spanje

Krossfyre – Burning torches

Het Spaanse Krossfyre laat er geen gras over groeien. Dit zootje ongeregeld bestaande uit leden van Sheidim, Graveyard, Körgull the Exterminator, Insulters, Morbid Flesh en Suspiral verenigde amper een jaar geleden de krachten en presenteert nu reeds een eerste worp in de vorm van de twintig minuten durende EP “Burning torches“. Een jeugdig joie de vivre spat van deze explosieve mix aan black, speed en thrash metal af en de luchtgitaar wordt dan ook in gruzelementen geslagen. Nadat de inleidende klanken zijn weggeëbd, vliegt die vuist ostentatief de lucht in waarna twee vingers zich uitstrekken om de gehoornde te saluteren. De solo’s vliegen om je oren en de opzwepende riffs en staccato drums stuwen “Fire solution” als een exprestrein vooruit. Dit kan zich meten met het beste werk van Aussies Deströyer 666 en Gospel Of The Horns. De strot van frontman A.K. lijkt als twee druppels wijwater op die van Erik van Watain, een gelijkenis die bij zijn andere band Sheidim ook reeds werd aangehaald. Muzikaal gezien heeft Krossfyre echter meer weg van de Nifelheims van deze wereld en ook oude Tribulation kan ermee door als aanknopingspunt. Songs als “Tabellae defixionum” en “Black jaws of evil” zijn ideaal om een kleine, zwetende club in lichterlaaie te zetten. Ik kan me niet inbeelden dat je hier geen drang van krijgt om een metalen danske te placeren. Als de afterparty dreigt stil te vallen, smijt je het aanstekelijke “The great masturbator” op de draaitafel om de fik er terug in te steken. Nog even meegeven dat de productie waarvoor de Moontower Studio verantwoordelijk was, uitstekend te noemen is: lekker krachtig, organisch en alle instrumenten zijn goed hoorbaar. “Ashes to ashes and dust to dust!“.

JOKKE: 82/100   

Krossfyre – Burning torches (Hells Headbangers Records 2017)
1. Krossfyre (Intro)
2. Fire solution
3. Burning torche
4. Tabellae defixionum
5. Black jaws of evil
6. The great masturbator

Sheidim – Infamata

Even dacht ik de nieuwe Watain al in mijn handen te hebben, maar het betreft bij nader inzien wel degelijk de “Infamata” EP van het Spaanse Sheidim (Hebreeuws voor “demonen”), waarin onder andere de vellenmepper van Cruciamentum op de drumtroon zit. Het is mijn eerste kennismaking met dit kwintet, hoewel vorig jaar met “Shrines of the void” al een volwaardig debuut verscheen via Dark Descent Records, terwijl dit nieuwe werk op I, Voidhanger uitkomt (en de vinylversie via Me Saco Un Ojo Records). De melodieuze-black-metal-met-death-metal-randje-formule die Sheidim hanteert is zonder blikken of blozen gekopieerd van Watain en dus ook Dissection. Je kan je dan natuurlijk luidop afvragen wat het nut van deze band is? Aangezien Watain op “The wild hunt” enkel overtuigde met de a-typische nummers, hebben zij-die-samen-met-mij-teleurgesteld waren aan Sheidim natuurlijk een leuk alternatief. Tenzij Erik en zijn kompanen op het in januari te verschijnen nieuwe album terugkeren naar een conservatiever geluid. We shall see and hear. De productie en sound klinken op deze EP iets gepolijster dan op het debuut maar er blijven gelukkig nog voldoende grove randjes over. Van het kleine half uur dat “Infamata” duurt, neemt het afsluitende “Sister of sleep” één derde in beslag en het is deze song die wat mij betreft de aankoop van dit kleinood rechtvaardigt. Deze groots klinkende track bevat enkele venijnige riffs en gastzang van Teitanblood’s NSK en mondt via een lange hypnotiserende gitaarsolo uit in een desolaat einde. Op de uitvoering en instrumentbeheersing van deze mannen valt in elk geval niets aan te merken. Het is alleen aan jou om te beslissen of je nood hebt aan een zoveelste Watain-kloon of niet.

