Herfst – Een meticuleuse dissectie

Ons eigen Herfst gaat al even mee. Zopas hebben ze “The deathcult pt. 2: Towards haunted shores” op ons losgelaten en hierdoor profileert de band zich uiterst ambitieus en professioneel. Zelf was ik positief verrast door het schijfje en wilde daarom gitaarmeester Bram Van Cauter de keutels uit zijn neus peuteren. Mij is het immers een raadsel waarom deze vijf heren zo weinig aandacht krijgen. Hierover en nog veel meer! (Flp)

11257792_10153303880696224_3335040050045396241_n

De nieuweling heet “The deathcult pt. 2: Towards haunted shores“. Drie jaren geleden werd deel 1 uitgebracht. Leg het verband eens uit tussen beide platen.
Beide EP’s vormen een tweeluik waarin het concept van The Deathcult meticuleus gedissecteerd wordt. Het concept is erg complex en diepgelaagd en moeilijk uit te leggen… Kortweg hebben we elementen uit de klassieke goth horrorliteratuur (met name Decamerone, de zgn Hellfire Clubs en Lovecraft) vermengd met heresie, occultisme, body horror en de donkere ijskoude zee en haar vele obscure geheimen. Alle nummers van beide EP’s vormen een kortverhaal dat binnen het grotere geheel en raamwerk van het concept past. Op EP I worden onze protagonisten voorgesteld, op deel II wordt het verhaal meer uitgespit en verandert het in een whodunnit revenge tale met elementen uit het occultisme en haïtiaanse voodoo cultuur. Klinkt erg weird nu ik het zo nalees 😉

Is er muzikaal ook een verband en hoe is de band geëvolueerd in die tijd?
Er is een immèns verschil in aanpak tussen beide EP’s, me dunkt. Deel een was wat bombastischer, met een voorname rol voor de orchestratie. Een beetje meer barok en pompeus. EP II klinkt heel wat donkerder, meer abstract. Deze evolutie is natuurlijk ontstaan net zoals al onze platen. Ik voelde dat het tijd was resoluut te kiezen voor een meer uitgepuurd maar ergens ook eerlijker, directer en meer organisch geluid. Wederom met een voorname rol voor onze zevensnarige gitaren. Het voelde natuurlijk om onze macabere onderwerpen te vergezellen van een meer ‘ongemakkelijk’ geluid. We schuwen dissonantie niet langer. De drums zijn ook een pak bruter met veel snelle blaast en ritmewisselingen. We hebben de meer tongue in cheek aanpak laten varen en gaan volop voor een meer introspectieve stijl. Zonder evenwel de dynamiek te verliezen. Het is een redelijk interessante mix geworden tussen naargeestige schimmigheid en melancholie vind ikzelf.

Destijds waren wij beiden Gothenburg fanaten. Kan je het genre nog smaken en zie je het nog als grote inspiratiebron voor Herfst?
Ik leg nog geregeld platen op met die typische Zweedse sound. Ik denk dan eerder aan niet al te vrolijke varianten zoals Dawn, Unanimated, At The Gates, Necrophobic, Eucharist en consoorten. Ik koester nog steeds enkele meer melodische klassiekers met In Flames’ “The jester race” op kop. Dat waren formatieve albums waar ik als gitarist veel heb opgestoken op het vlak van melodie, harmonie en sfeer. Harmonisch mineur! Die heerlijke mix tussen melodie en harmonie verwaterde echter snel en van al die copycats kan ik niet echt genieten. Niks tipt aan de magie van begin/midden jaren negentig. Oud worden, I guess… Ik luister de laatste tijd erg veel naar bands zoals Ascension, Deathspell Omega, Dodecahedron, Svartidaudi en consorten maar om ze een inspiratiebron te noemen… Er zal ergens wel latent wat doorschemeren denk ik… Maar ik luister evenzeer en veel naar niet metal zoals Joy Division, Grave Pleasures, Beastmilk, Year of No Light, new retro wave en aanverwante maar da’s niet bepaald een Herfst invloed te noemen. Ik schrijf gewoon wat in me opkomt, vanuit het hart.

