Herder – De verrottende mensheid

Herder, het zootje ongeregeld uit Nederland heeft zopas “Fergean” op ons losgelaten. Knalharde power stoner. Ook hebben de heren een Europese tour met Black Tusk gepland deze herfst. Je kunt er niet onderuit, dit jaar moet het jaar van Herder worden. Bassist Marc staat Addergebroed te woord. (FLP)

heeder

Fergean“, een nieuw album. De 3de al ondertussen. Proficiat! Hoe zou je de nieuweling vergelijken met zijn voorgangers?
Dankje. Ik denk dat deze plaat toch weer iets meer verdieping brengt in de sound en feel die we tot nu toe hebben uitgebracht. Alles is iets meer verfijnd, zonder het rauwe “in your face” te verliezen. Het is een natuurlijke evolutie van alle voorgaande platen.

Het is eigenlijk toch allemaal redelijk hard gegaan. Waar is de tijd dat JB wat zat te prullen met stonerriffs in zijn studio? Ondertussen kan niemand meer om Herder heen. Waar zie je Herder staan binnen een vijftal jaren?
Haha, eigenlijk doet JB dat nog steeds hoor. Alleen, nu horen meer mensen het. Waar we over een aantal jaar staan, dat weet ik niet. Het zou mooi zijn als we de band naar een hoger niveau kunnen tillen en wat meer kunnen touren, ook buiten Europa. Dat gezegd hebbende zijn we eigenlijk altijd een vrij pretentieloze band geweest. Voor ons is het voornaamste dat we lol hebben in wat we doen. Het samen hangen, muziek creëren en spelen, de onderlinge vriendschap staat boven het gezamenlijke resultaat. Wanneer het niet meer leuk is om samen op pad te zijn of te spelen, en het meer als een taak gaat voelen dan iets dat we echt gaaf vinden, dan wordt het tijd om te stoppen, tenzij het om een tour met Missy Elliot gaat, dan zetten we onze individuele gevoelens wel even opzij voor het grotere doel.

Jullie fulls zijn allemaal uitgekomen bij het uitstekende, maar eerder bescheiden Reflections Records. Jullie voelen jullie nog steeds in het sas bij het label? Of wordt het stilletjes aan tijd andere oorden op te zoeken? Relapse of zo?
Ow ja, zeker hoor, je weet nooit wat de toekomst brengt, maar vooralsnog zitten we meer dan prima bij Reflections. We hebben een goede vriendschappelijke relatie met vertrouwen, geen corporate gedoe of deadlines en verplichtingen, het is allemaal vrij los en dat past goed bij ons. We zijn een vrij ongeregeld zooitje, dus er is een prima match.

Jullie bandnaam is vernoemd naar messenmaker Robert Herder. Voordien dacht ik altijd dat Herder op zijn Engels uitgesproken moest worden en werkelijk herder van een kudde betekende. Nu ben ik erg benieuwd waarom jullie naam zijn oorsprong ontleend heeft aan deze beste man uit Emmen.
Bijna goed. Het is vernoemd naar het messenmerk Herder dat is opgericht door Friedrich Herder. In de regio waar Tom en JB vandaan komen. In noord Friesland worden deze messen veel op zak gedragen en blijkbaar wordt het gebruik ook niet geschuwd. In die zin past die “fuck you” attitude goed bij wat we zijn en wat we uitdragen als band zijnde. Daarnaast is het ook een lekker catchy naam, en je kunt er coole iconografie aan koppelen zoals inderdaad de messen, maar ook agressieve herdershonden. Je dient het inderdaad op zijn Nederlands uit te spreken, dus lekker lomp met een harde R.

Ook “Fergean” heeft zijn oorsprong in het Nederlands woordgebruik, zijnde Oud Fries voor “vergaan”. Schuilt er een verhaal achter deze titel en de keuze om Nederlands te gebruiken.
Fries is geen Nederlands, het is echt een losstaande taal die in het noorden van Nederland ook gesproken wordt. Het Fries wordt ook nog steeds deels gesproken binnen de band en is inderdaad een mooie oude taal. De titel past goed bij het concept van de plaat, de verrottende mensheid en alle hypocrisie die daar mee gepaard gaat. Het is ook een vrij lastig definieerbaar woord en heeft een vrij harde klank. Het vult het hele plaatje van de muziek volledig aan.

Wat is de relatie tussen het artwork en “Fergean“?
In eerste instantie zou het een iets strikter conceptueel framework hebben waarbij we de huidige maatschappij en alles wat daarin slecht en verrot is vertellen vanuit het oogpunt van een aantal Romeinse keizers en de nare karaktereigenschappen die zij hadden. Het beginpunt van hun karakter zou leiden tot het eindpunt nu. Tijdens het schrijven bleek dat toch ietwat beperkend te zijn op wat we wilden uitdragen met deze plaat en is dat idee enigszins los gelaten. Het artwork is nog steeds wel geïnspireerd door dat originele idee, waarbij je dus eigenlijk een leidend figuur ziet als de basis van alles dat verrot en slecht is. Dat is een idee dat alle tijd overschrijdt. We proberen eigenlijk altijd te zorgen dat een plaat een esthetisch geheel is. Alles bij elkaar zou een bepaald idee of gevoel los moeten maken, dus voor ons is het artwork zeker een wezenlijk onderdeel van de muziek.

