kosmokrator

Antiversum – Cosmos comedenti

In het pop- en rockcircus is het dikwijls de frontman/-vrouw die in de schijnwerpers staat en met alle aandacht gaat lopen. In het black metal-wereldje lopen er ook zo van die bands rond hoewel de afgelopen jaren steeds meer en meer anonieme entiteiten boven water kwamen waar de band belangrijker is dan de som van de individuen die er deel van uitmaken. Het Zwitserse Antiversum is zo’n band waarbij de identiteit van de leden een waar staatsgeheim is maar een gemeenschappelijke nihilistische kijk op het universum de gemende deler vormt. Vijf jaar na de oprichting in 2010 werd een eerste demo uitgebracht en nu is het tijd voor het volwaardige debuut getiteld “Cosmos comedenti“. Er prijken slechts vier songs op de tracklist die tezamen op achtendertig minuten speeltijd afklokken en waarin we een amalgaam aan kosmosvernietigende black, doom en death metal over ons heen gestuwd krijgen met links en rechts de nodige dissonante klanken. Hier geen doffe ellende zoals we bij soortgelijke bands wel al eens aantreffen, maar een vrij transparante mix waarin alle instrumenten duidelijk van mekaar te onderscheiden zijn. Haaks op de interessante muzikale audiomaalstroom staat echter een zaaddodende, saaie van galm voorziene grunt waarin geen greintje afwisseling te horen valt. Gelukkig zijn er voldoende lange instrumentale passages waar de zanger zijn klep houdt en je een pandoering geven. Wie een referentiekader wil: Irkallian Oracle, Kosmokrator en Grave Miasma.

JOKKE: 79/100

Antiversum – Cosmos comedenti (Invictus Productions 2017)
1. Antinova
2. Creatio e chao orta est
3. Cosmos comedenti
4. Nihil ad probandum

Advertenties

Cult Of Erinyes – Tiberivs

Het Romeinse rijk heeft al menig metalband inspiratie gebracht, zo ook ons eigenste Cult Of Erinyes dat op haar nieuwe derde langspeler de periode van de heerschappij van Tiberius Iulius Caesar Augustus bezingt en muzikaal in kaart brengt. Het is een heerlijke vijfenvijftig minuten durende rituele black metal trip geworden waarin heel wat interessants te beleven valt en tal van (gast)muzikanten een bijdrage leveren zoals de Zweedse bassist Alex (Craft, Hypothermia) die goed hoorbaar de dikke snaren bespeelt in de intro “Achaea, 41 B.C.“. Cult Of Einyes is nog steeds het geesteskind van Corvus die op deze plaat door heel wat broeders van zijn andere bands (Psalm, Wolvennest) wordt bijgestaan. De vinnige, snijdende, maar bij momenten ook pakkende en meeslepende black – check die geweldige opener “Nero (divine providence)” waarin al deze facetten reeds aan bod komen – wordt door zanger Mastema met zijn uitbundige en variërende vocalen naar een nóg hoger niveau getild. Spijtig dat het zijn zwanenzang is geworden maar toch ook benieuwd hoe Déhà het er voortaan zal afbrengen als opvolger. Dit multi-talent is geen onbekende voor de band aangezien hij op “Tiberivs” ook al keyboard en gitaarpartijen verzorgde evenals de drumprogrammering, wat er trouwens écht niet aan te horen is (live zal de drummer van LVTHN en Kosmokrator achter de drumkruk kruipen). Déhà nam tevens de erg geslaagde mix en mastering – waarbij voldoende ademruimte werd gegeven voor de gelaagdheid van de muziek – voor zijn rekening nam. “Tiberivs” is duidelijk een conceptplaat die je in zijn geheel dient te ondergaan maar zijn geheimen slechts mondjesmaat prijsgeeft. De bijwijlen complexe songstructuren en licht progressieve invalshoek zijn hier debet aan, hoewel er ook voldoende furieuze recht-door-zee blastfestijnen te beleven vallen. Na een paar luisterbeurten springt de wolf, die op het cover artwork te zien is, uit de dichte mist om je bij je nekvel te grijpen en je mee te sleuren in deze overdonderende historische flashb(l)ack. “Germanicvs” is halfweg de plaat nog zo’n toptrack waarin met verschillende tempo’s gespeeld wordt en enkele killer riffs én solo’s de revue passeren, maar waarin ook ruimte voor atmosfeer behouden blijft. Afsluiten doet Cult Of Erinyes in stijl met het epische elf minuten durende “For centuries to come” dat in het beklijvende melancholische middenstuk meermaals aan het Zweedse Shining doet denken. “Tiberivs” is een plaat waarop old én new school black broederlijk hand in hand gaan en die weinig black metal liefhebbers onberoerd zal laten.

