Primeval Mass – Wilskrachtige individuen vinden steeds een waardige manier om te overleven

Het Griekse Primeval Mass blies me vorige maand van mijn dikke geitenwollen sokken met een album waarop razende black metal en opgefokte thrash en speed metal hand-in-hand gaan. Vermits deze band onontgonnen terrein was voor ondergetekende besloot ik bezieler Orth, naast tzatziki en fetakaas, maar eens wat vragen voor te schotelen. (JOKKE)
Primeval Mass.jpg

Hail Orth! Hoewel ik de extreme metal undergroundscene met grote interesse volg, moet ik schoorvoetend bekennen dat ik nog nooit van Primeval Mass gehoord had. Ik leerde je band kennen via een link die de Australische black/death band Awe op haar Facebookpagina postte. Ik vermoed dat je band bij het gros van de Belgische metalheads niet meteen een belletje zal doen rinkelen. Daarom had ik graag geweten waarom je indertijd Primeval Mass in het leven hebt geroepen?
Gegroet en bedankt voor dit interview! Het was mijn persoonlijke drang naar muzikale en tekstuele expressie en het creëren van iets unieks dat heeft geleid tot de oprichting van Primeval Mass. Toen de visie van wat Primeval Mass zou moeten zijn, vorm had gekregen en het essentiële technische niveau bereikt werd, werden de eerste demo’s gereleaset.

Op een vrij onbekend label zitten (Katoptron IX Records), is waarschijnlijk één van de redenen waarom Primeval Mass niet zo gekend is (tenminste in België). Ben je tevreden over het label?
Ik werk zelf voor het label, dus ja. Vooraleer ik besloot mijn muziek enkel via Katoptron IX uit te brengen en te verdelen, heb ik samengewerkt met andere underground black metal labels, en hoewel ik tamelijk tevreden was met het werk dat zij verrichtten, is de respons significant toegenomen bij de laatste twee albums en dan vooral bij “To empyrean thrones”. Geen idee eigenlijk waarom primeval Mass niet gekend is bij jullie. Feit is wel dat we onze releases nooit over-gepromoot hebben en het aantal mensen dat naar onze muziek luistert was nooit een doel op zich.

To empyrean thrones” is, naast een reeks demo’s en splits, reeds jullie derde langspeler. In tegenstelling tot de vorige albums, die het resultaat waren van groepswerk, werd de nieuwe plaat volledig door jou geschreven en ingespeeld. Wat heeft tot deze beslissing geleid? En in welk opzicht onderscheidt de nieuwe plaat zich van het oudere werk? Technisch gezien was enkel de eerste helft van ons debuut (wat eigenlijk de eerste demo is) een bandresultaat, vermits dat het enige Primeval Mass album is waarop een volledige permanente line-up te horen is. Ik had een erg specifieke visie voor “To empyrean thrones” die volledige controle vroeg over de arrangementen en uitvoering, waardoor ik besloot alles zelf te doen. Eigenlijk is dit reeds sinds dag één het geval aangezien ik alle muziek componeerde en exacte aanwijzingen gaf aan de andere leden, zowel de sessiemuzikanten als permanent bandleden. Behalve de workload is er dus geen al te grote wijziging qua modus operandi op het nieuwe album.
Wat betreft de verschillen tussen het huidige werk en de oude albums kan ik zeggen dat de kern van onze sound steeds intact gebleven is, maar dat er bij elk Primeval Mass album verbeteringen kwamen en evolutionaire stappen vooruit gezet werden. Tenslotte zie ik geen reden om een plaat uit te brengen als er in vergelijking met de voorgaande geen relatief hoorbaar verschil is. Tussen ons debuut “As solemn maelstrom…” en “Blood breathing idols” werden minder voor de hand liggende elementen een duidelijker en onverbreekbaar geheel van onze muziek, waardoor er meer ruimte ontstond voor experiment, zonder in te boeten aan agressiviteit. Dit was de eerste grote stap. Op “To empyrean thrones”diepte ik de zaken die werkten verder uit en verbeterde ik de dingen die aan verbetering toe waren. De heavy metal en thrash invloeden zijn nu nóg duidelijker aanwezig en klinken donkerder en tegelijkertijd bracht ik, op het eerste zicht tegenstrijdige, nieuwe elementen aan zoals op “Behind the watching shadows”. Ik ben nog steeds 100% tevreden over beide vorige albums maar “To empyrean thrones” is qua technische context veruit de beste opname en uitvoering die ik ooit gedaan heb met tegelijkertijd het meest agressieve, solide en atmosferische resultaat.