JOKKE: 80/100

Sheidim – Infamata (I, Voidhanger Records 2017)
1. Infamata
2. A dying sun
3. Underneath
4. Wings of the reaper
5. Sister of sleep

Teitanblood – Accursed skin

Hoewel de meeste mensen aan het uitbollen zijn, bestoken sommige labels ons vlak voor de jaarwende nog met uitstekende releases. Zo bereikt ons via het toonaangevende en gerenommeerde Norma Evangelium Diaboli label plots nieuw werk van het Spaanse Teitanblood. Hoewel “nieuw” niet helemaal de correcte verwoording is. Deze “Accursed skin” EP bevat met het titelnummer immers wel nagelnieuw werk, terwijl “Sanctified dysecdysis” reeds eerder op de “Woven black arteries” EP uit 2012 te bewonderen viel. En hoewel er dus enkele jaren tussen beide songs liggen, vond de band beide nummers op conceptueel gebied uitermate bij mekaar passen. Wie zich ooit al eens aan Teitanblood gewaagd heeft, zal schoorvoetend toegeven dat dit chaotische black/death-metal monster geen spek voor ieders extreme metal-bek is, zelfs als je best al wel wat gewend bent. Voor Teitanblood begrippen start “Accursed skin” nog vrij toegankelijk want het eerste deel van deze song – die overigens een kwartier van je leven in beslag neemt – begeeft zich in doomy regionen en laat zich van een meer atmosferische kant zien dan het dichtbemiste vervaarlijke en chaotische smoelwerk dat dit beest normaal vertoont (trouwens perfect weergegeven in het sinistere cover artwork). Verderop in de song ontspoort de band – zoals ze op haar best is – in een nietsontziende maalstroom aan inktzwarte krankzinnigheid met explosieve gitaarleads. Voor de ene je reinste teringherrie, voor de ander een climax op gebied van extreme zwartgalligheid. “Sanctified dysecdysis” is op alle vlakken de overtreffende trap van de psychotische elementen van de eerste track en vormt een terroristische aanslag op je gemoedstoestand. Ideaal muziekje om de zeemzoete kerstsfeer op je aanstaande familiefeestjes om zeep te helpen. Maak er meteen een playlist van met gelijkgestemde zielen als Irkallian Oracle, Katharsis, Vassafor of Grave Miasma.

JOKKE: 85/100

Teitanblood – Accursed skin (Norma Evangelium Diaboli 2016)
1. Accursed skin
2. Sanctified dysecdysis

Antlers – A gaze into the abyss

Antlers is een vrij jonge band uit Leipzig die met hun eerste boreling “A gaze into the abyss” meteen een mooi visitekaartje aflevert. Hoewel ze opereren vanuit Duitsland hebben we hier echter met Spanjaarden en Catalanen te maken die ook actief waren of zijn in Ekkaia, Cop On Fire en Sangre De Muerdago, drie namen waarbij ik het in een andere Duitse stad hoor donderen. Opzoekwerk leert dat het hier om crustpunk en neo-folk bands gaat, wat verklaart waarom ze bij ondergetekende geen belletje deden rinkelen, want in deze scenes ben ik niet zo thuis. Black metal met een links-politieke en antifascistische achtergrond dus. Het gewei van dit zwarte hert kent vertakkingen in de oude Scandinavische scene, de recente Cascadian stijl en de Oost-Europese pagan variant. Het midtempo melodische gitaarwerk in “Hundreds” doet meer dan eens Drudkhiaans aan en in het snelle blastwerk sijpelen de Noorse invloeden door. In “To the throats” hoor ik zelfs wat stukjes van ons eigenste Wiegedood terug. In plaats van bomen te knuffelen en moeder aarde te adoreren wordt op tekstueel en inhoudelijk vlak geput uit literatuur van het collectief Luther Blisset en William Blake. Dat onze linkse rakkers niet vies zijn van een gitaarsolo op tijd en stond horen we in “Carnival of freedom and betrayal” en “Memories of the extinct”. Origineel is het allemaal niet, maar het luistert wel lekker weg. Ze hebben blijkbaar enkele dagen geleden in Gent opgetreden. Spijtig dat me dat ontgaan is want Antlers levert het bewijs dat punkers ook een ferme pot black metal kunnen spelen.

JOKKE: 80/100

Antlers – A gaze into the abyss (Vendetta Records 2015)
1. Reverence
2. Hundreds
3. Carnival of freedom and betrayal
4. To the throats
5. A jail of flesh
6. Memories of the extinct