Trouwens, over art gesproken, wordt het niet eens tijd een echt logo te ontwerpen? Vele jaren geleden gebruikte ik al exact hetzelfde lettertype voor Gorath en ik weet dat ook het Noorse Galar hetzelfde lettertype gebruikt.
Nee waarom, dit werkt prima en is bekend bij het publiek.

Zelf ben je een echte gearfreak, dolenthousiast over vintage spullen. “Fergean” zelf vind ik erg afgelikt en modern klinken, wat zeker niet slecht is, maar met jouw (en JBs) achtergrond had ik wat meer rauws verwacht. Wat vind je er zelf van?
Haha, klopt helemaal. We hebben een paar gear verzamelaars in de band. We hebben ondertussen een vrij grote en brede verzameling aan amps, et cetera opgebouwd. Ik kan er uren over doorgaan, haha. Ik denk dat al onze platen wel redelijk fris en inderdaad wat moderner klinken dan hoe we live linken, waar het over het algemeen wel iets rauwer is. Dat verschil zal er altijd wel zijn, de studio biedt je gewoon wat meer opties. We zouden voor een meer stoffige vintage achtige tone kunnen gaan. Het zal waarschijnlijk dan inderdaad allemaal wat viezer klinken, maar tegelijkertijd gaat er dan ook een hoop detail verloren. Als je goed luistert naar al de opnames zit er een zekere mate van gelaagdheid in de sound met een hoop verschillende en overlappende partijen. Wanneer je dat gaat opnemen met een stapel Model-T’s, V4’s en Marshalls die voluit staan te knallen, verlies je gewoon wat van die details. Het is dus op zeker een gewogen keuze om voor opnames daar iets minder afhankelijk van te zijn en gebruiken we gewoon wat we vinden dat we nodig hebben om het doel te bereiken. In dat opzicht worden voor opnames zaken als modelling, of plugins ook niet geschuwd. In een studio omgeving heb je gewoon iets meer controle op het eindresultaat. Je kunt een puritein zijn en koppig vasthouden aan bepaalde elementen, maar het doel heiligt de middelen. Live zullen we echter altijd wel de meer vintage voiced amps gebruiken. Er zit iets in die oude bakken wat heel goed bij ons past. Zo is bv. de Sunn Betalead al jaren een redelijk vaste waarde in de live sound, strak en hard. Vaak aangevuld met het een of ander, waar we op dat moment maar zin in hebben om mee te nemen, kan van alles zijn. Het wisselen van amps of gitaren houdt het ook leuk, inspireert iedere keer om toch weer net iets anders te spelen of te proberen op het podium of in de repetitie ruimte. Experimenteren met sounds is gaaf en iets wat eigenlijk een continue onderdeel is van wat we doen. Het gaat dan ook vaak om detail dingen, zoals bv. in welk deel gebruik je een fuzz, en waar switch je naar de DS1 of de RAT terug, heb ik vandaag meer zin in een Orange, of toch liever de Laney. Uiteindelijk blijft de essentie blijft grofweg hetzelfde: opgefokt en gefocused.

Herder heeft zo een lekker grote bek met een vette knipoog. Hoe belangrijk is imago voor jullie?
Ik weet niet perse of het een imago is, voor ons als band zijnde is dit hoe wij zijn. Het is in geen geval een vooropgezet of uitgedacht ding, ofzo. We hebben een bizar soort humor denk ik. Je kan ook lomp zijn om het lomp zijn, maar dat zet geen zoden aan de dijk. Lomp met tact en een knipoog is een lastig beloopbare lijn, maar dat is zoals we zijn, sarcastisch, maar niet naar. Zo gaan we ook met elkaar om, dus het is gewoon een logische manier van uitten.

In november volgt ook een tour van 17 dagen met Black Tusk. Dat is de moeite. Volgens mij jullie eerste echte tour. Zie je het zitten? Of verwacht je al een levercirrose na enkele dagen?
Het wordt onze tweede Europese tour, in 2014 zijn we ook 10 dagen op pad geweest samen met Beastmilk en Doomriders. Uiteraard hebben we hier veel zin in, we zijn weer samen op pad, we kunnen op nieuwe plaatsen spelen en nieuwe mensen ontmoeten. Buiten dat hebben we hier een prachtige kans om de nieuwe plaat te promoten, dus een win win situatie. Die lever cirrose moeten we inderdaad goed voor oppassen, hahaha. We houden wel van een goed feestje.

Tot in Antwerpen!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s