en net geen veertig minuten speelduur is de koek op. “Akte 1” had gerust achterwege gelaten mogen worden. Voor de rest is dit een debuut dat nog vele mooie dingen belooft voor de toekomst. Zeker als het masterplan achter de band ook nog eens verdomd slim wordt uitgespeeld.

JOKKE: 73/100

Briqueville – Briqueville (Pias/Rough Trade)
1. Akte 1
2. Akte 2
3. Akte 3
4. Akte 4

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s