Last Leaf Down – Fake lights

Bij addergebroed doen we het soms ook eens wat rustiger aan. Het moet immers niet altijd (extreme) metal zijn die de klok slaat. Wie ons al langer dan vandaag kent, weet dat we ook het hele post-rock en shoegaze gebeuren (of toch minstens enkele bands uit die scene) een warm hart toe dragen. Een nieuwe ontdekking voor ondergetekende is het uit Zwitserland afkomstige Last Leaf Down. “Voor fans van Anathema, Katatonia en Slowdive” stond er op de Facebook banner te lezen die plots voor mijn neus oppopte. Grote Katatonia fanboy zijnde besloot ik om toch maar eens eventjes door te klikken. Goede zet bleek later (en met veel dank aan de marketing boys!). De band zag het levenslicht in 2003 en speelde toen een soort van doom/dark metal met een zéér grote knipoog naar Katatonia. In 2007 vond er een kantelmoment plaats, toen de zanger en drummer het hazenpad kozen en Benjamin Schenk en Patrick Hof de respectievelijke vacante posities van zanger en drummer invulden. De line-up wissel ging hand in hand met een verschuiving van het bandgeluid van metal naar de huidige shoegaze sound. De dream pop van genrestichters Slowdive is inderdaad alom tegenwoordig op de eerste plaat getiteld “Fake lights”. Dertien songs en vijftig minuten lang neemt de in-bondige-songs-verpakte maar zweverige shoegaze van Last Leaf Down ons mee op een wegdroom trip. Delay en reverb pedalen maken overuren terwijl de met effecten overgoten zang (die met momenten als twee druppels water lijkt op de vocalen van Alcest’s Neige) je in een zeemzoete trance brengt. Post rock infused gitaarlijntjes zorgen op de achtergrond voor melancholieke ontroering. Filmische soundscapes creëren een waas van verlichting. Extase vormt de totaalbeleving. Het latere werk (voornamelijk het “Just in case we’ll never meet again (soundtrack for the cassette generation” album) van de Italianen van Klimt 1918 (Weet iemand waar deze momenteel uithangen want ze lijken wel van de aardbol verdwenen te zijn?), overgoten met een pakkende shoegaze saus kan als referentiekader dienen. Ook liefhebbers van de eerder dit jaar verschenen “Guilty of everything” plaat van Nothing zullen dit wel trekken. Dertien songs is voor sommigen misschien een beetje te veel van het goede en niet alle tracks zijn van eenzelfde niveau. De pareltjes zijn het inleidende “Refulgence”, “Inmost life”, de single “The theme”, “An endless standoff”, “Wish to leave” en het afsluitende “Fake lights in the sky“. “Giant”, “Growing fear” en “Born dead” beschouw ik als de mindere songs. De nummers lijken hard op mekaar waardoor er meerdere luisterbeurten nodig zijn om het onderscheidend karakter van de songs te ontdekken, maar eenmaal je de plaat op je ziel hebt laten inwerken, openbaart er zich een heerlijke reisgezel voor de late nachtelijke uurtjes. Kort de plaat een nummertje of drie in en je hebt de perfecte LLD-trip. Benieuwd wat dat naar de toekomst toe nog gaat geven!

JOKKE: 81/100

Last Leaf Down – Fake lights (Lifeforce Records 2014)
1. Refulgence
2. In dreams
3. The thought that I saw you
4. In these waters
5. Inmost life
6. Giant
7. Growing fear
8. The theme
9. An endless standoff
10. Truth is a liar
11. Wish to leave
12. Born dead
13. Fake lights in the sky

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s