JOKKE: 88/100

Cult Of Erinyes – Tiberivs (Code 666 2017)
1. Achaea, 41 B.C.
2. Nero (divine providence)
3. Casus belli
4. Bred for war
5. Loner
6. Germanicus
7. First of Men
8. Damnatio memoriae
9. For  centuries to come

Kosmokrator – Vernietigen om te kunnen herschapen

Vorig jaar was daar uit het niets plots Kosmokrator die zich met hun demo “To the svmmit” in één klap op de map van de vaderlandse death metal scene plaatsten. Onze landgenoten werden opgepikt door het geweldige Vàn Records en nu is er met “First step towards supremacy” een nieuwe EP die hen in staat stelt ook internationaal potten te breken. Danig onder de indruk van het nieuwe werk besloot ik de band eens van onder hun steen te halen. (JOKKE)

kosmokrator

Heil Kosmokrator! Er is nog niet veel geweten over jullie band en de identiteit van de individuen (en iets zegt me dat jullie ook niet te veel licht in de anonieme duisternis willen laten schijnen). Wat vormde de aanleiding om Kosmokrator in het leven te roepen en welke ambities hebben jullie met de band?
Hi, het is inderdaad zo dat we willen dat de muziek en de band als collectief primeren op de individuen achter Kosmokrator. Maar het is ook niet zo dat we er alles aan zullen doen om onze identiteiten geheim te houden. Kosmokrator is ontstaan als gevolg van een nood aan creatieve expressie bij verschillende bandleden. De band werd opgericht met het idee om death metal te maken zoals wijzelf die graag horen. Na de demo begonnen we meer te experimenteren.

Hoe is jullie demo “To the svmmit” tot stand gekomen? Ik heb begrepen dat jullie deze zelf op cassette hebben uitgebracht, maar dat hij al snel ook tot bij Ván Records is geraakt die het kleinood ook op cd en vinyl hebben uitgebracht. Jullie sprongen wel een gat in de lucht toen dit uitstekende label interesse toonde, neem ik aan?
Dat deden we inderdaad! “To the svmmit” is opgenomen, gemixt en gemastered in eigen beheer ongeveer een jaar na het ontstaan van de band. Na deze zelf op tape uitgebracht te hebben, verstuurden we hem naar verschillende labels, echter niet met het oog op een heruitgave en werden we gecontacteerd door onder andere Ván Records. Hun aanbod konden en wouden we absoluut niet afslaan.

Opvolger “First step towards supremacy” verschijnt opnieuw via Vàn Records. Tevreden over de samenwerking en de inspanningen die ze doen om Kosmokrator op de kaart te zetten? Voor hoeveel albums werd er een deal getekend?
Absoluut, Ván Records is een meer dan 100% toegewijd label met veel ervaring. Niets dan lof voor hen! We hebben de indruk dan Ván Records een label is waar je nooit weg wilt. Er werd geen deal getekend, we zien wel hoe het verder gaat.

Kosmokrator is een uit het Grieks ontleend woord dat “heerser van de wereld” of ook wel “de duivel en zijn demonen” betekent. Jullie beide releases bevatten samples en verwijzingen naar het occulte en eschatologie. Tegenwoordig wordt er te pas en te onpas met allerhande occulte symboliek gejongleerd en sommige bands gaan zó ver dat het een gimmick wordt die nog amper serieus te nemen is. Wat betekent occultisme voor jullie en in welke mate bepaalt het occulte jullie dagelijkse leven?
CM: Ik kan hier enkel voor mezelf spreken omdat de band uit vijf zeer verschillende individuen bestaat. Niemand van ons volgt echt een bepaald pad of stroming, ook is Kosmokrator absoluut geen religieuze band. Er heerst wel een algemene fascinatie voor occultisme, dood, mystiek, eschatologie… maar ik aanbid geen goden, voer geen rituelen uit,… Occultisme heeft voor mij een eerder filosofische plaats in een nihilistische, maar rationele levensopvatting. Het heeft, zoals nog vele andere interesses, een invloed op mijn denkwijze en acties en draagt bij tot mijn zelfontplooiing.

Ik heb Kosmokrator spijtig genoeg nog niet live weten te aanschouwen. Hoe vertalen jullie het mystieke en occulte naar het podium? Bij vele bands (Cult Of Fire, LVTHN, …) heeft het soms meer weg van een toneeltje of circusopvoering. De scheidingslijn tussen oprechte mystiek en duisterheid en clowneske toestanden is erg dun, vooral op het podium dan.
We houden het graag relatief eenvoudig, ingetogen en niet te theatraal. We maken gebruik van weinig licht, wat podiumaankleding en treden onherkenbaar op (om diezelfde reden die ik aangaf bij je eerste vraag). We willen graag dat de muziek, het visuele en de sfeer één geheel vormen zonder dat het ene de aandacht van het andere te veel afleidt. Alles staat in functie van het geheel.

De titels van beide releases kunnen geïnterpreteerd worden als het feit dat jullie je superieur voelen tegenover iets of iemand. Grootheidswaanzin of zie ik dat verkeerd?
Het gaat hem er niet om dat we ons superieur voelen ten opzichte van iets of iemand, het is eerder een doel om dingen te overstijgen en de weg er naartoe.

