Mare Cognitum – Phobos monolith

Derde keer, goede keer want voor het eerst heeft Jacob Buczarski, de man achter de éénmansband Mare Cognitum, eens knap artwork voorzien om zijn muzikale kunst te visualiseren (het oog wil ook wat, weet je wel). De paarse tinten en het futuristische ruimtelandschap van de kleurrijke hoes van “Phobos monolith” deden me meteen terugdenken aan het machtige Limbonic Art. Niet alleen het artwork maar ook de voorliefde voor het eindeloze universum en kosmische mystiek is een overeenkomst die de Amerikaan deelt met deze Noorse band. Muzikaal gezien kunnen we slechts van een beperkte muzikale gemene deler spreken: oké, beide bands spelen atmosferische black metal en in beide gevallen komen de drums uit een machientje in plaats van te zijn ingespeeld door een drummer van vlees en bloed (hoewel dat er bij Mare Cognitum amper aan te horen is), maar daar houden de vergelijkingen dan ook op. De theatrale bombast van Limbonic Art blijft achterwege, terwijl Mare Cognitum meer voor een vloeiende atmosferische opbouw kiest. Soms ingetogen, subtiel en emotioneel (de aanloop van de plaat of de song “Noumenon”), maar meestal majestueus en knetterhard, schieten de intense blast drums en tremelo riffs je met een oerknal de ruimte in, om alzo in een eindeloze baan rond de aarde en in een spiraal van kosmische black (en sporadische death) metal terecht te komen. De vier lange ruimtereizen klokken af tussen de acht en vijftien minuten en bevatten ongebreidelde instrumentale passages waarop het lekker wegdromen is naar verre ruimtestelsels en een zee van kleurrijke sterren. Pas na een dikke zes minuten trekt ruimtereiziger Jacob zijn strot open in openingstrack “Weaving the thread of transcendence” waarbij opvalt dat zijn vocalen meermaals refereren aan de sappige hese screams van John Haughm van Agalloch. In afsluiter “Ephemeral eternities” zoeken zijn stembanden lager gelegen regionen op om de meer death metal getinte riffs te ondersteunen. Nu ben ik normaal gezien geen liefhebber van futuristische toestanden of Star Wars en Star Trek nerd-doenerij, maar deze “space odeyssey” raad ik elke fan van Darkspace, Emperoriaanse black metal of de (cascadiaanse) post-verwanten (debuutplaat “Al-Azif” van The Great Old Ones is ook nog een goede referentie) aan.

JOKKE: 84/100

Mare Cognitum – Phobos monolith (I, Voidhanger Records 2014)
1. Weaving the thread of transcendence
2. Entropic hallucinations
3. Noumenon
4. Ephemeral eternities

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s