Tribulation – The children of the night

Wa ne platte meug is me da” is het eerste wat in me opkomt bij het aanhoren van “The children of the night”.  Wie van het Zweedse Tribulation verwachtte dat de nieuwe plaat in het verlengde van de voorgangers “The formulas of death” en “The horrorr” zou liggen, is eraan voor de moeite. Weg is de spannende death metal met black invloeden. Openingstrack “Strange gateways beckon” klinkt als een wel héél slap afkooksel van Watain (die tussen hun overdadige podiumattributen de distortion pedalen niet lijken te vinden), vooral door de vocalen van Johannes Andersson die als twee druppels water lijken op die van landgenoot Erik Danielsson. Opvolger “Melancholia” is een uptempo rocker met vette knipoog naar moderne Enslaved. De Noren hebben gaandeweg hun carrière heel wat progrock invloeden in hun sound opgenomen en dat is wat we op de nieuwe Tribulation ook duidelijk merken. Het melodieuze (solo)gitaarwerk en de toetsen roepen overduidelijk een jaren ’70 progrock sfeertje op met invloeden van The Doors, Camel, Kiss en Maiden. Met uitzondering van die eerste, niet meteen my cup of tea (hoewel ik dit bij Enslaved een heel geslaagde evolutie vind). Eigenlijk refereren enkel de vocalen nog aan metal…en deze hadden dan beter anders ingevuld kunnen worden of gewoonweg achterwege gelaten worden zoals in het instrumentale “Själaflykt” met coole Moogeffecten. Niet dat we bij Addergebroed alle experiment schuwen zoals het regime in Noord-Korea de persvrijheid, het vergt enkel een andere mindset. “The motherhood of god”, inclusief Iron Maiden gitaarloopje is één van de betere songs op “The children of the night” net zoals het heel melodieuze en bijna melodramatische “Strains of horror” wat in overduidelijk conflict staat met de songtitel. Dat de jongens (of meisjes, want ze lijken de foute kledingstukken inclusief eyeliner uit mijn tante huppeltruts kast wel gestolen te hebben) uit het Zweedse stadje Arvika komen, maakt nog enigszins wat goed. Ik ben hier als prille twintiger immers tweemaal op kano-/overlevingstocht geweest en de natuur is er overweldigend mooi. Ik was er zo van onder de indruk, dat ik de bandnaam van mijn allereerste groep heb ontleend aan deze stad. Wie wil ontstressen, kan ik dergelijke excursie zeker aanraden! Het is hier echter geen “Vlaanderen vakantieland”, maar een muziekblog, waarbij het als vanzelfsprekend om de muziek draait. En die vind ik, mits enkele uitzonderingen, een saaie zaaddodende meug, hoewel ik ervan overtuigd ben dat er heel wat mensen wel aan hun trekken zullen komen bij deze plaat. Misschien dat het kwartje ooit nog wel valt bij ondergetekende.

JOKKE: 69/100

Tribulation – The children of the night (Century Media Records 2015)
1. Strange gateways beckon
2. Melancholia
3. In the dreams of the dead
4. Winds
5. Själaflykt
6. The motherhood of god
7. Strains of horror
8. Holy libations
9. Cauda pavonis
10. Music from the other

Advertenties

One comment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s