Gemixt en gemasterd door Dan Swanö. De beste man heeft voortreffelijk werk geleverd, maar jullie lijken haast alleen met zijn naam uit te pakken (op flyers en ander promotiemateriaal). Hoe zit het met de opnames dan?
De opnames waren een hels proces geplaagd door wat ik de ‘Herfst vloek’ noem… Ik heb zelf alle gitaren geschreven & opgenomen in januari 2015. Thuis, op m’n imac. Die overigens plots dienst weigerde. Ik moet alle gitaren wel 4-5 keer heringedeeld hebben… Een ware martelgang. Ik heb zwarte sneeuw gezien. Nu, al deze tegenslag zorgde er wel voor dat het materiaal nog meer rijpte. Ik hoorde in m’n hoofd allerlei extra melodieën die ik uiteindelijk mee opgenomen heb en voor de veellagige klanktextuur van de EP hebben gezorgd. Een geluk bij een hele resem ongelukken, zeg maar. Voor de nerds: ik heb de DI’s samen met de door m’n Kemper Profiling Amplifier gestuurde monitoring opgenomen. Bass alsook via DI thuis. Gezien het reampen niet klonk zoals ik wou hebben we uiteindelijk de DI’s door m’n ENGL stack gejaagd in de TRIX studios onder het bekwame oor van engineer extraordinaire Frank Rotthier. Uiteraard kon ook dit niet zonder tegenslag: m’n versterker liet het afweten TIJDENS de eerste sessie. Urenlang hebben we gezocht naar het probleem, het bleek uiteindelijk een slecht contact op de printplaat van mijn versterker te zijn. We hebben alles geloof ik 3 keer moeten reampen. Uiteindelijk hebben we dankzij Frank’s feeling voor de tonal sweet spot, goeie preamps en microfoons zo’n warme en organische sound verkregen. De drums zijn in één of twee takes zonder editing op tape geknald. Steve behoort voor mij tot de absolute top in België. Op een bepaald moment was alles zo’n epische, immense clusterfuck geworden dat het een mirakel mag heten dat hij er uiteindelijk gekomen is en dat alle stukken van deze complexe puzzel wonderwel in elkaar passen. Frank was als een reddende engel voor ons: eerlijk, behulpzaam en inventief. Thanks, dude!

Op Facebook liet je wat teleurgesteld ontvallen dat van de meer dan 100 reviewaanvragen slechts enkelen de moeite deden om ook nog maar te luisteren naar jullie muziek. Je zei er bloed, zweet en tranen in gestoken te hebben. Was het dan zo een zware bevalling?
Zoals reeds vermeld liep alles wat mis kon lopen ook mis. Technische problemen, ongeïnteresseerde leden, line up problemen… We zijn allemaal echter trots op het eindresultaat en hebben ongelooflijk goede feedback ontvangen (scores van 100% en zelfs een positieve review in Addergebroed, haha). Maar de oogst is mager enkele maanden na de release… We hebben honderden promomails verstuurd en muziekjournalisten lijken ons wederom te mijden als de pest. Ergens zijn we het gewoon genegeerd te worden maar we maken muziek vanuit het diepst van onze tenen en na verloop van tijd begin je vragen te stellen waarom je er nog zoveel moeite in steekt, gezien de geringe respons…

Trouwens, hoe hoog acht jij het belang van reviews en interviews?
Reviews en interviews zijn erg belangrijk. Tussen alle bands en labels die simpelweg betàlen voor interviews en features (…) en de vele overschatte hyped bands zijn er een hele resem die het ook verdienen gehoord te worden. We krijgen best wel wat facebook respons waar we zeer blij mee zijn maar het heeft toch vaak een hoog ‘preken voor eigen kerk’ gehalte. Wij willen graag in het buitenland spelen. Hoe kan dit als je stelselmatig genegeerd wordt in de internationale pers?

Leg eens uit waarom Herfst geen label heeft?
You tell me 😉

Los van een uitstekende thuisreputatie, hebben jullie in 15 jaren tijd nooit echt internationaal furore hebben gemaakt. Aan de kwaliteit kan het toch niet liggen.
Ik denk dat het gebrek aan labelsupport hier voor iets tussen zit. Het meest interessante grote label ter wereld had interesse en een cool Italiaans label had interesse, maar beide deals zijn wegens diverse redenen afgesprongen. Al deze ijdele hoop en stelselmatige ontgoochelingen zorgen ervoor dat we redelijk sceptisch geworden zijn. We hebben tweemaal op Metaldays gestaan met veel bijval en gingen ook op het fantastische Burning Sea in Kroatië spelen. Mààr – hoe kan het ook anders- dat festival werd enkele weken voor het plaats zou vinden afgelast. Dat heeft toch diepe bressen geslagen. We hebben er wèl een fantastisch toffe & rock ’n roll tour in Tsjechië op zitten en enkele fijne losse gigs in Duitsland en Nederland achter de rug. Het ligt aan een combinatie van factoren denk ik: tegenslag, onze DIY aanpak, het povere muzikale klimaat, België als kleine onbetekenende vlek op de wereldkaart, geen hype etc.

