Saturnalia Temple – To the other

 

Het Zweedse Saturnalia Temple gooide in 2011 hoge ogen in het doom wereldje met hun eerste volwaardige album “Aion of drakon”. We zijn vier jaar verder en het tweede album “To the other” is een feit. In tussentijd werd de “Impossibilum” EP nog als zoethoudertje uitgebracht. Redelijk onder de indruk van de eerste plaat, waren mijn verwachtingen voor de opvolger hoog gespannen. Kan gevaarlijk zijn. Om maar meteen to the point te komen: “To the other” is geen gemakkelijke rit. Het vraagt dan ook enkele luisterbeurten om deze plaat naar waarde te schatten. Er zijn twee wezenlijke verschillen met voorgaand werk. Ten eerste zijn de vocalen van zanger/gitarist en occult schrijver Tommie Eriksson een pak extremer van aard doordat hij opteert voor een naar black metal neigende scream. Hierdoor gaat de vergelijking met genregrootheden Electric Wizard of het populaire Windhand nu minder op. Een combinatie van cleane vocalen en screams zoals bijvoorbeeld Cough hanteert, had voor meer variatie gezorgd. Ten tweede bevat zowat elk nummer een heuse solo, die spijtig genoeg niet allemaal van hetzelfde niveau zijn (die aan het begin van “Black sea of power” is bijwijlen zelfs tenenkrommend vals). En waarom je nieuwe plaat misplaatst aftrappen met de zwakste gitaarsolo die er te horen valt? Voor mij een compleet raadsel. Lijkt een geïmproviseerde ingeving van het moment geweest te zijn. Voor de rest horen we in deze song ongeïnspireerde stoner doom terug. “To the other” is met zijn repetitieve karakter, slepend ritme en spiegedelisch gitaarspel (effectjes maken overuren in deze track) echter van een beduidend hoger niveau en zorgde niet alleen op plaat maar ook live, tijdens de recente passage in Het Bos, voor een psychedelische trip to the other side. De experimentele gitaarmasturbaties in “Snow of reason”, “March of gha’agsheblah” en het instrumentale ‘Void” zorgen dan weer wel voor het gewenste broeierige en geestverruimende effect. De repetitieve geluidsgolven van “Crownedwithseven” stuwen zich als een log nijlpaard door een zee van hallucinogene riffs voort. Wie de vinylversie aanschaft krijgt er met “The white shadow” nog een goede bonus track bij. “To the other” is zeker geen slechte plaat en kent bij momenten heerlijke passages, maar voor sommige solo’s verdient Tommy de nodige zweepslagen. Het ontbreken van heuse krakers à la “Black magic metal” en “Aion of drakon” en enkele ongeïnspireerde riffs zorgen ervoor dat deze plaat beduidend minder scoort dan zijn voorganger. Wel merk ik dat het album luisterbeurt na luisterbeurt steeds meer van haar geheimen prijs geeft.  Best mogelijk dat mijn score binnen enkele weken dan ook met gemak tien punten hoger ligt.

JOKKE: 77/100

Saturnalia Temple – To the other (Listenable Records 2015)
1. Intro
2. Zazelsorath
3. To the other
4. Snow of reason
5. March of gha’agsheblah
6. Black sea of power
7. Crownedwithseven
8. Void
9. The white shadow

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s