Ortega – Op zoek naar de heilige staat van bewustzijn

Het uit Groningen afkomstige Ortega heeft met de nieuwe langspeler “Sacred states” een plaat uitgebracht waarmee ze haar status als beste post-metal/sludge/ doom-band van de Lage Landen consolideert. Hoewel ik het kwartet reeds sinds het debuut uit 2010 volg en ze reeds vijf releases op hun palmares hebben, maakt de band nu pas haar debuut op Addergebroed. Tijd om Richard Postma (zanger/gitarist) aan het woord te laten. (JOKKE)

ortega-2(c) Niels Verwijk

Hallo Richard! We staan aan de vooravond van de release van jullie tweede album “Sacred states”. Drukke tijden neem ik aan?
Absoluut. We zijn druk bezig met de laatste voorbereidingen voor de release, die iets minder dan twee weken weg is. Ik ben dan ook erg blij dat we ditmaal in goed gezelschap zijn van André (Narshardaa) en Mike en Nele van Team Consouling Sounds.

Jullie hebben er zes jaar over gedaan om met een volwaardige tweede langspeler op de proppen te komen. De tussentijd werd echter opgevuld met enkele uitstekende EP’s, respectievelijk “A flame never rises on its own”, “The serpent stirs” en “Crows”. Waarom heeft het zo lang geduurd om een nieuwe full te schrijven?
Als band willen we blijven ontwikkelen. Na ons debuut “1634″ merkten we dat we als band andere dingen wilden uitproberen. Individueel had elk lid zijn ideeën over de band qua stijl en sound. We hebben elkaar daarin zodanig vrijgelaten dat elk lid leiding mocht nemen in het schrijven van een nummer. Volgens deze methode hebben we “A flame never rises on its own” en “The serpent stirs” geschreven. Tijdens dit proces hebben we, zoals ik dat graag zie, onze sound weten te distilleren naar wat het nu is. In een band kan het soms moeilijk zijn om écht als een groep te werken als het om het schrijfproces gaat. Het is dan ook absoluut niet zonder slag of stoot gegaan. Maar zoals je ziet, zijn we nog steeds allemaal bij elkaar, dus hebben we het ergens toch enigszins goed aangepakt, haha. “Sacred states” was eigenlijk weer een stap verder denken. We wilden ons meer op de intensiteit van de luisterervaring richten. In de praktijk hebben we dit album vrij snel geschreven, maar hebben we dit zelf enorm uitgesteld. Waarom? Life. We worden allemaal ouder en de tijd samen als band wordt daarmee ook steeds meer beperkt. Initieel zouden we een jaar na het uitbrengen van de demo “Crows” de studio induiken om “Sacred states” op te nemen. Dit heeft uiteindelijk een jaar langer geduurd. Het valt dus allemaal wel mee.

Dikwijls brengen bands EP’s uit omdat de songs in kwestie afwijkend zijn van de rest van het songmateriaal of omdat ze niet binnen een bepaald concept passen. Op de tracklist van “Sacred states” merkten we echter dat de monumentale “Crows” song die jullie reeds in 2014 uitbrachten opnieuw werd opgepikt voor deze plaat. Vanwaar deze keuze?
Crows” werd uitgebracht als demo voor “Sacred states” tijdens Roadburn in 2014. Het nummer werd uitgebracht als voorproefje op het toen nog niet geschreven “Sacred states“. We wilden laten horen waar we toen stonden en welke richting we op gingen als band.

Jullie bandnaam werd ontleend aan Kapitein Ortega – die de oudere lezers misschien nog wel kennen van “De snorkels” televisieserie uit de jaren ’80 – en qua thematiek grepen jullie op oudere releases regelmatig terug naar nautische onderwerpen. Vanwaar deze fascinatie voor het maritieme? Het lijkt een thema dat bijzonder populair is bij post-metal bands want er zijn legio voorbeelden van bandnamen, platentitels en songs die op één of andere manier verwijzen naar de zee of de oceaan.
Het begon inderdaad als een knipoog naar “De snorkels“, haha. Ik heb een behoorlijke fascinatie voor Edgar Allen Poe en Lovecraft, en heb me dan ook flink laten beïnvloeden door “De reisverhalen” van Arthur Gordon Pym en verschillende korte verhalen uit de Cthulhu mythos bij het schrijfproces van “1634”. Na “A flame never rises on its own” wilden we het nautische aspect een beetje loslaten en een andere richting opgaan. Zo zijn we tekstueel meer inwaards gegaan, met “The serpent stirs” als eindresultaat.

Op “Sacred states” lijken jullie af te stappen van deze thematiek. Is er een rode leidraad doorheen de nieuwe plaat en hoe verhoudt ze zich tegenover het oudere werk?
Het verhaal van “Sacred states” gaat over een sjamaan die de heilige staat van bewustzijn probeert te bereiken. In vijf stukken ondergaat de sjamaan een zielenreis, op zoek naar de allerhoogste vorm van waarneming.

