Witch Trail – Onvoorspelbare wendingen

De Belgische metal-kweekvijver bruist momenteel van het talent en vele bands moeten niet onderdoen voor de buitenlandse concurrentie. Dat er héél veel spannende dingen gebeuren in de vaderlandse underground bewezen we met Addergebroed de afgelopen weken door onder andere Cult Of Erinyes, Drawn Into Descent, Lothorian, A Thousand Sufferings en Witch Trail aan bod te laten komen. Die laatste vier bands kregen elk grote onderscheiding en dat telkens reeds voor een debuutplaat! Aan het woord is Witch Trail die aan een heksenjacht doorheen stad en platteland bezig zijn. (JOKKE)

Witch Trail

Gegroet! Jullie geweldige debuut “Nithera” vormde mijn eerste kennismaking met Witch Trail. Groot was mijn verbazing echter toen ik een blik op jullie discografie wierp en zag dat jullie old skool style reeds een hele resem demo’s, splits, EP’s en digitale singles op jullie palmares hebben staan. Hoe verhouden deze releases zich onderling tot elkaar en wat is het grootste verschil met “Nithera”?
Jef: Jow! De vorige releases waren twee EP’s (“The witch’s trail” en “Call from the grave”) in een andere stijl: meer metalpunk en black/thrash. We waren altijd al geïnteresseerd in genres buiten dat, zoals black metal en death metal, maar dat verwerkten we toen niet in onze muziek. Op een gegeven moment waren we meer geneigd dat wel te doen omdat we voelden dat er iets tekort kwam, en omdat metalpunk na een tijd gewoon wat saai werd om te spelen, dus begonnen we meer doom en black metal erin te steken, met als eerste worp “Night”, dat op onze cd “Nithera” staat.
Laurens: De vorige releases waren een pak simpeler, meer straight-forward metalpunk. Onze interesses begonnen na verloop van tijd te veranderen. Onze huidige bassist heeft ons getoond dat er na de jaren tachtig ook platen gemaakt zijn, zoals het debuutalbum van The Vengaboys. We luisterden altijd al graag naar andere dingen, maar met Hendrik zijn die invloeden ook doorgedrongen in de muziek.
Hendrik: Ik zat ten tijde van de EP’s nog niet in de band, dus ik kan oprecht zeggen dat ze ongelofelijk brak zijn. Maar als je weet wat voor een ijdeltuiten Laurens en Jeffrey zijn, verbaast het mij niet dat ze het zelf nog goed vinden ook! Toen ik erbij kwam voor de opnames van “Nithera” was de sound wel al aan het veranderen, maar ik denk dat ik dan de nagel in de doodskist heb geklopt.

Met welke reden hebben jullie Witch Trail in 2012 in het leven geroepen en hoe zagen de eerste levensjaren van de band eruit?
Jef: Ik was eens met onze vorige bassist Roel op een feestje waar strontzatte Laurens kwam binnen gewaaid, die we niet kenden. Hij begon te lallen dat hij in een band speelde en gitarist was, maar een drum thuis had staan. Een paar weken later hebben we eens gejamd, bleek dat daar niets van aan was, maar we zijn toch maar blijven lawaai maken.
Laurens: Jeffrey en Roel hadden een drummer nodig, ik kon niet drummen. Raad eens wie ze als drummer namen? We wilden alle drie graag een band beginnen, maar konden geen drummer vinden, dus heb ik die taak op mij genomen. De eerste optredens waren kut, maar gaandeweg zijn we beter geworden.
Hendrik: Ik ging vroeger wel al eens mee om te gaan kijken, veel plezier gehad. De derde show, in Amsterdam, was ook heel tof, maar voor de muziek moest je niet meegaan natuurlijk.

