Drawn Into Descent – Muziek als uitlaatklep

Het debuut van het Mechelse Drawn Into Descent zag het levenslicht aan het einde van afgelopen zomer. Ik had het kwartet enkele maanden ervoor al eens live aan het werk gezien en toen hadden ze me reeds weten triggeren met hun melodieuze en melancholieke black metal. Hun eerste wapenfeit belandde op mijn ellenlange “nog te checken platenlijst”, maar kan bij deze dus van het lijstje geschrapt worden. Daar ik danig onder de indruk was van het gebodene, besloot ik de band ook eens nader aan de tand te voelen. Aan het woord is gitarist J. (JOKKE)

12375048_787836167988746_7579612815133875165_o

(c) Michael Lombarts

Heil! Vermits Drawn Into Descent nog een relatief jonge en nieuwe band is, lijkt het me niet slecht om eerst maar eens uit de doeken te doen hoe de band ontstaan is.
Gegroet! De band is ontstaan in de zomer van 2013 en is voortgekomen uit een reeks jamsessies met mijzelf, zanger B. en drummer V. Deze laatste twee hadden een paar jaar ervoor een band, Galgenveld, en we speelden nummers van hen. Toen ik na enkele sessies eigen materiaal had meegenomen en we dat begonnen te spelen, was de band geboren. Het heeft toen zelfs nog enkele weken geduurd voor we een bandnaam hadden. Enkele maanden later hebben we bassist G. gerekruteerd. We hadden samen al in enkele projectjes gespeeld dus hij paste er perfect bij. We kennen elkaar allemaal eigenlijk al heel lang. V. Is mijn broer en zat samen met B. op school. We zijn samen opgegroeid en hadden dezelfde muzikale interesses en waren allemaal muzikanten dus een band beginnen was vanzelfsprekend.

De meeste beginnende bands opteren om eerst een EP of demo op de underground scene los te laten alvorens met een volwaardige langspeler op de proppen te komen. Jullie pakten de zaken echter anders aan en kozen om meteen voor “the real thing” te gaan. Vanwaar deze keuze?
Ons eerste doel was om een deftige live-show in mekaar te steken. We hebben onze eerste show gespeeld ongeveer een jaar nadat we begonnen waren, net voor de zomer van 2014. Het materiaal dat we tegen dan hadden afgewerkt telde al voor een dikke 30 minuten. Op dat moment was een album uitbrengen nog toekomstmuziek. Toen we enkele weken later de studio vastlegden, was er al materiaal voor een volgend nummer. Er was nog genoeg tijd om het uit te werken dus we zijn er gewoon voor gegaan. We wilden alles tonen wat we op dat moment hadden en wilden ook meteen als een serieuze band overkomen, daarom zijn we voor een full-length gegaan. En dat is zeker een goede beslissing geweest.

Een demo of EP dient niet alleen om de eerste stappen van je band te vereeuwigen maar ook als visitekaartje of teaser om zo een platendeal te scoren.  Jullie debuut komt meteen uit op het Belgische Immortal Frost Productions. Hoe ben je met hen in contact gekomen en was de deal snel beklonken?
Surtur was eigenlijk al een vriend van ons nog voor hij met zijn label begon. Hij toonde al van in het begin interesse in ons album, dus de keuze was redelijk snel gemaakt. Hij is ook erg gedreven in wat hij doet en zo iemand heb je echt wel nodig. Zeker als beginnende band.

De Belgische metalscene barst van het talent. Welk plaatsje willen jullie in de Belgische muziekanalen veroveren en hoever reiken de ambities met de band?
Ons doel is meer dan alleen niet te verdrinken tussen het Belgische talent. We willen iets unieks brengen dat niet meteen kan worden gelabeld. Een specifiek plaatsje in de muziekanalen is moeilijk te definiëren maar we nemen ons werk wel serieus en hopen binnen bepaalde tijd een deftige reputatie in het buitenland op te bouwen.

