Pénitence Onirique – Op zoek naar innerlijke vrede

Het Franse Les Acteurs de l’Ombre label is de laatste jaren goed bezig en huisvest met The Great Old Ones, Paramnesia en Regarde Les Hommes Tomber enkele héél interessante extreme metal acts uit hun thuisland. Eén van de veelbelovende nieuwkomers is het duo Pénitence Onirique dat met “V.I.T.R.I.O.L.” een knappe eerste plaat heeft afgeleverd. Aan het woord is Diviciacos, die de zang en teksten op zich neemt. (JOKKE)

penitence-onirique-2

Hail! Laten we met een compliment en een cliché-vraag aftrappen. Proficiat met jullie debuutalbum! Hoe zijn de reacties tot dusver?
Bedankt voor de lovende woorden en de opportuniteit die je ons geeft om onze band aan jullie lezers voor te stellen. De respons is over ’t algemeen erg positief wat echt ongelofelijk en onverwacht is. We hadden dit in onze stoutste dromen niet verwacht.

Pénitence Onirique is een nieuwe band die bestaat uit jijzelf en Bellovesos, die alle muziek schrijft. Research naar de betekenis van jullie pseudoniemen leerde me dat Bellovesos een legendarische Gallische notabele uit de zesde eeuw voor Christus was, die in de Romeinse geschiedenis vermeld wordt als leider van Gallische troepen die in Noord Italië gevestigd waren. Diviciacos daarentegen behoorde tot de Aedui stam en is de enige oude druïde waarvan het bestaan geschiedkundig kan worden aangetoond. Waarom hebben jullie voor deze twee historische figuren als alias gekozen? Heb ik met twee history nerds vandoen?
History nerds, niet echt, hoewel geschiedenis voor mij een belangrijke plaats inneemt in mijn persoonlijk leven. We zijn erg verbonden met onze cultuur. We zijn afkomstig uit het Franse stadje Chartres waar vele Romeinse overblijfselen gevonden zijn en een mystieke en alchemistische Gothische kathedraal staat. Bellovesos en Diviciacos zijn min of meer gerelateerd aan deze verschillende culturen waar we dagelijks aan herinnerd worden. Ze zijn veel meer verbonden met mijn visie over black metal dan de één of andere osbscure random gekozen demoon in een mix van religieuze clichés. In een wereld waarin iedereen de roots van de ander lijkt te willen uitroeien, is het belangrijk te kunnen genieten van wat overblijft van de erfenis van onze voorouders. Ik weet niet of er Gallisch of Romeins bloed in mij zit, maar deze culturen maken deel uit van mijn thuisland en het erfgoed van de mensen die hier leven, op een goede of slechte manier.

Het lijkt erop alsof jullie uit het niets opdoken, maar aangezien jullie debuutalbum erg volwassen klinkt en het gemusiceer van een hoog niveau is, zou het me verbazen dat jullie twee bleukes zijn die net vanachter de hoek komen piepen. Hoe is Pénitence Onirique ontstaan en zijn jullie voorheen in andere bands actief geweest?
Pénitence Onirique begon als het soloproject van Bellovesos, maar aangezien we reeds jaren samen muziek maakten in verschillende projecten en ik me wel konden vinden in zijn werk, kwam ik al snel op de proppen met een achtergrond en teksten. We komen dus inderdaad niet out of the blue en spelen al meer dan vijftien jaar metal, maar het is van geen belang te weten waar we vandaan komen om de muziek van Pénitence Onirique te appreciëren en begrijpen.

V.I.T.R.I.O.L.” gaat over een initiatiereis op zoek naar de betekenis van de dood, halfweg tussen een alchemistisch ritueel en een introspectieve kijk. Waarom besloten jullie een album te schrijven over het concept “de Dood”? Hoe gaan jullie om met de dood in jullie persoonlijk leven? Heb je schrik om te sterven?
Ik beschouw dit niet noodzakelijk als een conceptalbum. We kregen beiden af te rekenen met het overlijden van dierbaren rondom ons, waardoor het een onderwerp is dat me interesseert. Hoe kunnen we de dood begrijpen? Hoe gaan we om met dit onvermijdelijke gebeuren? En hoe kan ik de dood vredevol omarmen? Ik denk niet dat ik schrik heb van de dood. Ik heb geleerd me niet te veel zorgen te maken over zaken waar ik geen controle over heb. Als ze zo laat mogelijk kan komen, is het OK voor mij.