Met de zombie-indiaan die de hoes van “Sacred states” siert, hebben jullie in elk geval een erg gewaagde genre-vreemde hoes afgeleverd. Evenals de cover van “The serpent stirs”, lijkt ook deze een ontwerp te zijn voor van die in-javel-afgebleekte-shirts die begin jaren negentig erg populair waren en waarop allerhande tribals, wolven en indianenmotieven prijkten. Wat is de link tussen de visuele zijde van de plaat en de thematiek?
“Gewaagd” zou ik niet zeggen. “Anders”; dat wel. “Vreemd” kan ik mee leven. Die zombie-indiaan is een totem voor een sjamaan, geïnspireerd op ceremoniële hoofdtooien van Papoea’s. Sinds “The serpent stirs” heb ik mij ondermeer verdiept in bepaalde aspecten van Zuid-Amerikaanse esoterie en folklore. Dit heeft zicht geuit naar wat “Sacred states” nu is.
sacred-states-avatar
Op de plaat zijn enkele gastbijdragen te horen van Maurice De Jong (Gnaw Their Tongues) en  Ethan Lee McCarthy, frontman van Primitive Man. De bijdrages van beide heren vormen een leuke meerwaarde voor het album. Hoe zijn jullie met hen in contact gekomen? Vooral de extra (subtiele) elektronica is een interessante toevoeging aan jullie sound.
Ethan en Maurice zijn goede vrienden van de band waar ik eerder mee heb mogen samen werken. We hebben in het verleden vaak het podium mogen delen. Ik ben al jaren fan van wat zij doen en heb ze daarom gevraagd een bijdrage te leveren. Met de sfeer die wij wilden neerzetten op “Sacred states” vonden wij het een behoorlijk goede toevoeging door hen een rol te geven op dit album. Wij zijn heel erg tevreden met het eindresultaat.

Ortega staat bekend als een post-metal band die echter ook de nodige invloeden uit sludge, doom en noise in haar sound verwerkt. Links en rechts hoor je kritiek dat post-metal een genre is dat sinds enkele jaren op haar retour is: alles is al gedaan en de beste platen zijn reeds uitgebracht. Hoe kijk jij hier tegenaan?
Ik weet niet of we echt wel post-metal maken. Geen van ons is eigenlijk echt met dat genre bezig als we schrijven. Ik wil niet zeggen dat we het genre negeren of hebben overstegen op welke manier dan ook, maar in mijn ervaring stellen wij de puristen van elk afzonderlijk genoemde genre, zij het doom, sludge, post-whatever etc. meestal teleur. Wij maken wat we mooi vinden en dat gaat vaak twee kanten op: mensen vinden het wat of ze kunnen er niks mee.

Met “Crows” en “The serpent stirs” hebben jullie enkele songs die vlotjes de kaap van het kwartier overschrijden. Maakt dat het niet lastig om een setlist in mekaar te boxen voor shows met beperkte speelduur?
Nope.

Sacred states” zal in drie verschillende fysieke formaten verschijnen en dit via drie verschillende labels. Het Belgische Consouling Sounds verzorgt de CD-versie, jouw eigen cassettelabel Tartarus Records staat in voor de tape-release en de vinyl wordt geperst via Narshardaa Records. De eerste twee labels zijn genoegzaam bekend voor wie het reilen en zeilen in de scene wat volgt. Narshardaa Records is echter een voornamelijk punk-label en lijkt een ietwat vreemde keuze te zijn voor een post-metal/sludge band. Hoe is de samenwerking met dit label tot stand gekomen en denk je niet dat het beter voor de band zou zijn om op een label te zitten dat meer gespecialiseerd is in het genre?
André van Narshardaa heeft talloze post-rock/metal-releases op zijn naam staan. We zijn naar hem toegestapt ten tijde van “The serpent stirs” omdat we graag met een DIY-label wilde samenwerken. Narshardaa heeft ons eigenlijk altijd alle vrijheid gegeven. Daarom was het voor ons vrij duidelijk wederom met elkaar samen te werken voor “Sacred states“. In de eerste twee weken na de start van de pre-order is bijna de helft van de totale persing verkocht. Ik denk dat we het met Narshardaa en Consouling Sounds vele malen beter hebben getroffen dan als vrij onbekende band op een groter label die door een publicist de wereld in wordt gegooid.

Iedereen die jou een beetje kent, weet dat je een fervent muziekverzamelaar bent, voornamelijk dan vinyl en cassette. Welke omvang heeft je verzameling ondertussen en wat is de voor jou meest dierbare plaat die je bezit?
Ik heb werkelijk geen idee hoeveel ik nu bezit. Veel. Héél veel. Mijn meest dierbare plaat? Dat wisselt erg vaak. Op dit moment heb ik mijn liefde voor Ministry weer herontdekt. Althans: de jaren ’90 Ministry. Ik draai bijna dagelijks het live abum “Sphinctour” weer. De live versie van “The fall” die daarop staat is magistraal. Iedereen die dit leest moet hem even opzoeken en luisteren. Een fantastisch document van de tijd waar zij als band gepaard met hun verschillende drugsverslavingen stonden. Tranendal.

link: https://www.youtube.com/watch?v=YbWt3SYrFs8&list=PLDE5A4CB2E80977EB&index=12

De discussie tussen welke drager (CD of vinyl) superieur is qua geluidskwaliteit lijkt een never ending discussion te zijn. Wat is jouw mening in deze materie?
Dit is wat ik erover kwijt wil: elke band heeft een geluid dat op een bepaald medium het beste past en/of klinkt voor de volledige luisterervaring. Dát, en iedereen heeft naar mijn mening zijn of haar eigen rituelen hoe zij hun muziek willen afspelen en ervaren. Einde.

Terug naar Ortega en de nieuwe plaat nu. Wat staat er allemaal op de planning qua promotie voor “Sacred states”? Wat hopen jullie met deze plaat te bereiken?
Good times.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s