Taake – Stridens hus

Er lopen twee constantes doorheen de biografie van het Noorse Taake. Ten eerste brengt de flamboyante en controversiële Hoest sinds “Over bjoergvin graater himmerik” uit 2002 elke drie jaar mooi een nieuw full album uit dat ten tweede steeds uit zeven nummers bestaat. Tussendoor verschijnen weliswaar nog de nodige EP’s om wat leven in de brouwerij te houden. Wat echter geen constante is, zijn de muzikanten die de Noor rondom zich schaart voor live optredens. Het is echter sinds “Hordalands doedskvad” geleden dat hij anderen toeliet om deel te nemen aan het schrijfproces. Dat zou voor een deel wel eens kunnen verklaren waarom het nieuwe “Stridens hus” het meest afwisselende, catchy en melodieuze album is geworden uit Taake’s discografie. Het album opent met “Gamle norig”, een vrij standaard Taake nummer, maar daarna maakt de ijskoude black metal in “Orm” plaats voor een rock ’n roll groove. Het lange “Det fins en prins” is dan weer melodieuzer van aard, hoewel er ook enkele thrashy stukken in het nummer geweven zijn.  Op het album “Noregs vaapen” was er heel wat te doen over de banjo die zijn opwachting maakte in het nummer “Myr”, deze keer zit de kinder surprise verstopt in “Stank”, een punky black ’n roll stamper met meezingrefrein waarin plots een misplaatste surf rock solo opduikt, die de opgebouwde atmosfeer verpest. Liefhebbers van goede riffs en memorabele hooks komen aan hun trekken in het instrumentale “En sang til sand om ildebrann”, hoewel de song wel wat van de hak op de tak sprint en samenhang hier in de verste verte niet te bespeuren valt. De traditionele black metal wordt her en der opgesmukt met solo’s die een serieuze voorliefde voor heavy metal verraden (o.a. het gitaarspel aan het begin van “Vinger”). Voor een stuk verlaat Taake op deze manier op haar zesde langspeler de geijkte paden van de “True Norwegian Black Metal”, maar de experimenteerdrift pakt niet in elke song even goed uit. De vele melodieuze momenten in een song als “Kongsgaard bestaar” doen afbreuk aan de agressie en frostbitten grimness die black metal hoort uit te stralen.

JOKKE: 75/100

Taake – Stridens hus (Dark Essence Records)
1. Gamle norig
2. Orm
3. Det fins en prins
4. Stank
5. En sang til sand om ildebrann
6. Kongsgaard bestaar
7. Vinger

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s