embrace of thorns

War Possession – Doomed to chaos

Dat noemen we nu nog eens een intro se! Het lijkt wel van de jaren negentig geleden te zijn dat we nog zo’n onheilspellende en groots klinkende introductie als “March into hell (Beyond the chaos)” gehoord hebben die de eerste langspeler van het Griekse War Possession doeltreffend in gang zet. Hoewel de leden actief zijn in underground black metal bands als Embrace of Thorns, Merciless Crucifixion en Wargoat, gooit het kwartet het met War Possession eens over een andere boeg. Rollende en beukende diehard death metal met oorlogsgeïnspireerde thema’s is wat ze in de aanbieding hebben: titels als “Operation neptune“, “Verdun hell” of “The sword of Stalingrad” liegen er niet om, hoewel de bandnaam natuurlijk ook al een dikke vette hint gaf. Death metal en oorlog? Bolt Thrower doemt dan natuurlijk al snel aan de einder op maar ook oude knallers als Incantation, Asphyx en Treblinka liggen ondergronds in het mijnenveld ingegraven. De compacte blitzkrieg songs rollen als een beukende tank over het slagveld en bevatten goed volgbare structuren, enkele dodelijke riffs en een oorlogssample links en rechts. De diepe growls van frontman Vaggelis lijken wel in één of andere bunker opgenomen te zijn en hoewel er niet veel variatie aan te pas komt, is zijn doodsreutel toch erg effectief. Na net geen veertig minuten zit het offensief erop; één waarbij War Possession ondergetekende alvast als krijgsgevangene genomen heeft.

JOKKE: 80/100

War Possession – Doomed to chaos (Memento Mori 2017)
1. March into hell (Beyond the chaos)
2. Operation neptune
3. God of a wicked mind
4. Verdun hell
5. Doomed to chaos
6. War is the father and king of all
7. Slapton sands tragedy
8. The sword of Stalingrad
9. Haunted by carnage
10. Mass for the dead

Advertenties

Serpent Noir – Erotomysticism

De groeicurve die het Griekse Serpent Noir sinds haar geboorte in 2010 heeft doorgemaakt is bijna zo steil als de wanden van de financiële put waar hun thuisland dient uit te klouteren. Dat deze Helleense muzikanten bovendien niet over één nacht ijs gegaan zijn met het ineen boksen van hun nieuwe plaat “Erotomysticism”, wordt al snel duidelijk als we een blik werpen op de lijst participanten op deze plaat. Het vijftal, dat is samengesteld uit muzikanten van Acrimonious, Embrace Of Thorns, Nefandus en Ofermod; do I need to say more over het genre dat we hier voorgeschoteld krijgen? ) heeft zich immers op tekstueel vlak laten bijstaan door Thomas Karlsson, oprichter van “Dragon Rouge”, auteur van “Qabalah, qliphoth and Goetic magic” en sinds jaar en dag tekstschrijver voor het (scusi – tenenkrullende) Therion. Op “Desert of azazel” neemt hij de lead vocalen voor zijn rekening en ook Christofer Johnsson, mastermind van het Zweedse Therion, leverde een muzikale bijdrage op Hammond orgel in het afsluitende “Mephistophelian pacts”. De mastering was dan weer in handen van Thomas Tannenberger van het Oostenrijkse Abigor. Ook al hangt er een ietwat doffe waas over het muzikale geheel, laat dat vooral geen domper op de feestvreugde zijn. Na een mystiek intro vol panfluiten (denk hier nu niet aan onze kleine Peruviaanse vrienden die vroeger op de zeedijk middels dit instrument kitscherige versies brachten van Céline Dion’s “My heart will go on” en andere muzikale gedrochten) is het tijd voor het echte werk. Dit is occulte black metal met een hoofdletter “O”. Hoewel de band muzikaal gezien op veel momenten niet als black metal te catalogiseren valt. Het veelvuldig gebruik van cleane gitaar- en keelklanken creëert immers meer dan eens een dark wave achtig sfeertje. Het draait bij Serpent Noir helemaal om het neerzetten van duistere sfeer en het creëren van transcendentale portalen naar parallelle universums. En qua tempo heeft deze band hoegenaamd geen interesse in het breken van snelheidsrecords. Sporadische uitbarstingen worden  groots ingeluid middels een gongslag en roepen (mede door de Oosters aandoende melodieën)  vergelijkingen op met Cult Of Fire. Op andere momenten worden rituele drums gebruikt (“The initiatrice of a’arab zaraq”) om donkere vibes en mysterieuze onheilspellende klanken te produceren. In “Ayahuasca” duiken oepternieft Latijns-Amerikaanse invloeden op. Niet zo vreemd, want sinds “Ja Jan” weet Jan en alleman dat ayahuasca (ofte “slingerplant van de ziel”) een hallucinogene plant uit Peru is, waarvan een soort thee getrokken wordt die door Indianenstammen ritueel gedronken wordt en tot één van de sterkste en meest bevreemdende trips leidt. Past dus perfect op deze plaat. Serpent Noir opereert in dezelfde niche als landgenoten Acherontas maar levert met “Erotomysticism” een kunstwerkje af dat het beter doet dan die laatste hun nieuwste.

JOKKE: 80/100

Serpent Noir – Erotomysticism (Daemon Worship Productions 2015)
1.
Path of the raven
2. The veritable red dragon
3. Ayin
4. Al runa
5. Desert of azazel
6. The initiatrice of a’arab zaraq
7. The dioscuri of darkness
8. Ayahuasca
9. Mephistophelian pacts