Sulphur Aeon – De roep om Cthulhu

Uit het niets verrees Sulphur Aeon, een oerdegelijke death metal uit Duitsland. “Gateway to the antisphere” was hun tweede plaat en niet onterecht krijgt de band massaal schouderklopjes uit binnen en buitenland. Bijster origineel is het allemaal niet, maar het staat als een huis. Over dit, Lovecraft en nog veel meer staat muzikaal mastermind Thorsten Addergebroed te woord. (Flp)

1

Zeg eens, waarom had ik eerder nog nooit gehoord van Sulphur Aeon?
Hell, geen idee. We zijn gewoon een underground death metalband. Wel ja, beter laat dan nooit, eh?

Ik weet dat volgende vraag ruk is, maar ik vind niet al te veel online informatie over Sulphur Aeon. Wil jij wat meer uit de doeken doen over het hoe en wat van de band?
We hebben expres geen biografie geschreven. We geloven niet dat het erg belangrijk is. Er is gewoonweg geen groot verhaal te vertellen. In het begin was Sulphur Aeon misschien wel een soort project, of beter gezegd: een experiment. In 2010 startte ik de band met als doel het verwezenlijken van mijn muzikale ideeën zonder rekening te moeten houden met compromissen. Gelukkig vond ik met M., en een beetje later ook D., twee toegewijde partners in crime zodat Sulphur Aeon echt vorm kreeg en een echte band werd.

Tijdens het bespreken van “Gateway to the antisphere” vergeleek ik het album met een verbeterde versie van Behemoth, Nile en Immolation. Hij zou jij het beschrijven?
Ik denk niet dat de bands hier genoemd nog moeten verbeteren op eender welk vlak dan ook. Ze beheersen hun kunde en eigen stijl vlekkeloos. Ik geef toe dat enkele elementen van hun muziek doorsijpelden in Sulphur Aeons sound. Het zou onnozel zijn dat te ontkennen. Onze album zou ik beschrijven als zijnde een natuurlijke evolutie van onze stijl die we hebben ontwikkeld sinds de uitgave van “Deep deep down they sleep” en “Swallowed by the ocean’s tide“. We spelen een vorm van woeste, doch erg melodieuze black/death metal met nadruk op een zeer duistere en massieve sfeer.

Vertel eens, van waar de adoratie voor H.P. Lovecraft?
Omdat H.P. Lovecraft zoveel meer is dan enkel een icoon voor de horror literatuur. Het geheel aan goden wat hij creëerde is zo inspirerend groot, dat wij erdoor aangetrokken worden. Er is heel wat ruimte voor eigen interpretatie en zelfs voor persoonlijke toevoegingen. Zijn verhalen geven een gevoel, in iemands gedachte, dat er nog wat te vertellen valt. Dat er iets donkers achter loert. Het gaat dieper dan enkel de vertelsels. He schreef nooit lange epische verhalen, maar zijn erfenis bestaat vooral uit korte (en enkele langere) romans waarvan de bovenbouw zo gigantisch is dat het ons laat verlangen naar meer. En los daarvan denken we dat het perfect past bij onze sound.

Cthulhu ziet de mensheid als iets kleins en waardeloos. De mensheid zou zelfs niet in staat zijn haar nietszeggendheid te vatten.
Het menselijk ras stelt dan wel niks voor in de wijde kosmos. Toch zijn we op aarde en hier is de mens zijn betekenis onmiskenbaar. Dat is een probleem, daar de mensheid zich uiteindelijk zelf zal vernietigen in een niet zo verre toekomst. Als je het nieuws bekijkt is het moeilijk om geen menshatende gedachten te krijgen. Al zijn we ook geen filantropen. Je moet altijd kunnen verder kijken dan enkel zwart en wit.