Voor de opnames trokken jullie naar de Fatsound studio van Jens Wouters (ex-Musth gitarist) en ik moet zeggen dat hij jullie een mooie warme en organische sound heeft bezorgd. Hoewel “warm” wat contradictorisch lijkt voor een black metal band, lijkt me deze productie beter bij jullie te passen dan een kille digitale sound, vermits jullie niet proberen om de meest “frostbitten” band op aarde te zijn en het woord “melodie” toch vrij centraal staat in jullie sound. Tevreden over de manier waarop het opnameproces verlopen is?
Wij zijn absoluut tevreden, zowel over het opnameproces als over het resultaat. Jens van Fatsound heeft onze CD verzorgd op een heel professionele manier. Hij heeft 100% rekening gehouden met wat wij ervan wilden maken en ons ook heel duidelijk gemaakt wat wel en niet kon. Op die manier hebben we veel bijgeleerd en vertrokken we elke ochtend met een stevige dosis goesting richting studio. Er was een vaag idee van hoe we wilden dat de CD zou klinken, maar de studio heeft dat idee samen met ons uitgewerkt tot het resultaat dat je zelf gehoord hebt.

Bands als Alcest, Agalloch, Lantlôs of Forgotten Tomb lijken me duidelijk hoorbare inspiratiebronnen voor Drawn Into Descent  zonder klakkeloos te kopiëren.  Waar halen jullie voor de rest jullie inspiratie vandaan?
Deze bands zijn ook stevige inspiratiebronnen en daar zijn we ook niet verlegen om. Ik ben zelf ook een heel grote post-rock fan dus bands zoals God Is An Astronaut en Long Distance Calling hebben ook de nodige invloed gehad. Op muzikaal vlak wordt er niet geschreven uitgaande van een bepaalde band of genre maar achteraf zijn de invloeden wel subtiel aanwezig. Inspiratie komt en gaat, soms zijn er weken zonder productieve vooruitgang en in andere periodes worden er twee nummers op een maand geschreven. Maar waar dat die vandaan komt, zou ik zo niet meteen kunnen zeggen.

Het algemeen gevoel dat jullie album uitstraalt is melancholie. Zijn jullie in het dagelijks leven ook melancholische zielen die hunkeren naar het verleden en wat betekent black metal voor jullie?
Eigenlijk niet. De muziek is voor ons een uitlaatklep. We zien black metal in het breed dus dat is een moeilijke vraag om te beantwoorden. Het is vooral iets waar we allemaal iets in vinden en met plezier muziek in maken.

De eerste drie songtitels (“Prelude”, “Elude” en “Solitude”) passen mooi bij mekaar en lijken tevens een kleine woordspeling. Klopt het of eerder toevallig?
Dat is eerder toevallig. De nummers moesten achter elkaar komen in die volgorde en de titels passen ook goed bij de nummers. Maar het was niet ons plan om ze te laten rijmen.

Jullie hebben reeds het podium gedeeld met enkele van boven vernoemde bands. Hoe verliepen deze shows en welke plannen zijn er nog op concertgebied? Ik zie dat jullie je niet tot ons kikkerlandje beperken maar ook buiten de landsgrenzen reeds op verkenning zijn gegaan. Tevreden neem ik aan?
We hebben inderdaad al wel wat coole shows achter de rug. Het toppunt blijft nog steeds de show met Agalloch. Het feit dat je met zo’n grote band speelt, brengt wel wat zenuwen met zich mee, maar eens je op het podium kruipt is het een show als een andere. Er zijn nog enkele andere optredens gepland, waaronder eentje in Parijs met Hypothermia, Emptiness en Psychonaut4 en een mini-tour met het Italiaanse Enisum. De maand april wordt een drukke maand! We hebben momenteel drie nieuwe nummers uitgewerkt dus tegen dan klinkt onze set ook anders. Er zijn ook gesprekken om een drietal shows in Italië te spelen maar hier staat nog niks vast. Voor de rest is het redelijk rustig maar dan hebben we tijd voor het nieuwe album. Wij zijn dus zeker tevreden.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s