Ik moet zeggen dat ik erg onder de indruk was toen ik vernam dat het album het resultaat was van het werk van slechts één man. Het niveau van je muzikaal vakmanschap (zowel gitaar, bass, drum en zang) is erg hoog. Op welke leeftijd ben je begonnen met muziek spelen en wat triggerde je om muzikant te worden?
Dank je. Ik begon op de leeftijd van dertien jaar en was dan reeds één à twee jaar into metal. Zoals eerder gezegd was de voornaamste reden mijn verlangen iets unieks te creëren, geïnspireerd door mijn favoriete bands.

We hebben hier duidelijk met een multi-instrumentalist van doen, maar beschouw je jezelf eerder als een gitarist of drummer? Welk instrument beheers je het best?
De gitaar is mijn belangrijkste instrument, het eerste dat ik begon te spelen en nog steeds het meest geschikte om te componeren. Ik ben ook nieuwe instrumenten aan het leren die nieuwe deuren openen op gebied van songwriting, ongeacht het feit of ze op toekomstig werk gebruikt zullen worden.

Impliceert het feit dat je alles alleen doet dat het onmogelijk is voor Primeval Mass om liveshows te spelen? Of kan je beroep doen op sessiemuzikanten om je live uit de nood te helpen?
Onmogelijk niet, maar in elk geval is live spelen geen prioriteit, laat staan een concreet plan. Ik zou tevens nooit een live show willen geven met een band die meer sessiemuzikanten dan vaste leden telt. Het is echter mogelijk dat er nieuwe bandleden bijkomen in 2016, waardoor de zaken op dit gebied wel eens zouden kunnen veranderen.

Waarvoor staat de albumtitel To empyrean thrones” en is er een link met het uitmuntende cover artwork?
Zoals bij elke Primeval Mass release is de betekenis opnieuw multi-layered waarbij terugkerende thema’s zoals transcendentie in verschillende contexten behandeld worden. Ik ga hier niet vasthouden aan de keuze voor het woord “empyrean” en de correlatie met Chaos, maar zal een kleine analyse geven, bekeken vanuit een lichtjes ander standpunt: “To” markeert de constante beweging om Jezelf voortdurend voorbij de illusionaire barrières van de materiële wereld (“empyrean”) te pushen, altijd voorbij de beperkende attributen die het Ego met zich meebrengt, op weg naar triomf (“thrones”) en onsterfelijkheid. Om het Innerlijke Vuur  (= pyr) te verlichten, te doen groeien en te ondersteunen naar een levend eindeloos Zelf. “To empyrean thrones” kan ook vertaald worden als “towards the ultimate enthronements” en aangezien Vrije Wil grenzeloos en onoverwinnelijk is, zijn dit de dingen die nog geen voortdurend doel zijn geworden. Laten we er niet verder op ingaan om de luisteraar zo de vrijheid te geven dieper op de teksten in te gaan en de geheimen van het fantastische artwork van Karmazid te ontdekken.

Ik hou echt van de ruwe en energieke thrash/speed metal vibe die in jouw black metal vervat zit en me meermaals doet denken aan het geweldige Absu. Het onderscheidt jou ook van het merendeel van de andere welgekende Griekse black metal bands. Heb je veel contact met je collega’s of ben je eerder een Einzelgänger binnen de Griekse scene?
Sommige van mijn vrienden spelen inderdaad in andere black metal bands, hoewel dit niets te maken heeft met vriendschap – we zijn vrienden die elk hun band hebben, niet omgekeerd. Ik beschouw mezelf niet als deel van een Griekse of andere scene, daar deze term dezer dagen geen betekenis meer heeft zoals twintig à vijfentwintig jaar geleden en ik het land van oorsprong niet als een criterium gebruik om mijn favoriete bands te categoriseren.

Je bent ook actief in de black metal band Eschaton, waar ik nooit van gehoord heb. Wat is het grootste verschil tussen beide bands?
De muziek van Eschaton bevat duidelijke invloeden van jaren ’90 Noorse en Griekse black metal en het is absoluut ons doel niet om een eigen identiteit verder te ontwikkelen. Op “Unshaken” (het enige album dat ik schreef en waarop ik te horen ben nadat ik hen in 2011 vervoegde) bracht ik een meer melodische aanpak, maar dat is absoluut het verste dat ik daarin wil gaan. We gaan nu eerder terug naar een ruwere sound.

Griekenland heeft het hard te verduren gehad tijdens de economische crisis. Heeft dit enig effect gehad op jou als muzikant en als burger zijnde? Is er verbetering merkbaar of is het nog steeds een strijd om te overleven voor de meeste Grieken?
Dit is van geen groot belang voor mij als burger en nog minder als muzikant, zeker gezien het feit hoe hard de crisis voor sommige mensen is geweest. De situatie is duidelijk nog niet aan de beterhand maar de wilskrachtige individuen vinden steeds een waardige manier om te overleven.

“Amongst the ruins of cosmos…to amaranthine empyrean thrones”!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s