Foscor – Those horrors wither

Dat de meeste mensen nog nooit gehoord hebben van Foscor is niet perse uitzonderlijk. Toch heeft deze Catalaanse grootmacht zopas (al) hun vierde langspeler op de mensheid losgelaten. En het mag gezegd worden; de muziek die Foscor ons toevertrouwt is van zo’n hoog niveau dat het de meeste black metallers het petje te boven gaat. Voorganger “Groans to the guilty” uit 2009 bracht prachtige vernieuwende zwarte klanken, erg geïnspireerd door Enslaved. Dat de aanloop tot de nieuweling zo lang duurde heeft alles te maken met het lot. Het voortbestaan van Foscor hing aan een zijden draadje en uiteindelijk is “Those horrors wither” het licht aan het eind van de tunnel geworden. Het is de wedergeboorte van een nieuw Foscor en een donkere periode is voorgoed afgesloten. Welkom Foscor.2! Toetertoet, feestje! Als “Wirl of dead” inzet, is het overduidelijk dat Enslaved nog steeds als grootste inspiratiebron geldt (en wie zoekt eens uit waarop “Graceful pandora” lijkt?) . Tags: avontuurlijke black metal met erg veel progressieve elementen en cleane zang afgewisseld met rochelstemmen. En daarmee wordt de voornaamste update verklaard. Keelman Fiar bedient zichzelf enerzijds van een erg-aan-Enslaved-aanleunende heldere zang en anderzijds een psychedelisch, haast seventies klinkende variant daarop. Een eenzijdige vergelijking met de Vikings uit Bergen zou Foscor echter oneer aandoen. Ze zijn niet alleen beter (!), maar doen ook zoveel meer. “Addiction” heeft een vreemde jazzy Ved Buens Ende vibe en een softe versie van Deathspell Omega drijft met regelmaat aan het oppervlakte. In wezen is er niks negatiefs of slechts te horen op “Those horrors wither“, maar het blijft verdorie moeilijk hem echt te vatten. Er gebeurt zoveel en na x+1 aantal luisterbeurten beklijft hij even goed als David Hasselhoff die “Looking for freedom” inzet. Is dat een teken? Zelf ben ik ook lichtjes erotisch betoverd door het oude Foscor waardoor deze update helemaal niet moest voor mij. Hunkerend vol nostalgie zeg ik: “ja, dit is een sterke plaat, maar… Ik mis het verleden.”

Flp: 79/100

Foscor – Those horrors wither (Alone Records 2014)
1. Whirl of dread
2. Addiction
3. Senescència
4. L.amor.T.
5. Those horrors wither
6. Graceful pandora
7. To strangle a ghost

Foscor – Tien jaren duisternis

De beste band van het zuiden van Europa laat van zich horen. Na enkele full lengths brengt het Catalaanse Foscor weliswaar een live DVD uit die tevens de moeite loont! Aan de niet vetgedrukte kant van het hieronder verschenen tekstpatroon bevindt zich zanger-bassist Fiar. (fLP)

Zeg eens, waarom wilden jullie een DVD uitbrengen? Het is toch niet vanzelfsprekend voor “kleinere” black metal bands zoals Foscor, die enkel drie full albums uitgebracht hebben.
Vorig jaar beleefde Foscor een uiterst rustig jaar dat eindigde met het vertrek van gitarist Wilhkiem (tijdens de zomer van 2011). Ik ga ervan uit dat het zo moest zijn om een nieuwe levensadem te vinden. Deze minimale inspanningen moesten leiden tot een maximum aan resultaten. Het audio- en videomateriaal voor de DVD is opgenomen tijdens de tour met Vidres a la Sang in 2010. We dachten dat het een mooi gegeven zou zijn voor het tienjarig bestaan van de band te vieren. Ook hierdoor zou er wat geld in het laatje komen om zo ons vierde album op te nemen. Maar vergis je niet, het geleverde werk voor de DVD en de bijhorende shirts kostte ons heel wat centen. Iedereen weet dat het moeilijk is om een label te vinden dat ouder visueel materiaal wilt uitbrengen. Daardoor hebben we niet alleen geïnvesteerd op financieel vlak, maar staken er ook vele uren werk in om alles te bewerken (volledig gedaan door de hand van gitarist Falke), te organiseren, te plannen, te creëren,… Er zijn nu eenmaal dingen in je leven die je echt wilt doen. Als je dan moet wachten op de hulp van labels en andere partijen, heeft het helemaal geen zin meer. We denken altijd na over de toekomst van de band. De DVD is een samenvatting van een zeer belangrijke periode voor Foscor en misschien zelfs de sleutel van de poorten van de toekomst. Voor ons is het een viering, ongeacht wat de publieke opinie erover zegt.

