Napalm Death – Apex predator – Easy meat

Het Britse grindcore instituut Napalm Death denkt nog lang niet aan ophouden. De band maakt al meer dan dertig jaar de grootste teringherrie, en hoewel ze nog wel ettelijke jaartjes van de pensioengerechtigde leeftijd verwijderd zijn, vraagt een mens zich soms af hoe ze het in godsnaam klaarspelen om na al die jaren nog steeds zo agressief uit de hoek te komen en de vloer aan te vegen met het gros van piepjonge bands. Zolang we met zijn allen maar verder blijven doen met moeder aarde naar de kloten te helpen en mekaar uit te moorden, blijft er een bloeiende voedingsbodem aanwezig voor de humane grindcore van het Britse gezelschap. Daar waar sommige genregenoten uitblinken in het adoreren van vunzige taferelen en gore troep zoals exploderende piemels of vleesetende clitorissen, is Napalm Death veeleer een band die humane en politieke topics in de lyrics aansnijdt (hoewel het album artwork voor een keer eens anders doet vermoeden). Hoewel ik vind dat er in muziek geen plaats is voor politiek, prefereer ik bands als Napalm Death, Rotten Sound en Nasum (rip) boven de porn grind orkestjes. Midden jaren negentig klonk de band iets gematigder en neigde men meer naar death metal, maar vanaf “Enemy of the music business” uit 2000 gingen ze er, met een gezonde portie peper in de reet, weer voluit voor, wat zelfs met hun voorgaande album “Utilitarian” resulteerde in één van hun beste platen. De energieke en dynamische grindcore raast als van oudsher als een bezetene (“Smash a single digit”, “Bloodless coup”, “Stunt your growth”, “One eyed”) maar is tegelijkertijd best experimenteel van aard (de industrial aandoende intro laat dit al vermoeden), getuige de met momenten catchy zijnde song “How the years condemn”, het doomy, met cleane zang opgesmukte “Dear slum landlord”, het horrorachtige “Beyond the pale” (dat me soms wat aan Lord Mantis doet denken), de orchestrale koorzang in “Hierarchies” of de naar Napalm Death normen bijna episch klinkende afsluiter “Adversarial – Copulating snakes”.  Oh ja, die geweldige door merg en been gaande screams van de gekortwiekte gitarist Mitch Harris (die recent om persoonlijke redenen een stapje terug zette, maar hopelijk snel naar het vertrouwde nest terug keert) blijven nog steeds de perfecte symbiose creëren met de bulderende vocalen van frontman Mark “Barney” Greenway. De bass van stoere knuffelbeer Shane Embury staat duidelijk in de mix en Danny Herrera timmert elk gaatje dicht. Hoewel ze ruim driehonderd songs in hun carrière uitgepoept hebben, blijven ze interessante nummers schrijven en relevante albums uitbrengen, waarvoor hulde!

JOKKE: 82/100

Napalm Death – Apex predator – Easy meat (Century Media records 2015)
1. Apex predator – Easy meat
2. Smash a single digit
3. Metaphorically screw you
4. How the years condemn
5. Stubborn stains
6. Timeless flogging
7. Dear slum landlord…
8. Cesspits
9. Bloodless coup
10. Beyong the pale
11. Stunt your growth
12. Hierarchies
13. One-eyed
14. Adversarial / Copulating snakes

https://soundcloud.com/centurymedia/napalm-death-how-the-years-condemn/s-kNTo6

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s