Bathsheba – Op de rand van bezetenheid

Zelden ben ik echt lyrisch over een band, laat staan een band uit België. Maar Bathsheba is er zo eentje. Hun bezwerende en duistere doom bracht me onmiddellijk in een trance en heeft me nooit meer losgelaten. Zopas hebben ze “The sleeping gods” EP uitgebracht, hun eerste wapenfeit op het illustere Svart Records. Aan het woord is zangeres Michelle en in haast elk antwoord schuilt ergens een middelvinger. Ik zie de woorden zo van haar lippen rollen en vooral door deze eerlijkheid is een mooi interview ontstaan. (Flp)

10929549_349039575281734_8663498238133116878_n

Om meteen erin te vliegen: waarom is Bathsheba net dat ietsje beter dan de doorsnee Black Sabbath en Electric Wizard doomband?
Dank je! Ik kan enkel voor mezelf spreken maar ik vind de meeste doombands saai en oninteressant. En ik hoop dat andere mensen het ook op die manier horen en voelen, dat we niet de 13e in een dozijn zijn. Van alle muziek die ik zelf luister, is doom misschien wel het genre dat het minst aan bod komt. Wat de andere leden betreft zijn er ook veel sludge, death en black invloeden aanwezig. Dat zal zeker wel te horen zijn in de muziek. Qua vocalen hou ik niet van het typische, standaard, zoals het hoort,… Ik zou ook niet iets kunnen of willen namaken. Als ik iets doe dan doe ik wat ik voel. Soms zal dat wel vrij standaard klinken en soms misschien net iets anders. Bathsheba heeft lang nodig gehad om te aarden, deze band is anders dan Serpentcult of Death Penalty (ADDERGEBROED: Michelles vorige en andere band). De muziek groeit nog meer en langzamer.

Jullie 10″ is verschenen via Svart Records; vanwaar de keuze om 2 demonummers heruit te brengen op LP formaat?
We hebben de cassette zelf uitgebracht en daarop volgde meteen reactie van Svart. We waren wel wat verrast dat we zo snel opgepikt werden maar ook dankbaar omdat Svart het label is waarop we het meeste anticipeerden. Aanvankelijk wilden we een 7” uitbrengen en daarop volgend een full. Svart vond dat prima en wou alle formaten uitbrengen. De nummers op de 7” zaten op het randje van een 7” of 10”. Het antwoord van Yarko (ADDERGEBROED: eigenaar Svart Records) hierop was: “we don’t want to lose any of that bass, let’s make it a 10 inch!” Daar zeg je geen nee tegen.

Is het overigens niet een bizar gegeven om als label een 10″ uit brengen van een tot op heden onbekende band? Enfin ja, waarom niet dadelijk een full album?
Ergens wel, aangezien we het eerst zelf niet echt geloofden maar,… Hell yeah! Bij Bathsheba moeten de nummers altijd wat langer groeien. Met andere woorden: we waren niet klaar voor een full. Na de cassette wilden we toch al iets uitbrengen; een uit de hand gelopen 7” dus.

Die full komt alvast ook op Svart Records uit. Kan je al iets meer vertellen daarover?
Absoluut! Het album zal “Servus” (slaaf) heten. Wellicht een 5 tal nummers, opnieuw bij Black Out Studio in Brussel. De opnames zullen rond september zijn. Er is ook sprake van een alternatieve versie van “The sleepless gods“. 40-45 minuten schatten we, en zonder twijfel op vinyl en wellicht ook op cd.

Het was misschien eerder te verwachten dat Rise Above Records jullie onder de vleugels zou nemen, niet? Jouw andere band, Death Penalty, zit erop én Bathsheba speelt de huisstijl van het label.
Helemaal niet eigenlijk. Ik denk niet dat het strategisch gezien voordelig zou zijn voor Rise Above of Bathsheba. Tevens vind ik dat Rise Above een beetje een andere tour aan het opgaan is (occult rock) en wil ik absoluut niet dat Bathsheba op Rise Above zou verschijnen. Begrijp me niet verkeerd, Rise Above is een super label en Lee is een schat maar ik wil niet de zoveelste band met vrouwenzang op Rise Above zijn.