Lovecraft draait er de hand niet voor om om niet Angelsaksische culturen te beledigen. In Duitsland liggen zaken zoals deze nogal gevoelig. Zijn jullie al op de vingers getikt hiervoor?
Eerlijk gezegd ben jij de eerste die dit stukje persoonlijkheid van H.P. Lovecraft belicht. We zijn ervan op de hoogte dat hiervan enkele voetsporen terug te vinden zijn in zijn schrijfsels. Maar het was een heel andere tijdsgeest toen. Mensen hadden veel meer vooroordelen tegenover andere culturen, religies en zelfs andere huiskleuren – Gebaseerd op angst. Lovecraft was een latente racist, zoals zoveel schrijvers die tijd. Maar als ik zijn boeken lees, is politiek het laatste waaraan ik denk. En voor zover ik weet heeft Lovecraft in zijn latere brieven afgezien van deze beschuldigingen. Trouwens, hij was zelfs getrouwd, al was het kortstondig, met een joodse vrouw. Laten we duidelijk zijn: Sulphur Aeon is geen politieke band en we hebben ook nooit opmerkingen gehad hierover.

Op Facebook zag ik de allereerste schets die Marten stuurde naar Ola Larsson. Daarop is het hele artwork gebaseerd? Het lijkt haast een grap; ongelooflijk! Jullie moeten wel onvoorwaardelijk vertrouwen hebben in Larsson. Dit is echt een van de best ogende covers die ik de laatste jaren gezien heb!
Een grap? Neen hoor. Het was gewoon een echte, maar dan ook echte ruwe schets van een idee dat we Ola wilden tonen. We hebben uitvoerig ideeën uitgewisseld en bleven dan ook in contact tijdens het hele creatieve proces. Ola Larsson is een enorm getalenteerde artiest en als we ooit aan iets niet getwijfeld hebben, is het ons vertrouwen in zijn kunde. We zijn meer dan blij dat hij wederom toegestemd heeft te werken met ons.

2

Sulphur Aeon staat op stal bij Imperium Productions. Dit label had enkele geweldige releases in het verleden (Sonne Adam, Dark Fortress, Kaamos,…) maar lijkt op sterven na dood momenteel. Waarom kwam “Gateway to the antisphere” uit op Imperium Productions en Ván Records?
Imperium is niet echt ten dode opgeschreven. Wegens tijdsgebrek heeft Philipp besloten het label on hold te zetten, maar voor Sulphur Aeon wil hij er altijd zijn. Deze beste is een echte vriend van de band en het zou nooit in ons opkomen zonder hem te werken. Voor het tweede album hadden we een partner in crime nodig, daar Philipp niet in staat was het album op zichzelf uit te brengen. In Sven (Ván Records) hebben we een enthousiaste partner en vriend gevonden. Zonder hem, zou dit alles niet mogelijk zijn zoals het nu gelopen is. Het plaatje past perfect!

Zou het niet logischer zijn om samen te werken met Century Media, daar Imperium Productions’ label manager ook voor Century Media werkt?
Waarom? We zijn meer dan tevreden met hoe de zaken nu gelopen zijn en de manier waarop we samenwerken met onze labels. We zijn niet op zoek naar een grote carrière, of hoe je het ook zou willen noemen. Enerzijds hebben we totale artistieke vrijheid, anderzijds hebben we onvoorwaardelijke steun in eender wat we willen doen. Wat kan een band zich nog meer wensen?

Jullie spelen zelden live. Zijn er plannend it te veranderen of is er een speciale reden waarom jullie zo weinig spelen?
In het begin was het zelfs niet gepland ooit live te spelen. We geloven niet dat live shows een goed promotioneel middel is om een breed publiek te bereiken. Als we live spelen is het meer een viering met en voor onze supporters. We willen dat onze shows speciaal blijven en geen routine worden. Daarom kozen we ervoor enkel die shows te doen waarbij we ons goed voelen. We vinden het dan ook belangrijk om de bühne te delen met bands die we zelf interessant vinden. Liever dat dan op een affiche te staan waarvan geen jota ons interesseert, maar waar we dan wel voor een groot ongeïnteresseerd publiek staan.

Laten we het interview afsluiten met een opmerking over Lovecraft. Vaak volgde hij zijn dromen. Welke dromen zou je nog willen zien waar worden met Sulphur Aeon?
Ik denk dat we al meer hebben verwezenlijkt dan we ooit hebben durven dromen. Maar het zou een droom zijn eens een show te openen voor Behemoth of Nile.

Laat Behemoth en Nile maar voor jullie openen!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s