Kringa – Through the flesh of ethereal wombs

Het Oostenrijkse Kringa verscheen de eerste keer op mijn radar toen ze in Nederland de affiche deelden met de populaire grootmachten Mgła, Misþyrming en One Tail One Head. Ik was er zelf geen getuige van maar via de ondergrondse wandelgangen werd me ingefluisterd deze band eens op te snorren. Alzo geschiedde en vervoegde hun “Total mental desecration” 10” EP mijn verzameling. Zelf sprak de band van een full length, maar met vijfentwintig minuten speeltijd weiger ik dat als een volwaardige plaat te bestempelen. Zeker omdat het nieuwe “Through the flesh of ethereal wombs” op een minuutje langer afklokt en dan weer wel als EP beschouwd wordt, soit. Het audiogeweld dat ons middels de drie relatief nieuwe – want reeds in 2014 opgenomen – tracks geboden wordt, verschilt niet gek veel van hun ouder materiaal. Hoewel de bandnaam ontleend is aan een Kroatische stad waar Jure Grando – volgens geschiedenisbronnen de eerste vampier ooit – geleefd heeft, moet je hier geen gothisch romantische Twilight vampierenshit verwachten. Kringa houdt er immers een veel obscuurdere, meer occulte en groezelige aanpak op na. Dit is old school black voor mensen die rondlopen met – al dan niet door hun moeder – op de lederen jekker genaaide Mayhem, Darkthrone en Bathory patches. De Oostenrijkers snappen erg goed dat enkel raggen aan honderdtachtig per uur al snel eentonig wordt en leveren met het midtempo, licht psychedelische en twaalf minuten bestrijkende “Vibrant walls” meteen een binnenkomer van jewelste af. Op muzikaal vlak valt er deze keer minder Mayhem jatwerk te bespeuren, hoewel de sterke vocale invulling wel nog overduidelijk door deze band beïnvloed is. Waar Attila echter zelf instaat om de meest uiteenlopende rochels en screams uit zijn strot te persen, komen er bij Kringa onder de pseudoniemen Teeth en Spectres twee vitriole stembanden aan te pas. De bezwerende en tot waanzin drijvende finale van deze song is om duimen en vingers bij af te likken. In “Pearly gates, abhorrent ascent” is de aanpak eerder rechttoe rechtaan met een ijzingwekkende openingsriff. Enkel het “oohoo” meezingstukje aan het einde mocht achterwege gelaten worden. “Sanguine painter” tenslotte ademt een punky, black ’n roll en naar een vochtige, vol lege bierbakken riekende kelderwaas uit. Het schuimbekkend gepiep en gekraak doet vervlogen tijden herleven, maar in de eerste track weet Kringa middels de psychedelische insteek toch een eigen draai aan hun black te geven. Sterke en afwisselende EP van een collectief om in de gaten te houden!

JOKKE: 84/100

Kringa – Through the flesh of ethereal wombs (Terratur Possessions/Voidland Shelter/Daemon Worship Productions 2016)
1. Vibrant walls
2. Pearly gates, abhorrent ascent
3. Sanguine painter

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s