Jullie stijl laat zich omschrijven als black metal met een dodelijke injectie thrash en speed, hoewel die laatste iets gematigder tot uiting komt op “Nithera”. Deze invloeden dateren uit de jaren tachtig toen jullie überhaupt nog niet geboren waren. Vanwaar jullie interesse in deze muziekstijl en hoe zijn jullie met metal in aanraking gekomen?
Jef: Mijn pa raadde mij vroeger dikwijls Motörhead, AC/DC, Iron Maiden, … aan, aangezien hij hier vroeger grote fan van was. Gaandeweg raakte ik meer geïnteresseerd in metal, en nu ben ik het die tien jaar later hem Lugubrum en consoorten aanraadt. Pa komt ook naar bijna elke show kijken, ’t is die met zijn lang grijs haar en volle baard. Naast metal luister ik ook nog andere dingen zoals post punk of carnavalmuziek.
Laurens: Mag ik een hulplijn bellen?
Hendrik: Ik denk dat het echt begonnen is met een Black Sabbath CD uit een doos op zolder en dan verder gegroeid is, alhoewel ik via een nonkel daarvoor nog The Sisters of Mercy leerde kennen en The Cure. Maar dat leek toen ver te staan van mij en mijn leeftijdsgenoten dus dat heb ik dan later pas een beetje leren plaatsen. Thrash en meer typische metalstijlen uit mijn/onze tienerjaren hebben wel een invloed op de muziek of onze speelstijl gehad maar staan sinds “Nithera” vorig jaar en al zeker bij het nieuwe materiaal, op de achtergrond ver achter de invloed van sludge of post-metal bijvoorbeeld.

Op jullie Facebookpagina omschrijven jullie jezelf als post-black metal. Nu denk ik bij deze term eerder aan bands als Altar Of Plagues, Deafheaven of Downfall Of Gaia. Vanwaar deze keuze om het beestje zo te omschrijven?
Jef: De benaming komt eerder van het feit dat er wel meerdere “post”-genres in onze muziek zitten, waaronder post-metal, post-punk (zeker in recentere nummers, minder op de plaat), post-black metal, …
Laurens: We noemen het post-black metal omdat we niet persé black metal willen spelen. We spelen gewoon wat in ons opkomt, en daar moet een genre op geplakt worden.
Hendrik: Uiteindelijk is het ook maar een benaming, veel maakt het in principe niet uit.

Waarvoor staat de titel van jullie plaat en welke thema’s worden er zoal behandeld?
Jef: Thematisch worden er een beetje de klassieke thema’s behandeld, om het een naam te geven: melancholie en duisternis. “The light spells doom” is gebaseerd op een verhaal van Lovecraft, “Orlok” op de film “Nosferatu: The vampyre” uit 1979. De titel is een verbastering van het woord “nether”.
Hendrik: Ik heb geen idee. Iets duister en/of onnozel ongetwijfeld.

Sommige van jullie songs hebben onvoorspelbare wendingen wat het zaakje boeiend houdt. In jullie live set komt ook een song voorbij met een hoog new wave/deathrock gehalte. Deze song hoor ik niet terug op jullie debuut. Betreft het hier een nagelnieuw nummer?
Laurens: Ja, we zijn druk bezig met een volgende release. De nieuwe nummers spelen we al live. In het nieuwe materiaal zitten veel deathrock/new wave invloeden gemixt met black, doom en sludge metal. De onvoorspelbare wendingen in onze nummers zijn een beetje onze gimmick aan het worden. We schrijven tegenwoordig nummers heel impulsief zonder enig vooropgesteld doel, met het gevolg dat structuur vaak ver te zoeken is.
Hendrik: Als een nummer onvoorspelbaar is, en dan bedoel ik wat er muzikaal wel interessant is zonder te willen voldoen aan grenzen die je op voorhand trekt, is het meestal ook een beter nummer in mijn ogen. We proberen het wel in een samenhangend geheel te gieten en soms gaan riffs wel eens natuurlijk over in iets anders tijdens het jammen en dat eindigt dan wel in een nummer. Maar op “Verse-Chorus-Verse-Chorus-Bridge-Solo-Chorus” ga je ons niet veel betrappen. We hebben drie nieuwe nummers op dit moment sinds het album.