Wat is de meest en minst memorabele gebeurtenis in Foscors tienjarige bestaan?
Ik denk dat alles enkele maanden geleden gebeurde. Tijdens de laatste periode van verandering is Wilhkiem vertrokken. Het was tof dat we al die jaren van elkander hebben kunnen leren, maar het was tijd voor een nieuwe start. Ieder van ons had persoonlijke problemen en emotioneel zat niet alles snor. We waren destijds niet bewust van de slechte en alles vernietigende sfeer, maar dat was tevens de aanzet tot het meest memorabele moment: het besef dat we nog steeds dezelfde wensen en doelen hebben sinds we deze band startten. We konden het hele muzikale gebeuren een nieuw gezicht geven, maar we wisten weer wat dit alles voor ons betekende. Het slechtste wat gebeurde, ging hier enkele dagen aan vooraf. We zagen Foscor niet meer zitten en stonden op punt er de stekker uit te trekken. Gelukkig volgde een soort besef en werd de band bevrijd, al zettend zijn eerste stappen naar een nieuwe morgen.

Ik houd van jullie underground aanpak, doch professioneel ogende DVD. Ik vind het enkel wat jammer dan er geknipt is tussen de songs. Verliep alles vlotjes of was het erg stresserend bij momenten, want jullie verzorgden tenslotte zelf het hele gebeuren.
Falke werkte aan de DVD van 2010 tot het moment dat hij uit kwam. Zonder een specifieke deadline in gedachten te hebben, voorzagen we januari 2012 als een ideaal moment. Dan was er het tienjarig bestaansoptreden en evenals een officiële afscheidsshow voor Wilhkiem. Het was echter ver in november toen de machine begon te werken. Ook al dachten we maanden op voorhand al aan de DVD, er kwam nog een pak meer organisatie bij kijken dan verwacht; denk aan het contacteren van ontwerpers en drukkers, het ontwerpen van shirt en posters, podiuminkleding, promotie,… Het was erg stressy, want we wilden alles in twee maanden klaren of anders het hele idee opblazen. Ontwerper Ideophony uit Barcelona deed een geweldige job en ook de samenwerking met Darkwoods (label dat de DVD samen uitbrengt met Foscor) verliep uitstekend. Ergens klopt het wel dat er een pak meer stress bij komt kijken als je dingen zelf doet. We waren echt wel gefocust om alles tegen de afgesproken datum gereed te krijgen. Trouwens, over dat geknip tussen de songs, niet elk moment was bruikbaar door problemen met het licht. Uiteindelijk hebben we ons geconcentreerd op het belangrijkste: de muziek.

Eerder schreef ik kleinere tussen aanhalingstekens, want ik denk dat Foscor een van de betere Europese bands is in het genre. Het doet me denken als een meer black metalversie van het recentere Enslaved. Waarom speelt Foscor geen Champions League in Europa?
Bedankt voor het compliment, maar laat me jouw vraag beantwoorden door enkele nieuwe vragen te stellen. Wat stelt het voor om Champions League te spelen in een extreme metalscene? En… Is het belangrijk om succes te boeken door een gekende formule te herhalen of wil je eerder een pionier zijn? Ik weet dat wij beiden dezelfde opinie over muziek delen. Je weet ook dat Foscor niet muziek maakt met het oog op innovatief te zijn. Foscor is nog niet op zijn hoogtepunt en we geloven dat we zeker nog kunnen groeien door onder andere meer shows te spelen. Maar eerlijk gezegd, na al die jaren van goede en slechte ervaringen hebben we geleerd hoe het allemaal te werk gaat voor bands. Er is nu eenmaal onvoldoende support om de Champions League te spelen. Misschien ooit, wie weet, als een groot label de ballen heeft om Foscor te tekenen en financieel ertegenaan durft te gaan. Tot dat moment blijven we doorgaan onze eigen waarheid te volgen, datgene wat men passie noemt.

Ik weet niet of het een publiek geheim is, maar een tijdje geleden was er erg veel spanning in de groep en stond Foscor op splitten. Wat is er eigenlijk gebeurd en waarom kwamen jullie terug op jullie beslissing?
Het is nooit een geheim geweest. Maar als niemand het zo direct vraagt als jij, hoeft het ook niet fatsoenlijk uitgelegd worden. Sinds het derde album “Groans to the Guilty” was het erg stresserend in de band. Niet doordat we steeds op tour zouden zijn of zijnde arrogante rock sterren, hehe… Helaas is de oorzaak minder spectaculair. Elk van ons had het erg veel veranderingen te verwerken op persoonlijk vlak. Zo waren er harde job verschuivingen en kwam het vaderschap om de hoek piepen. Zo ontstonden er problemen tussen de leden. Foscor was voor ons meer dan een hobby, waar we alles ongedwongen konden doen. Uiteindelijk was de fut eruit en was er steeds minder plezier te beleven. Falke opende Pandora’s doos en uiteindelijk zouden er enkele veranderingen moeten komen of Foscor zou helemaal ten onder gaan. Voor mij was het een erg moeilijk moment. Als een van de originele leden, nam ik aan dat de band ermee zou kappen. Anderzijds gaf het ook een goed gevoel. We kwamen tot het besef dat we eigenlijk een nieuw begin nastreefden. Vanaf dat moment diende zich een nieuwe start aan dat duurde tot de zomer toen Wilhkiem vertrok. Het mag geweten worden dat Wilhkiem problemen had met Nechrist (ADDERGEBROED: drummer) en daardoor hadden beide heren ook problemen met ons. Wilhkiems split was het beste voor hem en ook voor ons. Het breken met het verleden heeft ons een pak sterker gemaakt.

