Psychonaut – Contrast en variatie zijn de pilaren van onze band

Het hardwerkende Mechelse trio Psychonaut is een band die het gaat maken, mark my words! Middels overtuigende live shows breiden ze hun fanbase gestaag uit. Met de release van hun steengoede tweede EP in het nakende vooruitzicht, wisselde ik even van gedachten met drumtalent Peter le Page. (JOKKE)

Psychonaut.jpg

(c) Sam Coussens

Hey mannen! Alvast proficiat met jullie nieuwe EP “Ferocious Fellowman”! Stiekem had ik wel gehoopt op een volwaardig album. Vanwaar de keuze om opnieuw voor een EP te gaan?
Vorige zomer hebben we alle drie onze verwachtingen voor de toekomst opgelijst. We zijn toen unaniem overeengekomen dat het tijd werd om geboorte te geven aan een opvolger voor “24 trips around the sun”. We hadden een zevental nieuwe nummers staan waarvan we tevreden waren en waarin we een duidelijke rode raad zagen. Er werd inderdaad aanvankelijk gespeeld met het idee om een full CD uit te brengen, maar na overleg vonden we het meer respectvol tegenover onze nummers om nog even bescheiden te blijven en voor een kortere EP te gaan. De knoop werd toen doorgehakt om vier nummers, die het beste samenhingen, te bundelen als het tweede deel van onze bibliotheek. We zijn heel streng voor onszelf en willen geen compromissen maken om “minder goede” nummers uit te brengen. Een nieuwe EP leek ons daarom de verstandigste keuze. Maar een eerste Psychonaut full CD zou er wel eens sneller aan kunnen komen dan je denkt.

Op het nieuwe werk laten jullie horen als band gegroeid te zijn in het songschrijven. Hoewel er best wel wat gebeurt binnen één song werd duidelijk over een goede flow gewaakt. Tevens zijn de nummers iets gebalder wat dan misschien wat ten nadele van de psychedelische instrumentale stukken gaat. Hoe zien jullie dit?
De idee achter deze vier nummers was om te schrijven in functie van onze live setlist. We waren best tevreden over onze shows maar wilden ons uitdagen om de set gevarieerder en interessanter te maken. Aangezien onze vorige EP vier nummers bevatte die heel psychedelisch en zweverig waren, leek het ons alleen maar logisch om te kijken hoe we deze nummers zouden kunnen aanvullen met iets meer rechtlijnige, to-the-point nummers. Via die filosofie is onze sound geëvolueerd en heeft deze een vernieuwende gedaante aangenomen. Het leek ons tenslotte niet nodig om een tweede “Psychedelic mammoth” of “Mantra” te schrijven, aangezien die nummers voor ons perfect zijn en om die reden niet uitgemolken dienen te worden. Contrast en variatie zijn de pilaren van onze band, vandaar deze evolutie.

Hoe komt een song tot stand bij Psychonaut? Is er één welbepaalde succesformule of durft de aanpak al eens verschillen van song tot song?
Dat varieert inderdaad per song maar in negen van de tien gevallen schrijven Stefan of Thomas eerst een basisriff of basisidee voor een nummer. Daarna zoeken we met zijn drieën naar een passende structuur en gaan we kijken hoe we dit tot een nummer kunnen kneden dat aansluit bij de rest van de setlist. Dit proces gebeurt via repetities, jams en avonden onder ons drie. Wanneer we het gevoel hebben dit doel bereikt te hebben, testen we het nieuwe nummer live om te zien wat voor effect het geeft op een podium. Tenslotte hakken we de knoop door of het nummer waardig genoeg is om op plaat te komen.

