Chelsea Wolfe – Abyss

De Amerikaanse singer-songwritster Chelsea Wolfe is ongetwijfeld één van de meest intrigerende madammen die er in het muziekwereldje rondlopen. Duidelijk niet voor één gat te vangen als je weet dat ze in haar muziek elementen van black metal, drone, ambient, psychedelica, goth en folk tot een interessant geheel verwerkt, ze reeds een film (“Lone”) heeft uitgebracht en haar muziek reeds gebruikt werd voor onder andere “Game of thrones” en “Fear the walking dead”. Ze houdt er tevens een naarstig werktempo op na want sinds haar debuutplaat “Soundtrack VHS” in 2010 verscheen, bracht ze bijna elke jaar een release uit, zij het een album, EP, collaboratie (King Dude) of gastbijdrage (Russian Circles). Op de eerste single “Carrion flowers” en tevens openingstrack van het nieuwe album “Abyss” wordt meteen duidelijk dat het album heavier, donkerder en mysterieuzer is uitgevallen dan “Pain is beauty” en de rest van haar oeuvre. Het album barst van de distorted guitaren en beukende drumslagen. Met momenten zorgen de dronende gitaarpartijen, die een torenhoge duisterheid doen oprijzen, voor magistrale contrasten met meer ingetogen fragiliteit en kwetsbaarheid, zoals in “Iron moon”. De drummer speelt zelden een steady beat maar kiest eerder voor een rituele invulling van het percussiegegeven. Mevrouw Wolfe klonk nog nooit zo veelzijdig als op de nieuwe langspeler. Regelmatig worden haar vocalen door de effectenmixer gehaald wat resulteert in onheilspellende en hypnotiserende zang zoals in het geniale “Dragged out”. Dat er geen dozijn zangeffecten nodig zijn om de luisteraar te beroeren bewijst ze in rustigere songs zoals “Maw” en “Simple death” en ook wanneer enkel vergezeld door een gitaar (“Crazy love”) weet ze tot het diepst van je ziel door te dringen. In deze song en “Survive” komt de donkere folk het meest uit de experimentele geluidsmuur naar de voorgrond getreden. In “After the fall” zorgt verwrongen gitaargedonder, doorspekt met subtiele elektronica en trip hop voor een onbehagelijk gevoel. “Color of blood” neigt met momenten dan weer meer naar experimentele industrial. Er staat werkelijk geen enkele mindere of overbodige track op “Abyss” wat getuigt van puur vakmanschap. De songs zijn het resultaat van een jarenlang gevecht met rare dromen en slaapproblemen en Wolfe gaat met momenten emotioneel erg diep. Straffe plaat van een straffe madam die by the way 666 keer duisterder en oprechter klinkt dan het gros van de black metal panda’s.

JOKKE: 86/100

Chelsea Wolfe – Abyss (Sargent House 2015)
1. Carrion flowers
2. Iron moon
3. Dragged out
4. Maw
5. Grey days
6. After the fall
7. Crazy love
8. Simple death
9. Survive
10. Color of blood
11. The abyss

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s