Possession – Exorkizein

Met de demo “His best deceit” en twee EP’s (“Anneliese” en “1585 – 1646“) op zak heeft het uit Namen afkomstige Possession al heel wat verdorven en bezeten black/death/thrash-metal zieltjes voor zich weten winnen. Na heel wat oefenruimteperikelen en een herschikking in de line-up, waarbij bassist V. Viriakh voortaan de microfoon ter hand neemt ter vervanging van de vertrokken Mestema en S. Iblis (ex-Maleficence) de dikke snaren voortaan zal bespelen, besmeurt het kwartet deze zonnige zondag met haar debuut “Exorkizein“. Possession geeft haar muziek steeds een historische insteek en in het geval van de nieuwe plaat is dat het leven en werk van eerwaarde Gabriele Amorth, de laatste exorcist van Rome die in september 2016 op 91-jarige leeftijd overleed. Op de tonen van Beethoven’s “Moonlight sonata“, waardoor ijselijke gillen van een in Griekenland uitgevoerd exorcisme weerklinken, wordt de juiste toon gezet voor zesendertig minuten opzwepende en primitieve black/death-metal met een flinke portie thrash-bevlogenheid à la oude-Bathory en Hellhammer. Hoewel de jongens volwassener geworden zijn, klinkt nog steeds een jeugdige bevlogenheid doorheen de songs. Dit is geen kernfysica of hogere wiskunde – en dat is ook absoluut geen vereiste bij dit soort bestiale herrie –  maar de repetitieve riffs en eentonig hakkende drumtempo’s weten niet over de gehele lijn te overtuigen. Wanneer we halverwege bij “In vain” aanbeland zijn, verdwijnt de voet van het gaspedaal en weet Possession meer te beklijven. Ook “Take the oath” en de bijna acht minuten durende afsluiter “Preacher’s death” – met overigens knap soleerwerk – zijn afwisselender en dynamischer, waardoor de tweede helft van het debuut me meer bevalt dan het begin. En hoewel V. Viriakh zich allesbehalve slecht van zijn nieuwe taak kwijt, was ik meer voor de occulte charmezang van Mestema te vinden. Op muzikaal gebied teert Possession op de old-school waarden van de extreme metalscene en ook op artistiek vlak werd naar aloude traditie gekozen voor een blasfemisch zwart-wit-ontwerp van Christophe Moyen (o.a. Archgoat, Incantation, Absu, Vader en zo veel meer bands) om de hoes van de plaat te sieren. Allesbehalve een slecht debuut, hoewel ik er net iets meer van verwacht had op basis van de sterke EP’s.

JOKKE: 79/100

Possession – Exorkizein (Iron Bonehead Productions/Invictus Productions 2017)
1. Intro
2. Sacerdotium
3. Infestation – Manifestation – Possession
4. Beast of prey
5. In vain
6. Take the oath
7. Preacher’s death

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s