The Black Heart Rebellion – People when you see the smoke, do not think it is fields they’re burning

Na debuutplaat “Monologue” uit 2008 was het duidelijk dat het strakke keurslijf van de toen opkomende screamo/post hardcore scene geen ademruimte meer bood voor het Gentse The Black Heart Rebellion. Ze maakten een (bescheiden) opmars in het kielzog van Amenra maar in plaats van keurig binnen de lijntjes te blijven kleuren zoals hun leermeesters, gingen ze op zoek naar een eigen smoelwerk. Dit resulteerde in de “Har nevo” plaat die drie jaar later het levenslicht zag. Als ik deze release in retrospectief plaats, moet ik nu besluiten dat ik ze destijds te weinig groeikans gegund heb. Het leek me toen een ietwat krampachtige poging om vernieuwend uit de hoek te komen. Té ver gezocht, té hipsterig, té grote vernieuwingsdrang. We zijn opnieuw twee jaar verder en ik moet zeggen dat ik door de nieuwe plaat, die me erg goed bevalt, ook “Har nevo” opnieuw een kans heb gegund. And it makes sense now. Alle nieuwe stijlelementen die op de voorganger met eerste kinderpasjes geëxploreerd werden, worden nu verder uitgediept en beter uitgewerkt. De cleane zang van Pieter Uyttenhove klinkt misschien beheerster maar overtuigender dan ooit en de symbiose met de bezwerende muziek is een feit. In “Near to fire for bricks” (kiekeboebelen!) en “Violent love” duetteert hij prachtig met de ingetogen zalvende vrouwelijke vocalen van Annelies Van Dinter (Echo Beatty). Verder zorgt ook Stef Heeren (Kiss The Anus Of A Black Cat) voor een vocale bijdrage. Ook het percussietalent van Tim Bryon mag in de kijker geplaatst worden. Daar waar hij bij Hessian als een bezetene zijn drumkit afrost, zorgt hij bij TBHR middels tribal drums en allerhande percussie-instrumenten en bellen voor een pulserende beat (een hihat komt er nog amper aan te pas) en de plaat zwelt van de Oosterse melodieën. Ongetwijfeld heeft het veelvuldig touren in het land van de rijzende zon voor nieuwe impulsen en inspiratie gezorgd. Zo horen we onder andere een bouzouki en een Indisch harmonium terug. Geen alledaags instrumentarium voor een rock band. Ten opzichte van de voorganger hebben de opzwepende vocalen, distorted guitaren en crashende cymbalen nu plaats gemaakt voor een beklijvende ambient en drone flow met cinematografisch effect. De uitgezette krijtlijnen van afgewerkte songs zijn nu veeleer flou waardoor de plaat als één luistertrip ervaren wordt. Hoewel de experimenteerdrang op “Om benza satto hung” je even uit je trip haalt en beelden van duistere indianenrituelen oproept. “People when you see the smoke, do not think it is fields they’re burning” is voer voor Om, Hexvessel, Chelsea Wolfe en Grails adepten en perfect luistervoer voor de nachtelijke uurtjes.

JOKKE: 86/100

The Black Heart Rebellion – People when you see the smoke, do not think it is fields they’re burning (9000 Records/Consouling Sounds 2015)
1. Body breakers
2. Flower bone ornaments
3. Om benza satto hung
4. Bow and silk arrow
5. Near to fire for bricks
6. Dorsem
7. Rust
8. Violent love

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s