monads

Cult Of Erinyes – Tiberivs

Het Romeinse rijk heeft al menig metalband inspiratie gebracht, zo ook ons eigenste Cult Of Erinyes dat op haar nieuwe derde langspeler de periode van de heerschappij van Tiberius Iulius Caesar Augustus bezingt en muzikaal in kaart brengt. Het is een heerlijke vijfenvijftig minuten durende rituele black metal trip geworden waarin heel wat interessants te beleven valt en tal van (gast)muzikanten een bijdrage leveren zoals de Zweedse bassist Alex (Craft, Hypothermia) die goed hoorbaar de dikke snaren bespeelt in de intro “Achaea, 41 B.C.“. Cult Of Einyes is nog steeds het geesteskind van Corvus die op deze plaat door heel wat broeders van zijn andere bands (Psalm, Wolvennest) wordt bijgestaan. De vinnige, snijdende, maar bij momenten ook pakkende en meeslepende black – check die geweldige opener “Nero (divine providence)” waarin al deze facetten reeds aan bod komen – wordt door zanger Mastema met zijn uitbundige en variërende vocalen naar een nóg hoger niveau getild. Spijtig dat het zijn zwanenzang is geworden maar toch ook benieuwd hoe Déhà het er voortaan zal afbrengen als opvolger. Dit multi-talent is geen onbekende voor de band aangezien hij op “Tiberivs” ook al keyboard en gitaarpartijen verzorgde evenals de drumprogrammering, wat er trouwens écht niet aan te horen is (live zal de drummer van LVTHN en Kosmokrator achter de drumkruk kruipen). Déhà nam tevens de erg geslaagde mix en mastering – waarbij voldoende ademruimte werd gegeven voor de gelaagdheid van de muziek – voor zijn rekening nam. “Tiberivs” is duidelijk een conceptplaat die je in zijn geheel dient te ondergaan maar zijn geheimen slechts mondjesmaat prijsgeeft. De bijwijlen complexe songstructuren en licht progressieve invalshoek zijn hier debet aan, hoewel er ook voldoende furieuze recht-door-zee blastfestijnen te beleven vallen. Na een paar luisterbeurten springt de wolf, die op het cover artwork te zien is, uit de dichte mist om je bij je nekvel te grijpen en je mee te sleuren in deze overdonderende historische flashb(l)ack. “Germanicvs” is halfweg de plaat nog zo’n toptrack waarin met verschillende tempo’s gespeeld wordt en enkele killer riffs én solo’s de revue passeren, maar waarin ook ruimte voor atmosfeer behouden blijft. Afsluiten doet Cult Of Erinyes in stijl met het epische elf minuten durende “For centuries to come” dat in het beklijvende melancholische middenstuk meermaals aan het Zweedse Shining doet denken. “Tiberivs” is een plaat waarop old én new school black broederlijk hand in hand gaan en die weinig black metal liefhebbers onberoerd zal laten.

JOKKE: 88/100

Cult Of Erinyes – Tiberivs (Code 666 2017)
1. Achaea, 41 B.C.
2. Nero (divine providence)
3. Casus belli
4. Bred for war
5. Loner
6. Germanicus
7. First of Men
8. Damnatio memoriae
9. For  centuries to come

Wolvennest – Wolvennest

Je hebt bands die ontegensprekelijk vaandeldragers van een bepaald genre zijn en geen duimbreed van de voorgeschreven krijtlijnen afwijken en je hebt acts die onmogelijk op één muzikale stroming vast te pinnen zijn en niets liever doen dan buiten de lijntjes kleuren. Het nieuwe Belgische Wolvennest is zo één van die bands waarbij ongebonden creativiteit boven een strikt omlijnd keurslijf staat. Eén blik op de line-up van dit collectief maakt duidelijk dat muzikanten uit verscheidene hoeken van het alternatieve, metal en experimentele genre elkaar hier gevonden hebben. De kernleden zijn Kirby Michel (La Muerte, Arkangel, Length of Time, Deviate), Corvus von Burtle (Cult Of Erinyes, Monads) en Marc De Backer (o.a. Mongolito), die samen met John Marx (Temple Of Nothing), Shazzula (Aqua Nebula Oscillator en gekend van haar experimentele film “Black mass rising” en samenwerkingen met ondermeer Over-Gain Optimal Death, White Hills, Farflung, Kadavar en Mater Suspiria Vision) en Jason Van Gullick Wolvennest vorm geven. Op hun gelijknamide debuut vinden we bovendien Albin Julius en zangeres Marthynna (beiden van Der Blutharsch and The Infinite Church Of The Leading Hand) als gasten en co-writers terug. Het resulaat is een hypnotische soundscape trip van net geen uur waarin elementen van jaren ’70 krautrock, cinematografische drones, space-rock, repetitieve psychedelica loops, occulte doom, beukende stoner, ambient black metal – live baadt hun ritueel in een aan-orthodoxe-black-metal-ontleende-sfeer – en sinistere synthesizers op meesterlijke wijze geblend worden in vijf pakkende songs gaande van zes tot bijwijlen twintig minuten (“Out of darkness deep” – ik had geen betere titel kunnen verzinnen voor deze bezwerende monoliet). Het is voor bands als Wolvennest dat festivals als Roadburn (waarvan ze volgend jaar deel uitmaken) en Desert Fest (pronkt reeds op hun palmares) uitgevonden lijken te zijn.

JOKKE: 90/100

Wolvennest – Wolvennest (Ván Records 2016)
1. Unreal
2. Partir
3. Tief unter
4. Out of darkness deep
5. Nuit noire de l’âme