Zelf heb ik een hekel aan vrouwenzang, maar op Bathsheba klink je niet zoals het zoveelste Within Temptation gekweel, maar eerder als een ceremoniële opperheks. Het nadeel hiervan is, dat het sneller zeurig wordt. Kan je je ergens vinden in deze opmerking? Of houdt je er opzettelijk rekening mee?
Ik kan me absoluut vinden in deze opmerking. De zang is soms heel monotoon en daar moet je van houden. Bands als Om, Undersmile,… doen dat ook op hun manier. Om is één van mijn favoriete bands, maar soms moet ik het gewoon afzetten om die reden. Dat hoort nu eenmaal bij dat soort muziek en ik zou het ook niet anders willen. Ik vind ook wel dat die rol als “opperheks die waarschuwt voor de ondergang” past bij de muziek, bij mij… En dat zijn meestal de zagers die niemand gelooft maar uiteindelijk wel gelijk hebben, hehe. Op het album zal ook een andere kant van de opperheks te horen zijn. Sommige nummers vragen om een iets meer schizofrene zang. Dus de statische zang zal hier en daar afgewisseld worden met een goeie portie schizofrenie.

Terug over de EP. Sijpelt het occulte concept, wat uit foto’s en artwork blijkt, verder in de muziek?
Absoluut. De teksten worden steeds erger vind ik (in goede zin). Ik kan snel in een soort bui geraken. Soms komt er niets maar als ik in die trance zit, spuw ik alles uit. De teksten van Bathsheba, en zeker het nieuwe werk zijn zo ontstaan. In de teksten zit vaak een soort ingehouden woede die denk ik ook wel op het podium terug te vinden is. Vaak gaan de teksten over hoe ik me voel, hoe ik ben geworden. Soms ook over meer occulte dingen zoals de demonen van Solomon. Zo zal er op de full een nummer uitkomen dat “Demon 13” heet. Ik vind het moeilijk uit te leggen. Als ik in zo een bui zit, dan lukt me dat perfect. Ik vrees soms dat ik op de rand zit van bezetenheid. Ik weet dat ik die rand altijd opzoek, die dunne grens die me zo aantrekt. De kans is groot dat ik hem ooit overschrijd. Ik weet wie ik ben, tot wat ik in staat ben, wat er verwacht wordt. Chaos.

Wie of wat stelt de cover eigenlijk voor?
De cover is het gezicht met gesloten ogen, een beeld, onder water. Voor de artwork hebben we beroep gedaan op Niels van NJL artwork. We vonden het enorm mooi en symbolisch bij “The sleepless gods”. Goden worden immers ook vaak afgebeeld in zulke vormen. Onder water lijk je in een soort roes, je hoort alles zachter, je beweegt zachter,… Een soort waterslaap.

Jullie onlangs verschenen demo was een cassette en de EP is uitgegeven op vinyl. Van waar de voorliefde voor analoge formats?
We weten dat het inderdaad soms een risico is om op analoge formats uit te brengen. Het belangrijkste binnen Bathsheba is de do what thou wilt vibe. De beslissing is op die manier genomen en niet omwille van financiële of praktische redenen.

Hoe belangrijk is image voor een band als Bathsheba? De ene keer treed je op als een occulte heks, de andere keer als een alternatieve rock chick.
Dat is een moeilijke. Ik vind dat bands tegenwoordig teveel bezig zijn met imago. Vaak komen er zo een verschrikkelijke zeikbands uit die dan gewoon passen in een beeld dat dan verkoopt. Ik erger me aan die kuddegeest en ik ben niet beschaamd te zeggen dat ik zulke muzikanten, fans, labels, bands,… haat. Wat ik ook immens haat is dat meer dan de helft van de zogezegde occulte bands niet weten waar ze mee bezig zijn. Sommigen profileren zich als ware satanisten omdat dat cool is. Gay, alles wat ze doen. Satan ook gay. Er zijn grotere machten die geen naam hebben, geen vorm, geen hoeven of hoorns, geen regels. Ik heb meer respect voor een band die KKK teksten zingt, of teksten over Jezus, roze pony’s of weet ik veel; en het menen, dan van die fucking hipsters. Ik kan niet zeggen dat Bathsheba geen imago heeft. Al loop je onverzorgd en ongewassen rond en trek je je er niets van aan, dan NOG heb je een imago, daar ben ik me van bewust. Ik vind show ook helemaal niets op een optreden. Waar ik wel van houd, is sfeer. Inkleding, kledij,… kunnen daar enorm toe bijdragen. Wat ik ook niet interessant vind zijn dingen die zijn voorbereid. Niet meer spontaan kunnen zijn. Als ik zin heb om me op te kleden voor de ceremonie doe ik dat, voel ik me meer als een motherfucker, dan zie ik er die dag wellicht meer uit als een motherfucker. Ik wil zo weinig mogelijk voorbereiden, zo natuurlijk en echt mogelijk optreden, muziek maken,… Je kan niet geen imago hebben, maar dan wil ik het op een pure manier. Geen verkooptrucs en geen boysbandzever. Natuurlijk zijn er dingen die je moet voorbereiden, anders zouden we niet moeten repeteren. Maar ik probeer zulke dingen te beperken om zo echt mogelijk te blijven en zo veel mogelijk Bathsheba. Ze leeft.

