massa damnata

Panchrysia – Massa damnata

Massa damnata” is ondertussen al de vierde langspeler van de heren van Panchrysia. Het eerste wat me opvalt is dat deze keer geen uiterlijke trends gevolgd worden. Telkens als een nieuwe schijf wordt uitgebracht, gaat het gepaard met een wending in het imago van de band. Het necro sfeertje van “Deathcult salvation” is ingeruild voor een haast comic-achtige nieuwe looks. Origineel, maar spuuglelijk cover artwork! Daarmee zijn in feite alle negatieve punten aangehaald, want “Massa damnata” is Panchrysia’s sterkste schijf tot op heden. Zoals steeds liggen de Scandinavische invloeden (Satyricon, Dark Funeral, Watain,…) in de bovenste lade. En zoals steeds is de productie loepzuiver, krachtig en een meerwaarde voor dit soort black metal. Panchrysia neemt regelmatig gas terug en nummers zoals “The 13th Horseman” tonen een heel ander gezicht van de band. Sfeer is belangrijker geworden en regelmatig duikt een cleane gitaarlijn op. Tevens zijn het details in zanglijnen die nummers als “The praise of folly”, “In gloria, in excelsis” en “The curtain of darkness and death” boven het oudere werk doen uitstijgen. Krijser van dienst Zahrim misbruikt zijn stem op allerlei manieren en de zuivere gastzang van Tijs (van het reeds afgevoerde Oceans of Sadness) geeft sommige songs een extra sfeertje (dat wellicht niet door iedereen gesmaakt zal worden). Even uit de biecht klappen: de eerste luisterbeurten waren niet zo denderend. Het leek of alle nummers rustig voortkabbelden zonder echte uitschieters voort te brengen. Nadien kan deze opmerking als onterecht beschouwd worden, want “Massa damnata” opent zicht volledig als je de moeite doet om ernaar te luisteren. Een aanrader voor iedereen van zuiver geproduceerde Scandinavisch klinkende black metal.

fLP: 80/100

Panchrysia – Massa damnata (Shiver Records 2011)
1. The praise of folly
2. Massa damnata
3. Black god
4. In gloria, in excelsis
5. The 13th horseman
6. Of rebel angels
7. The curtain of darkness and death

Advertenties