Op het einde van de DVD schrijven jullie: “It’s time to close a chapter… a big one… and try to approach us to Darkness in a different way in the future. Life needs to advance, and we still need to walk through the narrow path searching for beauty.” Dit verdient toch wel extra uitleg!
Het antwoord ligt in het verlengde van het vorige antwoord. Zoals ik al beaamde, was de split met Wilhkiem op een vriendelijke manier afgesloten. Het was niet enkel goed voor hem, maar ook voor ons. Iedereen leerde van dit niet zo plezant moment, want we waren al een team sinds 2002, speelden al samen in Lux Divina en ook in Foscor sinds 2004. Het was nodig om dit hoofdstuk uit het verleden af te sluiten. Ik heb deze zin geschreven en niet enkel bovenstaande was belangrijk, maar ook onze toekomstige muzikale ontwikkeling speelt hier een rol. Falke en ik zijn gepassioneerd door muziek en niet enkel metal. We hadden het gevoel dat onze oude composities geïnspireerd waren door de black metal erfenis uit de jaren negentig. Iets zegt ons dat het een dode periode betreft. Uiteraard zal Foscor geen electro pop gaan spelen, maar we vinden het nodig ons op een andere manier uit te drukken. We zullen de essentie van Foscor brengen met nieuwe middelen. Dit zal groeien als een tweede golf in de band haar geschiedenis. Het is ook de reden dat we geen nieuwe muziek meer hebben afgewerkt sinds 2009. Het heeft tijd nodig, wij hebben tijd nodig, emotie ontstaat door passie en dat ontluikt niet in een wip.

Nu iets heel anders alvorens af te sluiten: de titel van de DVD is in het Catalaans. Persoonlijk heb ik ook een hekel aan mijn nep land, maar hoe zit het nu tussen Catalonië en Spanje? Hoe belangrijk is Catalonië voor jou?
Goh man, laatst op SWR Barroselas sprak ik met N.H. van Corpus Christii en hij begreep er niks van, hehe… Het is niet enkel een onderwerp met betrekking tot de financiële kant van de zaken, het is geenszins enkel een onderwerp over culturele verschillen en is niet alleen een historisch gegroeid verschil tussen verschillende overheden die de rechten op een oneerlijke wijze verdeelden. Het is vooral een gevoel. Ik spreek drie verschillende talen, zijnde: Engels, Spaans en mijn eigen taal, Catalaans, waarmee ik alles wat rondom me gebeurt uitleg, waarmee ik mijn persoonlijke ideeën en gevoelens uitdruk. In feite hekel ik zowel de situatie dat we leven in Catalonië als in Spanje. Vaak voel ik me meer verbonden met buitenlanders zoals jij dan met mensen rondom mij. Ik heb erg veel vrienden in Spanje als in Europa. Ik weet perfect dat in de ogen van noorderlingen ik Latijns Europees ben. En dit alles heeft niks te maken met linkse of rechtse politieke idealen. Maar het is wel zo dat ik beschaamd ben als de politici idiote regels uitvaardigen. Ik kan dan wel gaan stemmen, maar kan enkel kiezen tussen verschillende dieven. Dit is blijkbaar de plaats waar ik leef, tenzij mijn identiteitskaart iets anders zegt. Eerlijk gezegd, een tijd geleden heb voor mezelf duidelijk gemaakt dat ik enkel wil zorgen voor de mensen waarbij me verbonden voel, eender waar ze vandaan komen. Zo blijf ik mezelf trouw en ben ik eerlijk tegenover de rest. Jammer genoeg worden belangrijke beslissingen genomen door niet al te snuggere mensen. Meestal blijft de kudde volgelingen even dom, doch kan enkel een kudde van eerlijkheid dingen doen gebeuren…