Muscle And Marrow – The human cry

Toen ik de video clip van het nieuwe nummer “Ritual” van Muscle And Marrow voorbij zag komen op het net, was ik meteen geïntrigeerd door de sound en mystiek van dit Amerikaanse duo. Bleken ze in augustus van vorig jaar nog maar net een debuutplaat uitgebracht te hebben met de jolige titel “The human cry”. Dit is geen voer voor de doorsnee muziekliefhebber, hyperactieve huppeltrut of vrolijke frans. De eerste seconden van “Surround the fire” grijpen je meteen bij de strot. De wijze waarop de bezwerende en onheilspellende vocalen van zangeres/gitariste Kira Clark “Release, release me!” scanderen, doen de koude rillingen over mijn rug lopen. In een kleine veertig minuten tijd schildert het duo middels atmosferische doom, subtiele drone, donkere ambient en occulte mystiek een emotioneel beladen portret vol desolaatheid, angst en depressie. De dynamiek verandert van ingetogen en kwetsbaar (“Scissors”), naar plotse uitbarstingen van vervormde noise (“Childhood”, “The brave”, “I’m old”), ondersteund door de vernietigende drumslagen van Keith McGraw maar steeds blijft er een akelig en bezwerend gevoel ronddwalen dat op je psyche inbeukt. De etherische en van vrouwelijke mystiek doordrongen zang (meestal opera-achtig hoog, soms intens geschreeuw) werkt als een lokkende sirene en smeekt ons om te luisteren naar de melancholische poëzie van het leven. Dit is duisterder dan menig black metal band, angstaanjagender dan menig horrorfilm en beklemmender dan het gevoel geen adem meer te krijgen. Vrolijk wordt je hier niet van, integendeel. Als deze plaat langer dan veertig minuten zou duren, zou het zelfmoordcijfer wel eens kunnen pieken. Voor iemand die ontdaan is van alle levensvreugde en geen uitweg meer ziet op deze aardkloot,  zou “The human cry” wel eens de laatste trigger kunnen zijn om een kogel door de hersenpan te jagen. Als je echter op zoek wilt gaan naar de schoonheid en puurheid van de duistere kanten van het leven, zal je niet gauw een geschikter audio drama vinden. Liefhebbers van Swans, Chelsea Wolfe, Wolvserpent, Monarch, Earth, Jex Thoth of Siouxsie and The Banshees  moeten dit maar eens uitchecken. Voor de zekerheid maar even het nummer van de zelfmoordlijn meegeven: 1813.

JOKKE: 88/100

Muscle And Marrow – The human cry (Belief Mower Records 2014)
1. Surround the fire
2. Tongues
3. Childhood
4. Scissors
5. The brave
6. Madness
7. Help me
8. I’m old
9. Spirits

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s