Zhrine – Unortheta

Wie onze reviews van tijd tot tijd volgt, denkt misschien dat Addergebroed steekpenningen van de IJslandse ambassade ontvangt om dit magische land en hun al even magische metalscene te promoten en bewieroken. Het valt echter niet te ontkennen dat er heel wat interessante bands uit de IJslandse warmwaterbronnen naar boven borrelen. Deze keer is het de beurt aan death/black metal band Zhrine, voorheen actief als achtereenvolgens Gone Postal, Unortheta (weet je meteen waar de titel van de plaat vandaan komt), Shrine en tenslotte Zhrine. IJslandse bands staan bekend om het incestueus uitwisselen van bandleden.  Zo ook Zhrine, met in de line-up onder andere gitarist Nökkvi G. Gylfason (Svartidauði) en drummer Stefán A. Stefánsson (ex-Naðra). “Spewing gloom” speelt met zijn verstikkende zwarte atmosfeer overduidelijk leentjebuur bij Nökkvi’s andere band, maar Zhrine tapt grotendeels toch eerder uit een death metal vaatje (“The syringe dance”, “Empire”). De openingsklanken van “Utopian warfare” brengen je op een melancholisch post-rock dwaalspoor om na drieënhalve minuut je trommelvliezen te terroriseren met blastdrums en dissonante gitaarriffs. Nu staat de term “dissonantie” bijna steeds synoniem voor Deathspell Omega en ook bij Zhrine valt de invloed van deze Franse grootmeesters niet te ontkennen. De rustige post-rock invloeden passeren ook later op de plaat nog de revue, en hoewel meestal van korte duur dragen ze bij tot de algehele misantropische sfeerschepping die in de zeven nummers vervat zit. Zanger/gitarist Þorbjörn Steingrímsson perst zowel diepe doodrochels als venijnige screams uit zijn keelgat (waar in beide gevallen geen woord van te verstaan is), maar opvallend is dat hij zijn schuur enkel open trekt wanneer de song dit vraagt. Halverwege de plaat passeert het voor vijfennegentig procent instrumentale “World” waarvan de enige tekstregel “The world’s inborn nature has been lost” het thema van de plaat perfect verwoordt. Op productioneel vlak leunt het geluid naar Svartidauði’s “Flesh cathedral” (hoewel een tikkeltje transparanter) wat niet zo onlogisch blijkt daar producer Stephen Lockhart (Haud Mundus, Rebirth Of Nefast, Sinmara) bij het tot stand komen van beide platen achter de knoppen zat. Hoewel iets gemakkelijker te verteren dan Deathspell Omega en Svartidauði zullen liefhebbers van deze bands met Zhrine ook wel aan hun trekken komen.

JOKKE: 84/100

Zhrine – Unortheta (Season Of Mist 2016)
1. Utopian warfare
2. Spewing gloom
3. The syringe dance
4. World
5. Empire
6. The earth inhaled
7. Unortheta

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s