Lo-Ruhamah – Anointing

De laatste tijd verschenen tal van platen met adembenemende hoesontwerpen, waarbij het urenlang zoeken is naar allerlei occulte verwijzingen en verborgen thematiek. Denk maar aan albums van Inferno, Nightbringer en Entartung. Aan dit rijtje mogen we gerust ook het nieuwe album van Lo-Ruhamah toevoegen, dat knap cover-artwork bevat van Elijah Tamu waarin een sterke visie van spirituele wilskracht uitgebeeld wordt. Deze band met exotisch klinkende naam debuteerde in 2005 met een gelijknamig EP, waarna in 2007 het debuut “The glory of God” verscheen. Daarna werd het muisstil rond het – ondertussen van Amerika naar Estland verkaste – trio, om na tien lange jaren via I, Voidhanger Records met een opvolger af te komen. Lo-Ruhamah brengt op “Anointing” occulte death en een streep esoterische black metal, zonder daarbij de snelste, kwaadaardigste, zwaarste of meest overdonderende te willen zijn. Daar waar op het debuut nummers van meer dan tien minuten eerder regel dan uitzondering waren, zijn de negen songs op de nieuweling met een gemiddelde speelduur van vier minuten gebalder, hoewel er nog steeds de nodige avantgarde-invalshoek te bespeuren valt en er tussen al het geweld door plaats blijft voor rustpunten en progressievere stukken. Door de heldere en transparante productie zijn de kronkelende gitaarriffs en verrassende baslijnen, ondersteund door avontuurlijk drumwerk, goed te volgen en verzandt het geheel nergens in een brei. Vanaf “The corridor” sluipt er schizoïde gejank en gebrul tussen de meer standaard death metal growls in, wat een psycho-effect toevoegt. In de afsluiters “Coronation” en “Aeon” bereiken deze van-waanzin-doordrenkte vocalen hun hoogtepunt. Graag had ik dan ook meer van dat gehoord op de eerste helft van de plaat, want het is pas verderop doorheen de muzikale trip dat de ware sterkte en unieke aard van het beestje het best naar voor komt. Ik ben niet goed genoeg vertrouwd met het oude werk, dus van een geslaagde comeback ga ik niet spreken. Ik hoop wel dat I, Voidhanger de nodige fuzz rond de band kan creëren, want ik ben uitermate benieuwd naar wat Lo-Ruhamah nog allemaal in haar mars heeft. Hopelijk duurt het alleen weer niet opnieuw een decennium om die opvolger te schrijven.

JOKKE: 82/100

Lo-Ruhamah – Anointing (I, Voidhanger Records 2017)
1. Mouth
2. Sibilant chorus
3. Rending
4. Charisma
5. Vision and delirium
6. The corridor
7. Lidless eye
8. Coronation
9. Aeon

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s