Ligt het misschien aan de productiviteit? Slechts 1 full en 2 mini’s (ik tel de demo’s niet meer) in 15 jaren tijd. Dat is toch echt weinig, niet? Juist. We hebben op 15 jaar tijd inderdaad slechts 5 releases uitgebracht.
We zijn inderdaad niet de meest productieve band. We hebben onze eigen manier van schrijven ontwikkeld doorheen de jaren en vrijblijvend jammen op repetities valt daar niet onder. De nummers zijn vaak vrij complex. Een sound die we doorheen de tijd zijn gaan verdiepen. Inspiratie is niet iets wat je kan forceren noch in een keurslijf gieten. Ik ben Nick Cave niet die van 9-5 aan zijn bureau zit te schrijven. Ik schrijf volgens mijn gemoed en sommige ideeën dienen te rijpen eer ze vatbaar en tastbaar zijn. Onze muziek is erg persoonlijk en valt niet te forceren. Meestal schrijf ik ’s nachts en op mijn meer sombere momenten. Die zijn – gelukkig maar – niet schaars, hehe. Verder zijn we allemaal aan het werk. Dit soort muziek kan je niet tussen de soep en patatten schrijven denk ik.

Waarom brengen jullie eigenlijk EP’s uit? Smijt er wat nummer bij en je hebt een full. Of zit er één of andere doordachte reden achter?
We hebben enkele jaren geleden beslist The Deathcult als tweeluik uit te brengen. Zo bleven we in the picture en konden we de kosten en promotie spreiden. Ik vrees dat mensen onze EP’s een beetje verkeerd inschatten. Beiden zijn op zich vaak langer dan een doorsnee full length. Kijk bvb naar een Moonsorrow: fantastische band, lange uitgesponnen songs. Kan je een cd van 35 minuten nog een EP noemen? Het is simpelweg een andere manier van schrijven. En laten we eerlijk zijn: niet veel mensen kopen nog full lengths. Het is simpelweg financiële zelfmoord om elk jaar met een full length op de proppen te komen. We weigeren concessies te doen qua productie en artwork en brengen liever een meer gering aantal platen uit die evenwel tot in de puntjes verzorgd zijn. We zijn het onszelf en de fans verplicht steeds kwaliteit af te leveren.

Wat anders; je bent van Ibanez overgeschakeld naar Skervesen. Een beest van een gitaar! Maar, erg custom. Wellicht heb je hem niet kunnen testen voor aankoop. Een grote gok. Tevreden?
Ik ben sinds vorig jaar inderdaad de trotse bezitter van een Skervesen Raptor 7 custom. Het is een pracht van een gitaar geworden! Terugkijkend had ik enkele zaken wel een beetje anders aangepakt. Zo is het geen neck thru geworden en is ze erg zwaar, een beetje alsof je met een Louis XIV kast rond je nek speelt. Sommigen kunnen dit misschien positief vinden (sturdy, tone en sustain), maar na meer dan een decennium een vederlichte Universe te hebben gebruikt is het toch wennen… Wat me wel opvalt is hoezeer ze aanvoelt als een moeilijk maar krachtig werktuig: het is een wild beest dat je moet leren temmen. De klank is dankzij het hout, de bouwkwaliteit en de Bareknuckle pickups monsterachtig. M’n Ibanez voelt aan als goedkoop plastic als ik ze nog eens omgord. We zijn volop aan het babbelen over een nieuw custom model met neck through en een lichtere houtsoort, we zien wel wat er uit de bus komt. Het zijn enorm toffe gasten (Maciek op kop) en droomgitaren voor als je de moeite wil nemen een ander type gitaren dan plastic aanvoelende metal machines te leren kennen en temmen.

Over gitaristen gesproken; ik vraag me af, wat is van oudgediende ex-gitarist Peter geworden? Samen met jou werd Herfst opgestart en later speelde hij ondermeer nog in Aborted en Emeth. Tegenwoordig lijkt hij van de aardkloot verdwenen. Enig idee?
We hebben geen contact meer maar Peter is nu erg goed bezig bij Diesel en dit op internationaal niveau (als ik het goed heb).

Eentje om af te sluiten: wat zouden jullie nog graag verwezenlijkt zien in het kielzog van de nieuweling?
Graag spelen we weer wat meer shows en dit in de juiste omstandigheden. De sfeer, sound en vibe moet goed zitten. De line up is inmiddels weer compleet en hongerig. Verder zijn er plannen om begin volgend jaar weer in Duitsland en Nederland op de planken te staan. Hopelijk komt er binnenkort weer meer uit de bus. Verder willen we jou bedanken voor de confronterende doch eerlijke vragen (mijn excuses voor de lange replieken en sluimerende verbittering) en hopen dat alle lezers ons uitchecken op http://www.herfstofficial.com en onze facebook pagina.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s