Voor de opnames van “Nithera” trokken jullie naar de RPM Studio en de mix en mastering was in handen van Viktor Walschaerts (Celestial Event Studio). Tevreden over het opnameproces? De plaat klinkt in elk geval ruw maar erg goed en ligt niet gek ver weg van jullie dynamische live sound.
Laurens: De opnames waren nogal stuntelig, we hebben alles moeten opnemen in één dag wilden we toekomen met ons budget, maar we zijn tevreden met het resultaat. Georgios (Nuclear Devastation) heeft gezorgd voor de opnames in RPM Studio, en Viktor (Bones) heeft ons enorm geholpen door de tracks op korte tijd af te krijgen.
Jef: We zijn van ongeveer twee uur ’s middags tot drie uur ’s nachts bezig geweest in die studio. Echt een slopend proces. Natuurlijk waren we zo onnozel geweest om de vocals ook nog erbij te lappen, in plaats van die gewoon de volgende dag te doen, waardoor we na afloop zowat gereed waren voor een houten kist in de grond.
Hendrik: Ik ben de dag erop mijn kist zelfs niet uitgekomen. Onze volgende opname doen we in een hotel in Sint-Maarten in de Caraïben, op minstens twee weken.

Viktor kennen we als vellengeselaar bij het eveneens geweldige Bones. Jullie drummer Laurens heeft deze band recent ook vervoegd op de positie van basgitaar, een instrument dat hij in het verleden ook reeds ter hand nam bij Hämmerhead. Beschouwt hij zich in de eerste plaats als drummer of als bassist?
Laurens: Bassen en drummen zijn slechts bijzaken, het liefste bespeel ik de stampofoon.
Hendrik: Ik denk dat wij hem vooral ten eerste als primaat beschouwen, dan als stampofonist, en ten derde als cafeïneverslaafde.

In black metal kringen lijkt imago heel belangrijk. Hoewel ik absoluut vind dat dat bijdraagt aan de sfeerschepping tijdens live concerten gaat het bij sommige orthodoxe bands wel soms de kitcherige/carnavaleske kant op. Jullie pakken het subtieler aan middels stijlvolle kleding en een grote kandelaar. Doordacht of lopen jullie zo in het dagelijkse leven ook rond?
Laurens: Ik kleed me dagelijks met kwaliteitsvolle H&M © kleren. Om er net zo stijlvol uit te zien als Witch Trail, rep je je naar de dichtstbijzijnde H&M © winkel voor de nieuwe wintercollectie! Twee broeken kopen = één gratis! Aanbieding geldig tot 27/2/16.
Jef: Die kleren zaten bij mijn toelatingsbrief voor het Sint Lucas Kunstonderwijs, Gent. Als ik ze niet droeg, vloog ik eruit. De kandelaar hebben we op de kop getikt in Tubel Squat Gent in ruil voor een show, in plaats van naftgeld kregen we dat ding mee, haha. Goeie deal!
Hendrik: Op die show had ik de enige shirt aan die nog niet vuil was (ze was blijkbaar toch al vuil) zonder voze print en een broek die niet teveel afzakt bij het opstellen en afbreken van het gerief. Ik denk dat we blij mogen zijn dat er toch iets van sfeer wordt ervaren.

Nithera” verschijnt in eigen beheer maar de kwaliteit is zo goed dat het me zou verbazen als jullie hier geen deal met zouden kunnen verzilveren. Nog niet benaderd door een interessant label?
Laurens: We zijn eens benaderd geweest door een NSBM label, maar daar willen we ons niet mee associëren. Voor de rest hebben we jammer genoeg geen aanbiedingen gekregen.
Hendrik: “Nithera” moest geperst zijn zodat we ermee op de geplande tour konden vertrekken. En het is vrij makkelijk en vooral weinig bullshit om het zelf te doen, dus we hebben toen niet actief gezocht naar een label. Voor de volgende release gaan we eventueel wel een label zoeken. Dat van die NMBS deal wist ik zelfs niet, hah.

Wat heeft de nabije toekomst nog in petto voor jullie?
Laurens: De nabije toekomst.
Jef: Hopelijk een pizza als ik subiet wat geld bijeen kan scharten.
Hendrik: Hopelijk veel shows, een nieuwe release en andere excuses om wakker te worden met een kater maar toch het gevoel te hebben dat je iets nuttig gedaan hebt.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s