De albumtitel verwijst naar het alchemistisch diagram van Daniel Stolz von Stolzenberg, genaamd “Theatrum Chymicum”, dat “V.I.T.R.I.O.L.” als het alchemistisch motto “Visita Interiora Terrae Rectificando Invenies Occultum Lapidem” (‘Visit the interior of the earth and rectifying (i.e. purifying) you will find the hidden/secret stone‘) voorschrijft. Hoe is de albumtitel gerelateerd aan het thema van de plaat? En wat spreekt je zo erg aan in alchemie?
V.I.T.R.I.O.L” staat voor ons voor de idee om diep in jezelf en je eigen ziel te graven, om zo het licht te vinden zoals de alchemist op zoek gaat naar de Steen der Wijzen, het goud, vrede voor de Dood, verwijdering van het lijden (sulfer) en wat een ziel drijft en kwelt doorheen het leven. Elke song beschrijft een andere reis die al dan niet resulteert in het vinden van innerlijke vrede. Wat ons aantrekt in alchemie is erg persoonlijk, zoals de visie ervan. Voor mij is het voornamelijk een manier om rust te vinden en te begrijpen wat ik voel en denk vanuit een filosofisch standpunt. Ik hou ervan om laagje na laagje af te pellen en op zoek te gaan naar het antwoord op de vraag: “Als de dood nu zou komen, zou ik dan vrede kunnen nemen met wat ik in mijn leven heb gedaan?”

Het knappe artwork is van de hand van Mathieu Voisin. Na wat Google-werk lijkt het alsof jullie de eerste zijn die met hem samenwerken voor de fotografie en visuele presentatie van een band. Hoe zijn jullie met hem in contact gekomen?
Heel simpel, we kennen Mathieu al jaren. We zaten samen in dezelfde middelbare school. Toen Bellovesos met Pénitence Onirique begon, was hij op zoek naar een grafisch universum en bracht ik hem in contact met Mathieu. We vonden een gemeenschappelijke interesse in een samenwerking en hadden wederzijds respect voor elkaars werk. Ik denk dat dit bijdraagt aan de coherentie van het geheel.

Hoe is het artwork verbonden met het concept van het album? Kan de poort op de cover gezien worden als de toegang tot de wereld na de dood?
Eerder als de toegang tot de wereld binnenin jezelf. Het is tevens een transitie naar iets nieuws, iets dat schittert maar niet noodzakelijk geruststellend is. Stel jezelf in vraag, zoek uit of je in vrede bent met jezelf, wat niet noodzakelijkerwijs ook een veilig leven betekent. We waren op zoek naar een massief en intrigerend beeld, waarbij de luisteraar zich afvraagt of het de moeite is om er door te gaan.

digipack_3_volets_1CD_centre

Op de bandfoto’s zijn jullie gezichten verscholen achter een soort masker. Deze artistieke manier qua presentatie doet me denken aan het Nederlandse Laster of het avant-gardistische Terra Tenebrosa. Wiens idee was het om met deze maskers te werken?
Het is erg moeilijk om nog origineel uit de hoek te komen qua bandpresentatie. Toch zijn er veel bands die hier in uitblinken zoals degenen die je aanhaalt maar bijvoorbeeld ook Vermiform of Portal hebben een sterk visueel concept. We wilden dit project zo veel mogelijk ontmenselijken, zodat enkel datgene overblijft wat belangrijk is. Het masker fungeert als een soort spiegel die het beeld reflecteert van de persoon die naar ons kijkt.