Jullie hebben één optreden gedaan met een fantastische (knipoog) tweede gitarist. Nadien verdween hij van de radar. Waarom komt er geen tweede snarenmartelaar meer aan te pas?
Haha, we zijn een redelijk gesloten groep. We zullen er niet snel iemand bijnemen of iemand ontslaan. We hebben erover gesproken omdat de bijdrage van die fantastische tweede gitarist toch serieus was. Maar het is enorm moeilijk mensen te vinden die hierin passen. Dat zowel qua muziek, persoonlijkheid,… Dus hebben we besloten voorlopig met 4 verder te gaan en te stoppen met zoeken. Als de tijd rijp is en de juiste persoon verschijnt zal dat meer dan duidelijk zijn.

Ook gitarist Dwight heeft onlangs zijn job als tweede gitarist opgezegd bij HM2 metalband Disinterred. Waarom eigenlijk?
Een gebrek aan tijd heeft hij ons verteld.

Laatst zei je me dat je jezelf moeilijk kon verkopen. Een typisch Belgische ziekte. Welke ambities koesteren jullie met Bathsheba?
Is dat een Belgische ziekte? Ik hoop het, want ik vind dat eigenlijk een goede eigenschap. Zoals ik al eerder heb aangehaald: ik haat al die imago bullshit. Ik wil gewoon muziek spelen, dat is alles. Maar zonder imago is een band niets. Als ik meer vlees zou laten zien, met elke muzikant die wat betekent op foto zou gaan en dat op Facebook zou zetten, dat soort prostitutie. Of zou gaan slijmen of weet ik wat nog allemaal bij bepaalde mensen. Dat soort domme en pietluttige dingen; dan zouden we uiteraard al een stuk verder staan. Begrijp me niet verkeerd, we hebben nog niets bewezen en toch al een deal bij Svart Records. We zijn immens dankbaar voor wat we nu al bereikt hebben. Ik zie dit fenomeen gewoon rond mij gebeuren en dat vooral in bands met vrouwen. Vaak verwachten bepaalde mensen dingen van mij of merk ik dat ik beter af zou zijn als ik bepaalde dingen zou doen of net niet, zou zeggen of net niet,… Maar ik vertik het. Ik ga niet rond de muur, ik ga door de muur.

Nu concreter: wat mogen we dit jaar nog verwachten van Bathsheba? Dan weten we waarheen uit te kijken!
Een full tegen het einde van het jaar! Hell yes! Er staan ook nog een paar coole gigs op het programma: Dutch Doom Days. Wij spelen op 1 november. Super festival, goede organisatie. Iedereen die degelijke doom luistert, zou dit zeker moeten checken! Pim Blankenstein van Officium Triste, samen met de mensen van de Baroeg, is een van de mannen die daar een grote bijdrage in levert. Verder nog een Doom Ritual met Akasava in Le Havre. Louis, zanger van Akasava en schrijver voor Occult Rock Magazine heeft dit georganiseerd. En als laatste hier aan gekoppeld een Bad Moon Echo in de Verlichte Geest in Roeselare op 17 oktober met Mantis, georganiseerd door Jan Van Woensel van Bad Moon Festivals. Tevens organiseert Bad Moon een show met Convulsif in Ciné Palace Kortrijk vrijdag 23 oktober. Dit zijn voorlopig ook de enige gigs die we dit jaar doen in België.

Godspeed!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s