Zelf schreef ik in mijn review echter ook dat jullie met de nieuwe EP met gemak de Belgische death metal troon inpalmen. Wat vinden jullie van onze vaderlandse scene op gebied van extreme metal?
Dank voor de lovende woorden! Om heel eerlijk te zijn hebben we niet erg veel affiniteit met de Belgische metal scene. De laatste tijd zijn er wel opnieuw enkele zeer goede releases verschenen (Alkerdeel, Lugubrum, LVTHN, Perverted Ceremony, Saqra’s Cult…), maar er is momenteel zo’n immens aanbod aan goede muziek (nationaal en internationaal) dat het moeilijk is om alles op de voet te volgen.

Wat stelt het vrij abstracte artwork voor en wie was er verantwoordelijk voor het ontwerp hiervan?
Het artwork is een schilderij van de hand van de zeer getalenteerde Lieselot Van Vaerenbergh, een vriendin van de band, dat ze samen met ons speciaal voor deze release heeft ontworpen. Het artwork beeldt letterlijk de metaforische pilaren van het geloof uit die aan het wegkwijnen zijn, de ondergang van een dogmatische moraal, de overgave aan een alles verterende leegte. In de voorgrond kijkt Lucifer, de opponent, toe. Eén van de stappen in het overstijgen waar ik het eerder over had, het vernietigen om te kunnen herschapen.

kosmokrator-cover

Bands zoals jullie maar ook andere bestiale occulte death metal collega’s zoals Grave Miasma, Irkallian Oracle of Abyssal zorgen ervoor dat ik terug met de regelmaat van de klok naar death metal luister. Zelf heb ik het niet zo begrepen op al die technische moderne death metal bands waarbij techniek over gevoel primeert. Bij welke bands hebben jullie de mosterd vandaan gehaald en zijn er nog underground pareltjes die je ons kan aanbevelen?
Bij ons is het inderdaad ook zo dat gevoel primeert op techniek. Grave miasma , Teitanblood, Katharsis… waren zeker een groot deel van de inspiratie, maar de lijst is nog veel langer en uitgebreider dan dat, gaande van klassieke tot elektronische muziek…

Tussen jullie twee releases is een duidelijke progressie hoorbaar. Ten eerste is er vooruitgang geboekt op vlak van productie. Zijn jullie van studio gewijzigd? Hoewel de sound transparanter en minder zompig is, is deze gelukkig nog verre van over gepolijst. Alleen klinken de drums nu misschien iets te dunnetjes, hoewel alle snare-aanslagen wel duidelijk hoorbaar zijn in de blast-stukken. Tevreden over de sound van de EP of zijn er zaken die je achteraf gezien toch liever anders had gezien?
Onze demo hebben we volledig zelf opgenomen in onze repetitieruimte met de beperkte middelen die we toen hadden. Voor de opname van de EP zijn we naar Blackout Studio getrokken, en de mastering gebeurde door Temple of Disharmony. Het “verstikkende sfeertje” zoals je beschrijft in de review is iets dat we absoluut wouden behouden, gepolijst zal het nooit worden, alle intensiteit en ook het ‘live’ gevoel gaan zo verloren. Het is een tijdsfragment en gedane zaken nemen geen keer, we zijn zeer tevreden met het resultaat

Ten tweede maken jullie nu regelmatig gebruik van cleane uithalen die de dynamiek ten goede komen (ook Bölzer lijkt voor deze aanpak te gaan op hun nieuwe plaat). Ontspruiten deze cleane vocalen uit dezelfde strot als de death metal growls?
Dat is inderdaad één en dezelfde strot, het is een element dat zorgt voor meer variëteit, kracht en intensiteit.

Wat zien jullie zelf als het grootste verschil tussen beide releases?
Voor ons is “First step towards supremacy” de logische opvolger van onze demo. De nummers zijn intenser en de nadruk ligt nog meer op de algehele sfeer. Waar “To the svmmit” eerder straight forward was, is de nieuwe EP gevarieerder. Het grootste verschil zijn de nummers zelf die toch wel wat meer inhouden dan die op de demo, dat waren de eerste die geschreven werden als band. Iedereen vind naargelang we verder muziek maken meer zijn draai in het schrijfproces en dat zou zich moeten uiten in deze EP.

Wat heeft de toekomst nog in petto voor Kosmokrator? Zijn er plannen om de release van “First step towards supremacy” live te promoten en wanneer kunnen we de “second step” verwachten?
We hebben reeds een aantal optredens gedaan (Anderlecht, Gent, Oberhausen…), momenteel zijn er nog geen concrete toekomstplannen. We gaan verder zoals we dat altijd doen en er zullen nog meer optredens volgen.  De volgende stap komt er zeker ook, maar zelf hebben we nog geen idee wanneer dit zal zijn.