Het valt me ook op dat het aandeel cleane zang steeds groter lijkt te worden. Bewuste keuze naar een grotere toegankelijkheid van de band of denken jullie niet in termen van commercieel succes, toegankelijkheid en een breder publiek?
Daar houden we in alle eerlijkheid geen rekening mee. We houden van onze fans en we houden ervan om voor grote groepen mensen te spelen maar de gedaante van onze muziek zal nooit beïnvloed worden door de mening van anderen buiten de band. Zoals reeds gezegd, is het grotere aandeel van cleane zang een manier om meer contrast te creëren in onze muziek. Als er alleen maar geschreeuwd wordt, verliest de schreeuw van Stefan zijn waarde omdat die niet gebalanceerd wordt met de heldere stem van Thomas.

Voor de opnames kozen jullie te werken met Frank Rotthier. Wat hebben jullie uit die eerste samenwerking geleerd of anders aangepakt?
Het opnemen met Frank was een goede ervaring. Frank is iemand die heel geëngageerd is in de muziek en haast geobsedeerd is door zijn vak. Hij kon zich heel goed verplaatsen in de sfeer die we wilden creëren en heeft ons vervolgens ook zo doen klinken. We hebben zijn advies opgevolgd om de nummers live te tracken en er daarna extra lagen zang en gitaar over te gieten. Het effect hiervan is dat de live sfeer meer voelbaar is op de plaat en dat men zo meer het gevoel krijgt op een optreden te zijn in plaats van naar een opname te luisteren.

Psychonaut is als band héél actief in het live circuit. Het kwam ook wel meer dan eens voor dat jullie twee concerten op dezelfde avond speelden. Het siert jullie dat jullie alles uit de band willen lijken te halen, maar loert het risico ook niet om de hoek om jullie als band “kapot” te spelen of dat het publiek jullie beu zal geraken?
Onszelf kapotspelen is iets waar we ons geen zorgen over maken. We spelen inderdaad soms meerdere shows op een dag maar tot hiertoe hebben we daarna altijd de nodige tijd ingepland om uit te rusten en te recupereren. Tijdens periodes waarin we veel shows op korte tijd hebben, geraken we tevens in een soort bioritme waarin het heel natuurlijk aanvoelt om veel te spelen en we er eigenlijk geen fysieke klachten door krijgen. De adrenaline en het plezier overstijgen dit. We proberen vanaf heden onze shows wel zo veel mogelijk te verspreiden over verschillende steden en provincies om te vermijden dat we in herhaling vallen.

Misschien een vreemde vraag voor een vrij jonge band maar op welk moment ga je kunnen zeggen: “Nu is het welletjes geweest en kunnen we fier zijn op wat we met Psychonaut bereikt hebben.” Met andere woorden: wat staat er zoal op jullie bucket list?
Specifieke zalen of festivals staan niet echt op onze lijst. De visie is wel duidelijk: een zo groot mogelijk bereik halen met onze muziek en mensen inspireren. Iets brengen dat mensen niet herkennen als ‘een kopie van’. Onlangs waren we nog aan het lachen dat ons genre eigenlijk gewoon ‘Psychonaut’ zou moeten zijn. Laat dat voor zichzelf spreken wat betreft onze ambities.

Komende zondag staat jullie releaseshow in Trix op stapel. Ik kan er spijtig genoeg niet bij zijn. Zeg eens: wat ga ik missen?
Veel! Het wordt een avond met optredens van drie goeie bands. De lont wordt aangestoken door het Antwerpse Throatsnapper. Vervolgens zullen onze broeders van het Mechelse Pothamus het publiek overweldigen met hun psychedelische shoegaze/sludge. Daarna willen we met onze show een totaalervaring neerpoten met een lichtshow, visuele projecties en soundscapes. Een vernieuwd concept dat we vanaf dan zo vaak als mogelijk meenemen op de volgende shows. Tussen de optredens door zullen ook Johannes Genard (School is Cool) en Brutus platen draaien. Na onze show sluiten zij trouwens ook af met een afterparty. We kijken er enorm naar uit om onze nieuwe creatie los te laten op het publiek en transformeren graag samen met jullie de Trix Bar tot een psychedelische habitat.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s