Jullie spelen een erg intense vorm van atmosferische, epische en theatrale black metal waarbij emotie en agressie hand-in-hand gaan. Jullie lijken heel wat invloeden uit het shoegaze genre te halen en om eerlijk te zijn dacht ik ook dat er een subtiele keyboardlaag onder de muur van gitaren verborgen zat. Maar dan las ik plots een statement op jullie Facebook-pagina waarin jullie meldden dat er geen keyboards gebruik werden tijdens het opnameproces van de plaat. Waarom is het zo belangrijk voor jullie om dit expliciet te communiceren? Het doet me denken aan enkele black metal bands van eind jaren negentig waarbij een sticker op het CD-hoesje kleefde die zei dat er geen gebruik was gemaakt van keyboards, waarschijnlijk als kritiek op Dimmu Borgir en Cradle Of Filth die toen populairder werden en als sell-outs bestempeld werden door de scenepolitie.
We laten ons inderdaad inspireren door de huidige blackgaze/Cascadian-scene, maar ook door de black en death metal scene van de jaren negentig, vooral de Zweedse school. En wat betreft de keyboards, hebben we geen probleem om deze te gebruiken vermits we grote fans zijn van Emperor, Limbonic Art, Dimmu Borgir ten tijde van “Enthrone darkness triumphant” of Abyssos. Het mogelijk gebruik van keyboards stelt geen probleem voor ons, maar we maakten er geen gebruik van, hoewel velen het tegendeel dachten, vandaar dat we dat wilden uitklaren.

Jullie opereren als een duo waardoor het erg moeilijk is om Pénitence Onirique naar het podium te brengen. Nog niet nagedacht over het optrommelen van eventuele sessiemuzikanten zodat jullie op de bühne kunnen staan?
Absoluut! We zijn momenteel een line-up aan het samenstellen waardoor het mogelijk wordt om op te treden. We zijn er echter nog niet en weten niet wanneer alles in kannen en kruiken zal zijn en de tijd rijp is om op het podium te kruipen, maar we zijn er absoluut zeker van dat dat er gaat aankomen.

Voor de opnames van de plaat trokken jullie naar The Rising studio en hoewel ik een Belg ben, had ik nog nooit van deze studio gehoord. Hoe zijn de opnames verlopen?
The Rising studio is eigendom van een erg goede vriend van ons, de man achter Oldd Wvrms, die niet meer actief is op het moment dat ik deze antwoorden schrijf. Wat de opnames betreft werd de muziek door Bellovesos gecomponeerd en opgenomen in zijn home studio, terwijl ik de vocalen bij mij thuis opnam. Enkel de mixing en mastering gebeurde met andere woorden in The Rising studio.

Jullie kozen voor een moderne en transparante sound voor jullie muziek. Dit lijkt me in contrast te staan met jullie concept en de interesse in geschiedenis en het verleden. De bandnaam laat zich vertalen als “dromerige boetedoening” en zou ik eerder linken aan een organische sound. Door de erg gecompresseerde sound vind ik het album ook wat aan dynamiek missen. Kan je je vinden in deze kritiek?
Ik denk dat ik begrijp wat je bedoelt. Met Pénitence Onirique wilden we zo onafhankelijk mogelijk zijn wat betreft de productie van het album. Het was de eerste keer dat Bellovesos opnames deed in zijn home studio; idem voor mij. Het is duidelijk dat indien we over de nodige financiële en technologische middelen hadden beschikt om een organische en natuurlijke sound op te nemen, we dit maar al te graag hadden gedaan. Het is iets waar we in de toekomst waarschijnlijk aan zullen werken, terwijl we toch ook in zekere mate een hoge graad aan productie willen behouden. Maar voor deze eerst keer dat we dit doen en ons eerste album zijn we vrij tevreden en hebben we geen spijt.

Wat heeft de toekomst nog in petto voor Pénitence Onirique?
We zijn nog niet zeker wat we nog mogen verwachten. Eén jaar geleden was “V.I.T.R.I.O.L.” amper opgenomen en konden we ons amper voorstellen dat we een jaar later interviews zouden geven. Maar ik denk wel dat er een nieuw album, radicaler en volwassener, zal komen evenals enkele live shows als we een stabiele line-up vinden.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s